Beceri Eğitiminde Simülasyon Kullanımının Öğrencilerin Anksiyete, Öğrenme Tutumları ve Beceri Düzeylerine Etkisi
Öz
Amaç: Bu araştırma beceri eğitiminde simülasyon kullanımının hemşirelik öğrencilerinin öğrenme tutumları, anksiyete ve beceri düzeylerine etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, 2017-2018 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Hemşirelik Esasları dersine kayıtlı 267 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise güven aralığı %95 ve gücü %80 alınarak 64 öğrenci oluşturmuştur. Öğrenciler deney ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Deney grubundaki öğrencilere yüksek geçerlikli simülatör ile kontrol grubundaki öğrencilere task trainer maketler ile beceri eğitimi yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Birey Tanıtım Formu, Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği, Durumluluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği (DKÖ-SKÖ) ve Beceri Kontrol Listeleri kullanılmıştır. Öğrencilerin DKÖ-SKÖ ve öğrenme tutumları beceri eğitimi öncesi ve sonrasında, beceri eğitim düzeyleri ise uygulama sonrasında OSCE ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 18.65±1.04’dır. Araştırmada kontrol grubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası DKÖ puan ortalamaları arasında, deney gurubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası SKÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.005). Kontrol grubu öğrencilerinin girişim öncesi ve sonrası Öğrenme Tutumları Ölçeğinin sadece öğrenmenin doğası alt boyutu puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu (p<0.005) bulunmuştur. Deney grubundaki öğrencilerin girişim öncesi ve sonrası Öğrenme Tutumları Ölçeğinin tüm alt boyutları puan ortalamaları arasında ise anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.005).
Araştırmada deney ve kontrol grubunda yer alan öğrencilerin DKÖ, SKÖ, ÖTÖ ve OSCE puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05).
Sonuç: Bu araştırmada yüksek geçerlikli simülatörle yapılan beceri eğitiminin öğrencilerin sürekli kaygı düzeyini azalttığı, öğrenme kaygısını azaltarak öğrenme tutumlarına olumlu bir etkisinin olduğu ve psikomotor beceri öğrenme başarılarını arttırdığı saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Teşekkür
Kaynakça
- - Alinier G., Hunt B., Gordon R., Harwood C (2006). Effectiveness of intermediate-fidelity simulation training tecnolgy in undergraduate nursing education. Journal Compilation,54(3):359-369.
- - Arkonaç SA (2005). Psikoloji (Zihin süreçleri bilimi). 4. Baskı. Alfa Yayınları. İstanbul.
- - Aydın S., Zengin B (2008) Yabancı Dil Öğreniminde kaygı: bir literatür özeti. Journal of Language and Linguistic Studies, 4(1): 81-94.
- - Bordens, S. K, Horowitz AI (2002). Social Psychology (Third Edition), Freeload Press, united States.
- - Brannan J., White A., Bezanson J (2008). Simulator effects on cognitive skills and confidence levels. Journal of Nursing Education, 47(11):495-500.
- - Bremner MN., Aduddell K., Bennett DN., VanGeest JB (2006).The use of human patient Simulator. Nurse Educator, 31(4):170-174.
- - Dikmen M., Tuncer M., Şimşek M (2018). Öğrenme stilleri ile öğrenmeye yönelik tutum arasındaki ilişki. Uluslararası sosyal araştırmalar dergisi, 11(57):387-400.
- - Edeer AD., Sarıkaya A (2015). Hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımı ve simülasyon tipleri. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 12(2):121-125.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Hemşirelik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Emine Gerçek
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
30 Mayıs 2019
Gönderilme Tarihi
24 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
28 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1
