Investigation of Students' 21st Century Skills in Terms of Various Variables

Abstract

The purpose of the study is to examine the 21st century skill levels of university students in terms of various variables. Quantitative research method was used in this study. Also, this study was conducted at a state university in eastern Turkey. The population of the study was consisted of 534 students studying at the vocational school. The sample was consisted of 358 students who are determined in an unselected manner. “Personal Information Form” and “Multidimensional 21st Century Skills Scale” were used as data collection tools. As a result of the preliminary analysis, since the data did not meet the parametric test assumptions, nonparametric techniques (Mann Whitney U and Kruskal Wallis test) were used. As a result of the research, it was determined that the students' knowledge and technology literacy skills, critical thinking and problem solving skills, social responsibility and leadership skills were at a high level. In addition to this result, it was seen that career awareness is at a very high level. It was determined that students' entrepreneurship and innovation skills were at a medium level. Beside that the students have 21. century skill levels were found to differ according to gender, department, grade point average and father educational level. Various suggestions have been developed in line with the results of the research.

Keywords

• University Students
• 21st Century Skills
• Demographic Variables

Öğrencilerin 21. Yüzyıl Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin sahip oldukları 21. yüzyıl beceri düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma yöntemi kullanılan bu çalışma Türkiye’nin doğusundaki bir devlet üniversitesinde yürütülmüştür. Çalışmanın evrenini meslek yüksekokulunda öğrenim gören 534 öğrenci oluşturmaktadır. Örneklem ise seçkisiz bir şekilde belirlenen 358 öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve Çevik & Şentürk (2019) tarafından geliştirilen “Çok Boyutlu 21. Yüzyıl Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Yapılan ön analizler sonucunda verilerin parametrik test varsayımlarını karşılamadığı görülmüş ve bu sebeple nonparametrik tekniklerden (Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testi) yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin sahip oldukları bilgi ve teknoloji okuryazarlığı becerilerinin, eleştirel düşünme ve problem çözme becerileri ile sosyal sorumluluk ve liderlik becerilerinin yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca ek olarak kariyer bilincinin çok yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Öğrencilerin girişimcilik ve inovasyon becerilerinin ise orta düzeyde yer aldığı belirlenmiştir. Bunun yanında öğrencilerin sahip oldukları 21. yüzyıl beceri düzeylerinin cinsiyet, bölüm, not ortalaması ve baba eğitim durumu değişkenine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda çeşitli öneriler geliştirilmiştir.

Keywords

• Üniversite öğrencileri
• 21. Yüzyıl becerileri
• Demografik değişkenler

References

1. American Association for School Librarians “AASL”, (2007). The American Association for school librarians standards for the 21st century learner. Chicago, IL: The American Association for School Librarians Publishing.
2. American Association of Colleges and Universities. (2007). College learning for the new global century. Washington, DC: AACU.
3. Ananiadou, K., & Claro, M. (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Education Working Papers, 41, OECD Publishing doi:dx.doi.org/10.1787/218525261154.
4. Arlı, M., & Nazik, H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş. Ankara: Gazi Kitabevi
5. Belet-Boyacı, D., & Güner-Özer, M. (2019). Öğrenmenin geleceği: 21. yüzyıl becerileri perspektifiyle Türkçe dersi öğretim programları. AJESI-Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(2), 708-738. doi: 10.18039/ajesi.578170
6. Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., & Rumble, M. (2010). Defining 21st century skills. Erişim Adresi: http://atc21s.org/index.php/resources/white-papers/#item1. Erişim Tarihi: 16.12.2019.
7. Bozkurt, Ş. B., & Çakır, H. (2016). Ortaokul Öğrencilerinin 21. yüzyıl öğrenme beceri düzeylerinin cinsiyet ve sınıf seviyesine göre incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 69-82. Doi: 10.9779/PUJE757.
8. Brown, S. (2018). Best practices in 21st century learning environments: A study of two P21 exemplar schools. (Published Doctoral Dissertation). Brandman University, California. Erişim Adresi: https://pdfs.semanticscholar.org/2d12/e06facf5941324.pdf. Erişim Tarihi: 25.12.2019.

9. Burns, A. C., & Bush, R. F. (2015). Marketing research (7th Ed.). (Çev: F. Demirci-Orel). Ankara: Nobel Yayıncılık.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (13. Basım). Ankara: Pegem Akademi.
11. Cansoy, R. (2018). Uluslararası çerçevelere göre 21.yüzyıl becerileri ve eğitim sisteminde kazandırılması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(4), 3112-3134. Erişim Adresi: http://www.itobiad.com/issue/39481/494286. Erişim Tarihi: 15.11.2019.
12. Critensen, B. L., Johnson, R. B. & Turner, L. A. (2015). Research methods, design and analysis (12th Edt.). Harlow: Rearson Education Limited.
13. Çevik, M., & Şentürk C. (2019). Multidimensional 21th century skills scale: Validity and reliability study. Cypriot Journal of Educational Sciences. 14(1), 011–028.
14. Creswell, J. W. (2012). Educational research, planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research (4nd ed). Boston: Pearson Education Inc.
15. Dede, C. (2009). Comparing frameworks for 21st century skills. 21st century skills. Erişim adresi: http://www.watertown.k12.ma.us/dept/ed_tech/research/pdf/ChrisDede.pdf. Erişim Tarihi: 11.09.2019.
16. Epçaçan, C., & Pesen, A. (2017). Program geliştirme ve teknoloji ilişkisi. B. Oral & T. Yazar (Eds.), Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme (1. Basım, ss. 610-641). Ankara: Pegem Akademi.
17. Eryılmaz, S., & Uluyol, Ç. (2015). 21. yüzyıl becerileri ışığında FATİH projesi değerlendirmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(2), 209-229.
18. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2006). How to Design and Evaluate Research in Education. (6th Edition ). New York: McGraw-Hill.
19. Gelen, İ. (2017). P21-Program ve öğretimde 21. yüzyıl beceri çerçeveleri (ABD uygulamaları). Journal of Interdisciplinary Educational Research, 1(2), 15-29.
20. Guerrero, A. (2019). 19 Ideas to promote more creativity in your classroom. Erişim Adresi: https://www.canva.com/learn/19-ideas-to-promote-more-creativity-in-your-classroom/. Erişim Tarihi: 02.02.2021.
21. Gülbahar, Y. (2018). E-öğrenme (4. Basım). Ankara: Pegem Akademi.
22. Gülen, Ş. B. (2013). Ortaokul öğrencilerinin 21. yüzyıl öğrenme becerileri ve bilişim teknolojileri ile destekleme düzeylerinin cinsiyet ve sınıf seviyesine göre incelenmesi (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 333476).
23. Güngör, D. (2016). Psikolojide ölçme araçlarının geliştirilmesi ve uyarlanması kılavuzu. Türk Psikoloji Yazıları, 19(38), 104-112.
24. Gürültü, E., Aslan, M., & Alcı, B. (2019). Ortaöğretim öğretmenlerinin 21. yüzyıl becerileri kullanım yeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Doi: 10.16986/HUJE.2019051590.
25. Hooper, D., Coughan, J., & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business ResearchMethods, 6(1), 53-60. https://www.surveysystem.com/sscalc.htm .Erişim Tarihi:03.02.2020.
26. International Society for Technology in Education “ISTE”. (2016). About ISTE Erişim Adresi: http://www.iste.org/docs/Standards-Resources/iste-standards_students-2016_one-sheet_final.pdf?sfvrsn=0.23432948779836327. Erişim Tarihi: 16.11.2019.
27. IowaCore. (2010). K-12 21st Century Skills. Erişim Adresi: https://www.educateiowa.gov/sites/files/ed/documents/K-12_21stCentSkills_0.pdf. Erişim Tarihi: 17.11.2019.
28. İlhan, M., & Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS programları kullanılarak gerçekleştirilen Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) analizlerine ilişkin sonuçların karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 26-42.
29. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1996). LISREL 8 user’sreferenceguide. Chicago: Scientific Software.
30. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli İstatistik teknikleri. (5. Basım). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
31. Karadeniz, E., Koşan, L., Geçgin, E., & Beyazgül, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin finansal okuryazarlık düzeylerinin analizi: Kafkas Üniversitesi Sarıkamış kampüsünde bir araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 325-345. Doi:10.18026/cbayarsos.585285.
32. Karakaş, M. M. (2015). Ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin fen bilimlerine yönelik 21.yüzyıl beceri düzeylerinin ölçülmesi (Yayınlamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Ana Bilim Dalı, Eskişehir. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 391151).
33. Karasar, N. (2003). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: SeçkinYayınları.
34. Kayapalı-Yıldırım, S., & Ekinci, O. (2019). Siber mobbing ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mavi Atlas, 7(2), 294-320.
35. Keskin, S. (2018). Girişimcilik ve inovasyon arasındaki ilişki. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(13), 186-193. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/gusbd. Erişim Tarihi: 30.12.2019.
36. Korucuk, N., & Çetin – Aslan, F. (2019). Yeşil pazarlama bağlamında yeşil ürünlere ilişkin tüketici satın alma davranışı; Kafkas Üniversitesi örneği. KAÜİİBFD, 10(19), 250-289.
37. Köğce, D., Özpınar, İ., Mandacı-Şahin, S., & Aydoğan-Yenmez, A. (2014). Öğretim elemanlarının 21. yüzyıl öğrenen standartları ve yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 185-213.
38. Lai, E. R., & Viering, M. (2012). Assessing 21st century skills: Integrating research findings. Vancouver, B.C.: National Council on Measurement in Education.
39. Marcoulides, G., & Schumacher, R. (2001). New developments and tecniques in structural equation modeling. London: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
40. Metiri Group, & NCREL. (2003). EnGauge 21st century skills: Literacy in the digital age. Chicago, IL: NCREL.
41. Muste, D. (2016). The role of communication skills in teaching process. The European Proceedings of Social & Behavioral Sciences EpSBS, Education, Reflection, Development, Forth Edition. doi: http://dx.doi.org/10.15405/epsbs.2016.12.52. Erişim Adresi: https://www.futureacademy.org.uk/files/images/upload/ERD2016FA052F.pdf. Erişim Tarihi: 02.02.2021.
42. Naktiyok, S. (2019). Otel çalışanlarının örgütsel vatandaşlık davranışlarının iş performansı üzerine etkisi: Sivas ilinde bir uygulama. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(2), 1057-1076.
43. National Research Council. (2011). Assessing 21st century skills: Summary of a workshop. In J. A. Koenig (Rapporteur). Committee on the Assessment of 21st Century Skills. Washington, DC: The National Academies Press.
44. Orhan, D., Kurt, A. A., Ozan, Ş., Som Vural, S., & Türkan, F. (2014). Ulusal eğitim teknolojileri standartlarına genel bir bakış. Karaelmas Journal of Educational Science, 2(1), 65-79.
45. Orhan-Göksün, D., & Kurt, A. A. (2017). Öğretmen adaylarının 21. yy. öğrenen becerileri kullanımları ve 21. yy. öğreten becerileri kullanımları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 42(190), 107-130. doi: 10.15390/EB.2017.7089.
46. Önür, Z., & Kozikoğlu, İ. (2019). Ortaokul öğrencilerinin 21. yüzyıl öğrenme becerileri. Trakya Eğitim Dergisi, 9(3), 627-648. Doi: 10.24315/ tred.528501.
47. Özaşkın, A. G., & Bacanak, A. (2016). Eğitimde yaratıcılık çalışmaları: Neler biliyoruz?. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(25), 212-226.
48. Özdamar, K. (1997). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
49. Özdamar, K. (2017). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi IBM SPSS, IBM SPSS AMOS ve MINTAB uygulamalı. Eskişehir: Nisan Kitabevi.
50. Pallant, J. (2017). SPSS kullanma kılavuzu SPSS ile adım adım veri analizi. (Çev. S. Balcı & B. Ahi). Ankara: Anı Yayıncılık.
51. Partnership for 21st Century Skills-P21. (2009). Framework for 21st century learning. Erişim adresi: http://www.p21.org/our-work/p21-framework. Erişim Tarihi: 15.09.2019.
52. Partnership for 21st Century Skills-P21. (2015). P21 framework definitions. Erişim Adresi: http://www.p21.org/storage/documents/docs/P21. Erişim Tarihi: 21.12.2019.
53. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: tests of significance and descriptive goodness of fit measures. Methods of PsychologicalResearch Online,8(2), 23-74.
54. Schumacher, R., & Lomax, R. (2004). A beginner’s guide to structual equation modeling. London: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
55. Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık. Shaheen, R. (2010). Creativity and education. Creative Education, 1, 166-169.
56. Şen, N. (2017). İnovasyon ve girişimcilik: Kamuda inovasyon ile ilgili bir uygulama (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Konya. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 471198).
57. Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. (2017). Müfredatta yenileme ve değişiklik çalışmalarımız üzerine. Erişim Adresi: http://ttkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_18160003_pdf. Erişim Tarihi: 28.12.2019.
58. Tezbaşaran, A. A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: TPD Yayınları.
59. The National Research Council. (2006). Systems for state science assessment. Washington, DC: The National Academies Press.
60. The Organisation for Economic Cooperation and Development “OECD”, (2018). The future of education and skills: Education 2030. Erişim Adresi: https://www.oecd.org/education/2030/E2030%20Position%20Paper%20. Erişim Tarihi: 16.11.2019.
61. Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Francisco: Jossey-Bass.
62. Türk Dil Kurumu (2009). Türkçe sözlük. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
63. Türkiye Yeterlikler Çerçevesi. (2015). Türkiye yeterlilikler çerçevesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelik. Bakanlar Kurulunun 2015/8213 sayılı Kararıyla 19.11.2015 tarihli ve 29537 sayılı Resmi Gazete, www.myk.gov.tr/TYC, Erişim Tarihi 06.01.2020.
64. Wagner, T. (2008a). Rigor redefined. Educational Leadership, 68(2), 20-24.
65. Wagner, T. (2008b). The global achievement gap: Why even our best schools don't teach the new survival skills our children need-and what we can do about it. New York, NY: Basic Books. Erişim Adresi: http://youkof.club/go/read.php?id=B00G1SD8DG. Erişim Tarihi: 26.12.2019.
66. Yalçın, S. (2018). 21. Yüzyıl becerileri ve bu becerilerin ölçülmesinde kullanılan araçlar ve yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 51(1), 183-201. doi:10.30964/auebfd.405860.
67. Yıldırım, F., & Naktiyok, S. (2017). The mediating role of organizational support in the effect of transformational leadership on employee empowerment. Polish Journal of Management Studies, 16(1): 292-303.