Zeynep Kaçar’ın Soyut Oyunlarında Kimlik

Abstract

Uzun süre, bir kimliği oluşturmakta da kullanılan tiyatro, postmodernizmle çeşitliliği artan kimliklerin temsilciliğini üstlenmektedir. Çağdaş oyun yazarlarının önemli araçlarından biri olarak karşımıza çıkan kimlik, özellikle toplumsal cinsiyet kodlarına eleştirel yaklaşımlar içinde görünür olur. Özellikle 2010 sonrası yerli oyun yazarlarına bakıldığında kadın olmak, erkek olmak, LGBTİ+ birey olmak ile ilgili kafa yorulduğu görünmektedir. Çoğunlukla kendi tiyatro ekipleri için yazan oyun yazarları, sürekli bir gelişim içindedirler. Feminist bir oyun yazarı olan Zeynep Kaçar, ataerkil düzenin kadını ve erkeği hapsettiği hapishaneler yaratarak mesajını üretir. Zeynep Kaçar’ın oyun kişileri, toplumsal düzenin bireyi hırpaladığı noktayı göz önüne serer. Kaçar, oyun kişilerini, kadın ya da erkek olarak ayırmaz, kimliği toplumsal bağlamda ele alırken, kişinin bu ortamdaki pozisyonunu sorgulamaya açar. Kaçar’ın soyut oyunları, oyunlarda görülen kimlik çeşitliliği açısından tercih edilmiştir. Çalışma, yazarın ortak tema, üslup özellikleriyle birlikte kimliğe yaklaşımını saptamayı hedeflemektedir.

Keywords

• Kimlik
• Çağdaş Tiyatro
• Oyun Yazarlığı
• Feminizm

Identity in Zeynep Kaçar’s Abstract Plays

Abstract

The theater, which also has been used to create an identity for a long time, takes on the representation of identities whose diversity has increased with postmodernism. Identity, which is one of the important tools of contemporary playwrights, becomes visible especially in critical approaches to gender codes. When we look at the local playwrights, especially after 2010, it seems that they lean on being a woman, being a man, being an LGBTI+ individual. Playwrights, who mostly write for their own theatrical troupes are in constant development. Zeynep Kaçar, a feminist playwright, generates her message by creating prisons where the patriarchy imprisons women and men. Characters in Zeynep Kaçar’s plays reveal the point where the social order batters the individuals. Kaçar does not sort the characters of the play as male or female, but opens one’s position in this environment to questioning, while dealing with identity in the social context. Kaçar’s abstract plays were preferred in this study, in terms of the diversity of identities seen in the plays. The study aims to determine the author’s approach to identity, along with common themes and stylistic characteristics.

Keywords

• Identity
• Contemperary Theatre
• Playwriting
• Feminisim