Bu
çalışma, Kur’an’da mecaz olarak kullanılan lafızları/ibareleri şii müfessir Ebu
Ca’fer et-Tûsi’nin (ö. 460/1067) tefsiri örneğinde incelemektedir. Tûsi, el-Udde
Fi Usûli’l-Fıkh isimli eserinde mecaz konusunun teorisini ortaya koymakta;
tefsirinde bu teoriyi örneklendirmektedir. Tefsir, usul-i fıkıh ve kelamın
ortak konusu olan mecaz, çok boyutlu bir anlama biçimini gerektirmektedir. Tarih
içerisinde çok boyutlu Kur’an okumaları, tevilin kapsamını ortaya koymaktadır. Tusi
de Kur’an’da mecaz içeren ayetleri yorumlarken tevil yöntemine başvurmaktadır.
Allah’ın sıfatları ve fiillerinde mecazı ele alırken teşbihten kaçınmak
amacıyla tevile başvurmak bu konunun örneklerinden biridir. Nitekim Tusi,
tefsirinde Allah’ın fiillerinde mecazı incelediği gibi insan ve insan dışındaki
varlıkların fiillerinde mecaz ifade eden ayetleri yorumlamaktadır.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Publication Date | December 30, 2018 |
| IZ | https://izlik.org/JA26PB85CT |
| Published in Issue | Year 2018 Volume: 6 Issue: 2 |
The target audience of the journal is academics working in the field of theology and other scientists interested in these subjects. Our journal publishes studies produced in the disciplines of the Fundamental Field of Theology.