Yaşamın Uç Kriteri
Abstract
Aşkla yoğurulmuş sanat yapıtı yaşamı sorgular. Bu sorgulama manevi (sprituel) boyuta da sahip insanın ölüm ve aşk karşısındaki çaresizliği etrafında hararetlenir ve dolaylı olduğu oranda da yoğunlaşır. 2800 yıl önce yazılı edebiyatı başlatan Homeros’un “Odysseus Destanı”nda ve ondan bin yıl önce gerçekten yaşamış, Gılgamış adlı bir kralın söz konusu bu iki kutsal kavram karşısındaki çaresizliğini taptaze günümüze taşıyan kil tabletlerde olduğu gibi. İnsan, Odysseus Destanında doğar doğmaz kaybettiği manevi huzurunu ararcasına, tanrıların doğrudan dâhil olduğu olgular dünyasında kendini ve varoluş gerekçesini bulmaya çalışır. Savrulduğu evrende doğal yerini bulup, nefes alıp verir gibi aşkı yaşamak için çaba sarf ederken, yaşamın dayatmaları ve karşısına çıkan güçlü yanılsamalar onu geçmişin hüsranlarına, özlemlerine ve geleceğin projelerine gömer; işini zorlaştırır. İzmirli Homeros, tarihin derinliklerinden günümüze ve insan var oldukça çağlar ötesine, geçmiş ve geleceğin arasına sıkışarak sürekli stres altında gündüz düşleri gören insanın ölümsüzlük anlamına gelen “iyi yaşama” ulaşması için bilge Odysseus’un sesiyle yaşamın, dolayısıyla sanatın özü olan aşkın ölümsüzlüğünü haykırıyor.
Keywords
Three Criteria Of Life
Abstract
An artwork kneaded with love grills the life. This leads to a fervor around the desperation of the man also with a spiritual dimension against death and love, and an escalation as devious as it gets; such as in “Odyssey” of founder of vvritten literatüre, Homer, as well as the tabloids vvhich teli the desperation of a king called Gilgamesh that had lived a thousand years before him, against these two notions of holiness, contemporarily. İn “Odyssey”, man tries to find itself and its reason of existence in a vvorld of plots with the gods directly involved, as if it had lost the spiritual peace at the time of birth. Difficulties of life and strong illusions buries it to the frustrations of the past, nostalgies and dreams of future, and it compels, vvhile it tries to live the love like finding its habitat breathing in the universe it skids. Smyrnean Homer yells the immortality of the entity of life, love, with the voice of The Wise Odyssey, to let the man who has been daydreaming under a perpetual stress in betvveen the past and the future, since the depths of history and will be until beyond the ages as long as it exists.
Keywords
