Öğretmenlerin Ölçme Değerlendirmeye Yönelik Tutumları: Kastamonu Örneği
Abstract
Eğitim, bireyi geleceğe hazırlayan bir
süreçtir. Bu sürecin en önemli aşamalarından birisi de ölçme ve
değerlendirmedir. Sürecin ve ulaşılan durumun ortaya konulması eğitimin
verimliliği açısından gerekli bir durumdur. Ölçme ve değerlendirmede ise
öğretmenlerin tutumu çok önemlidir. Sürecin iyi değerlendirilmediği bir
çalışmanın hedeflere ulaşması zorlaşacaktır. Değişen Dünyaya uyum sağlamak ve
geleceğin bireylerini yetiştirmek için bireydeki değişimi gözlemlemek ve
önlemler almak gereklidir. Bu çalışmada öğretmenlerin tüm dünyada değişen ölçme
ve değerlendirme yaklaşımlarını Kastamonu özelinde ortaya çıkarmak,
öğretmenlerin ölçme ve değerlendirmeye yönelik tutumlarını belirlemek
amaçlanmıştır. Ayrıca sahada olan öğretmenlerin ölçme ve değerlendirmeye
yönelik bakış açılarının doğru tespit edilmesiyle, okullardaki ölçme ve
değerlendirme etkinliklerinin tekrar yapılandırılması için gerekli veriler ortaya
çıkarılmıştır. Araştırmaya Kastamonu ilinde temel eğitim ve ortaöğretimde görev
yapan ölçme ve değerlendirme eğitiminde gönüllü olarak yer alan 203 öğretmen
katılmıştır. “Eğitimde Ölçme ve Değerlendirmeye Yönelik Tutum Envanteri”
(Attitude toward Educational Measurement Inventory) uygulanarak veriler
toplanmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak öğretmenlerin ölçme ve
değerlendirmeye önem verdikleri görülmüştür. Ayrıca öğretmenlerin meslek hayatı
boyunca daha fazla ölçme ve değerlendirme dersi almaları gerektiği,
öğretmenlerin ölçme ve değerlendirmeye bakış açılarının yaş, cinsiyet, mesleki
tecrübe gibi hususlarda değişkenlik gösterdiği ortaya çıkmıştır. Öğretmenlere
yönelik ölçme değerlendirme eğitimlerinin uygulamalı olarak belirli periyotlar
dahilinde gerçekleştirilmesi önerilmektedir
Keywords
References
- Akbaş, Y., & Gençtürk, E. (2013). Coğrafya Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme-Değerlendirme Teknikleri İle İlgili Görüşleri: Kullanma Düzeyleri, Sorunlar ve Sınırlılıklar. Doğu Coğrafya Dergisi, 18(30), 331-356.
- Ataman, M. (2007). Benzeşen ve ayrışan yönleriyle 1998 ve 2004 ilköğretim sosyal bilgiler“ öğretim programlarında (4.-5. sınıflar) ölçme ve değerlendirme yöntem ve teknikleri ve bunlara ilişkin öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
- Balcı, A. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi.
- Benzer, A., & Eldem, E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkında bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(2), 649-664.
- Birgin, O., & Baki, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin ölçme-değerlendirme uygulama amaçlarının yeni matematik öğretimi programı kapsamında incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37(165).
- Birgin, O., & Gürbüz, R. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarinin ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi.Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 163-179.
- Bryant, N. C., & Barnes, L. L. B. (1997). Development and validation of the attitude toward educational measurement inventory. Educational and Psychological Measurement, 57, 870-875.
- Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamalari ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 99-114.
- Çelik, D. (2000). Okullarda Ölçme ve Değerlendirme Nasıl Olmalı?. MEB Yayınları: İstanbul.
- Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi: Ankara.