Beceri Eğitiminde Simülasyon Kullanımının Öğrencilerin Anksiyete, Öğrenme Tutumları ve Beceri Düzeylerine Etkisi
Abstract
Amaç: Bu araştırma beceri eğitiminde simülasyon kullanımının hemşirelik öğrencilerinin öğrenme tutumları, anksiyete ve beceri düzeylerine etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, 2017-2018 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Hemşirelik Esasları dersine kayıtlı 267 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise güven aralığı %95 ve gücü %80 alınarak 64 öğrenci oluşturmuştur. Öğrenciler deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Deney grubundaki öğrencilere yüksek geçerlikli simülatör ile kontrol grubundaki öğrencilere task trainer maketler ile beceri eğitimi yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Birey Tanıtım Formu, Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği, Durumluluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği (DKÖ-SKÖ) ve Beceri Kontrol Listeleri kullanılmıştır. Öğrencilerin DKÖ-SKÖ ve öğrenme tutumları beceri eğitimi öncesi ve sonrasında, beceri eğitim düzeyleri ise uygulama sonrasında OSCE ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 18.65±1.04’dır. Araştırmada kontrol grubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası DKÖ puan ortalamaları arasında, deney gurubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası SKÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.005). Kontrol grubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası Öğrenme Tutumları Ölçeğinin sadece öğrenmenin doğası alt boyutu puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu (p<0.005) bulunmuştur. Deney grubundaki öğrencilerin girişim öncesi ve sonrası Öğrenme Tutumları Ölçeğinin tüm alt boyutları puan ortalamaları arasında ise anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.005).
Araştırmada deney ve kontrol grubunda yer alan öğrencilerin DKÖ, SKÖ, ÖTÖ ve OSCE puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05).
Sonuç: Bu araştırmada yüksek geçerlikli simülatörle yapılan beceri eğitiminin öğrencilerin sürekli kaygı düzeyini azalttığı, öğrenme kaygısını azaltarak öğrenme tutumlarına olumlu bir etkisinin olduğu ve psikomotor beceri öğrenme başarılarını arttırdığı saptanmıştır.
Keywords
Supporting Institution
Project Number
Thanks
References
- - Alinier G., Hunt B., Gordon R., Harwood C (2006). Effectiveness of intermediate-fidelity simulation training tecnolgy in undergraduate nursing education. Journal Compilation,54(3):359-369.
- - Arkonaç SA (2005). Psikoloji (Zihin süreçleri bilimi). 4. Baskı. Alfa Yayınları. İstanbul.
- - Aydın S., Zengin B (2008) Yabancı Dil Öğreniminde kaygı: bir literatür özeti. Journal of Language and Linguistic Studies, 4(1): 81-94.
- - Bordens, S. K, Horowitz AI (2002). Social Psychology (Third Edition), Freeload Press, united States.
- - Brannan J., White A., Bezanson J (2008). Simulator effects on cognitive skills and confidence levels. Journal of Nursing Education, 47(11):495-500.
- - Bremner MN., Aduddell K., Bennett DN., VanGeest JB (2006).The use of human patient Simulator. Nurse Educator, 31(4):170-174.
- - Dikmen M., Tuncer M., Şimşek M (2018). Öğrenme stilleri ile öğrenmeye yönelik tutum arasındaki ilişki. Uluslararası sosyal araştırmalar dergisi, 11(57):387-400.
- - Edeer AD., Sarıkaya A (2015). Hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımı ve simülasyon tipleri. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 12(2):121-125.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Nursing
Journal Section
Research Article
Authors
Emine Gerçek
This is me
Publication Date
May 30, 2019
Submission Date
May 24, 2019
Acceptance Date
June 28, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 2 Number: 1