Fransa ve Türkiye’nin Yabancı Dil Eğitimi Politikaları
Abstract
Çalışmanın amacı, Fransızca ve Türkçenin diğer ülkelerin eğitim programlarında yabancı dil olarak okutulması ile Fransa ve Türkiye’nin eğitim programlarında yer verdikleri yabancı diller açısından Fransa ve Türkiye’nin dil politikalarını iki ana başlık altında karşılaştırmalı olarak incelemektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi modeline uygun yürütülmüştür. Birçok ülke, Fransızcaya eğitim dili veya yabancı dil olarak eğitim programlarında yer vermektedir. Fransa, Fransızcanın dünyanın birçok yerinde okutulmasına yönelik politikalar izlemektedir. Osmanlı İmparatorluğu’nun Türkçenin yurt dışında yayılmasına yönelik bir politikası bulunmamaktaydı. Türkiye Cumhuriyeti döneminde ise Türkçenin başka ülkelerde okutulmasına yönelik faaliyetler son çeyrek yüzyılda gelişme gösterir. Fransız eğitim sisteminde yabancı dil eğitimi ortaokul ve liselerde 1883, ilkokul programlarında 1954 yılında yer almaya başlar. Osmanlı İmparatorluğu döneminde yabancı dil eğitiminden önce yabancı dille eğitime yer verildiği görülmektedir ve 1868 yılında Galatasaray Sultanisi’nin açılması ile orta dereceli okullarda yabancı dille eğitim başlar. Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra ortaokul ve liselerde, 1997 yılından itibaren ilkokulda yabancı dil eğitimine başlanılmıştır.
Keywords
Dil politikaları, Yabancı dil eğitimi, Programlar, Dil çeşitliliği
References
- Angelo, M. (2019). Les langues dans la glocalisation. le cas du français. Cahiers du CEREN. 52, 69-76.
- Bailly, S. (2010). Enseigner/Apprendre plusieurs langues:enjeux et défis sociodidactiques. Journées scientifiques du Réseau régional de recherche. Organisation Internationale de la francophonie. Hué, Vietnam.
- Beacco, J.C. et Messin, K.C. (2010), Les politiques linguistiques européennes et la gestion de la diversité des langues en France, Cairn.info, 167, 95-111. Ceylan, H., Yorulmaz, M. (2010). Avrupa Birliği’ne uyum sürecinin Türkiye’de yabancı dil öğretmeni yetiştirme politikalarına etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 116-127.
- Demircan, Ö. (1988). Dünden bugüne Türkiye’de yabancı dil. İstanbul: Remzi Kitabevi. Demirel, Ö. (2014). Yabancı dil öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
- Elizabeth, R. &Alistair, B. (1998). What the peace corps can do for you, kiplingers. Personal Finance Magazine. 52(6), 10-22.
- Ergun, R. (1973). Türk dili Atatürk ve biz. İstanbul: Fatih Yayınevi.
- Genç, A. (1999). İlköğretimde yabancı dil. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. Özel Sayı, 11, 299-308.
- Güney, M.A. (2014). Yabancı dil öğretimi ve dünden bugüne Türkiye’de Arapça öğretim. KTÜİFD, 1(1), 193-211.
- Hannachi, R. (2018). Evolution de l’enseignement des langues vivantes à l’écol eprimaire en France:formation et représentations des enseignants du premier degré. Paris: HAL. https://www.diplomatie.gouv.fr. 10.05.2021 tarihinde.
- https://www.education.gouv.fr. 17.05.2021 tarihinde.