Boyabat Mutfak Kültüründe Sırık Kebabının Gastronomi Açısından Önemi

Öz

Köklü tarihi ile farklı medeniyetlere ev sahipliği yapan Boyabat ilçesi, Sinop iline bağlı, Batı Karadeniz Bölgesi’nin zengin kültürel ve tarihi eserlere sahip destinasyonlarından birisidir. Coğrafi konumu sebebiyle kıyı turizminden pay alamayan ilçe, sahip olduğu doğal, tarihi, kültürel ve turistik değerler neticesinde alternatif turizm çeşitlerini bünyesinde barındırmaktadır. Boyabat ve çevresi için mutfak kültürü önemli bir turistik değerdir. Bu mutfak kültürünün en önemli unsurlarından birisi olan sırık kebabı, yöreye özgü bir lezzet olmakla birlikte, destinasyon adına potansiyel bir gastronomi turizmi unsurudur. Bu potansiyelin, yerli ve yabancı misafirlerin destinasyonu tercih etme sebeplerinden biri olması adına bilinirliğinin, yapılan tanıtımların etkinliğinin ve verimliliğinin artırılması gerekmektedir. Bu çalışmada, yöreye özgü bir tat olan sırık kebabı ile ilgili detaylı bilgiler verilmektedir. Sırık kebabının üretiminden hazırlanmasına, pişirilmesinden sunum aşamasına kadar geçen süredeki uygulama basamakları, yöre mutfağına katkıları ve tüketim unsurları ön plana çıkartılarak gastronomi açısından destinasyona sağlayabileceği katkılar değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Mutfak Kültürü,Boyabat,Gastronomi,Sırık Kebabı

Kaynakça

1. Arıkan, R. (2013). Araştırma Yöntem ve Teknikleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
2. Boyabat Belediyesi. (2018). Boyabat Mahalle ve Köyleri. http://www.boyabat.bel. tr/tr-tr/alt-sayfalar/202/idari-yapi (erişim 10.01.2018).
3. Boyabat Belediyesi. (2018). Nüfus. http://www.boyabat.bel.tr/tr-tr/alt-sayfalar/ 204/nufus (erişim 10.01.2018).
4. Boyne, S. ve Hall, D. (2004). Place promotion through food and tourism rural branding and the role of websites. Place Branding, 1 (1), 80-92.
5. Coğrafya Harita. (2017). Sinop İli Haritası. http://cografyaharita.com/haritalarim/ 4l_sinop_ili _haritasi.png (erişim 10.12.2017).
6. Erkuş, A. (2009). Davranış Bilimleri İçin Bilimsel Araştırma Süreci. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
7. Eser, E. (2006). Boyabat Kalesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30 (2), 187-211.
8. Gheorghe, G., Tudorache, P. ve Nistoreanu, P. (2014). Gastronomic tourism, a new trend for contemporary tourism?? Cactus Tourism Journal, 9 (1), 12-21.

9. Gillespie, C. ve Cousins, J., A. (2001). European gastronomy into the 21st century, Oxford: Butterworth - Heinemann.
10. Harita Genel Komutanlığı Ulusal Haritacılık Kurumu. (2018). İl ve İlçe Yüzölçümleri. https://www.hgk.msb.gov.tr/images/urun/il_ilce_alanlari.pdf (erişim 10. 01.2018).
11. Henderson, J., C. (2009). Food tourism reviewed. British Food Journal, 111 (4), 317-326.
12. Hjalager, A., M. ve Richards, G. (2002). Tourism and gastronomy. London: Routledge.
13. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Akademik Yayıncılık.
14. Karim, A., S. ve Chi, C., G., Q. (2010). Culinary tourism as a destination attraction: An empiricial examination of destinations food image. Journal of Hospitality Marketing & Management, 19 (6), 531-555.
15. Kivela, J. ve Crotts, J. (2006). Tourism and gastronomy: Gastronomy's influence on how tourists experience a destination. Journal of Hospitality and Tourism Research, 30 (3), 354-377.
16. Long, L. (2003). Culinary tourism. Lexington. ABD: The University Press of Kentucky.
17. McKercher, B., Okumus, F. ve Okumus, B. (2008). Food tourism as a viable market segment: It’s all how you cook the numbers! Journal of Travel & Tourism Marketing, 25 (2), 137- 148.
18. Memiş, E. (2016). Boyabat Kaya Camii. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.
19. Quan, S. ve Wang, N. (2004). Towards a structural model of the tourist experience: An illustration from food experiences in tourism. Tourism Management, 25 (3), 297-305.
20. Rand, G., E. ve Heat, E. (2006). Towards a framework for food tourism as an element of destination marketing. Current Issues in Tourism, 9 (3), 206-234.
21. Richards, G. (2002). Gastronomy: an essential ingredient in tourism production and consumption tourism and gastronomy. London: Routledge.
22. Ruiz de Lera, E. (2012). Gastronomy as a key factor in branding Spain. Doss, D. (ed.) Food and the tourism experience : The OECD-Korea worskhop, 115-122.
23. Santich, B. (2004). The study of gastronomy and its relevance to hospitality education and training. International Journal of Hospitality Management, 23 (1), 15-24.
24. Saraç, Ö. (2014). Halkbilimi Ürünleri Açısından Boyabat’ta Kültürel Değişim. Doktora Tezi, Samsun, Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
25. Scarpato, R. (2002). Gastronomy as a Tourist Product: The Perspective of Gastronomy Studies. Tourism and Gastronomy, Edit. Anne-Mette Hjalager, Greg Richards, London: Routledge.
26. Show Tv. (2016). Lezzet Haritası (28 Aralık). www.showturk.com.tr/programlar/.../ lezzet-haritasi-sinop.../132143 (erişim 10.01.2018).
27. Show Tv. (2016). Lezzet Yolculuğu (09 Nisan). http://www.showtv.com.tr/ programlar/videolar/turgay-basyayla-ile-lezzet-yolculugusezon-1-bolum-61-izle/22241 (erişim 10.01. 2018).
28. Wine Festivals and Events Around the World. Hungary: Elsevier.
29. Şahin, Ç. (2013). Veri Toplama Teknikleri. Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Edit. Remzi Y. Kıncal, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
30. Uçuk, C. (2017). Gastronomide Tabak Tasarım Teknikleri ve Yenilikçi Sunum Anlayışları. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep, Gaziantep Üniversitesi.
31. Wolf, E. (2006). Culinary tourism the hidden harvest. Abd-Lowa: Kendall/Hunt Publishing Company.
32. Yemişli, İ. (2018). Özel Kuzu Çevirme Makinesi. http://www.ismetyemisli.com/ kuzu-cevime/kuzu-cevirme-iskelet.html (erişim 10.01.2018).