Evaluation of the Relationship between the Number of Cesarean Sections and Maternal and Neonatal Mortality and Morbidity in Patients with Placenta Percreta

Abstract

Background: The aim of this study is to determine the level of attitudes of medical students towards scientific researches. In the study, it was also examined whether there was a significant difference between students’ attitudes towards researches according to their gender and grade levels. Materials and Methods: In this study, 110 placenta percreta patients who were delivered between January 2021 and January 2022 in the gynecology and obstetrics clinic of Harran University were includ-ed in the study. The patients were grouped according to the number of previous cesarean sections; Pregnant women's age, weeks of delivery, prepartum and postpartum blood transfusion needs, 1st and 5th minute APGAR scores of their babies, intraoperative and postoperative complications, length of hospital stay, and peri-partum invasion status according to the status of performing preventive surgery/hysterectomy were retrospectively analyzed from the file records. Results: As the number of previous cesarean section increased, the hysterectomy status of the groups formed based on the number of cesarean sections was found to be statistically significant. However, it was determined that there was no significant difference between the groups in terms of age, weeks of birth, prepartum and postpartum blood transfusion needs, 1st and 5th minute APGAR scores of infants, intraoperative and postoperative complications, and hospital stay. Conclusions: The incidence of hysterectomy increases as the number of previous cesarean sections increases in patients with placenta percreta.This situation increases the morbidity of the pa-tients.Surgeons experienced in peripartum hysterectomy and uterine devascularization maneuvers are needed to achieve optimal results when the diagnosis of placenta percreta is made Key Words: Placenta percreta, Previous cesarean section, Peripartum hysterectomy

Plasenta Perkreatalı Hastalarda Sezaryen Sayısının Maternal ve Neonatal Mortalite ve Morbidite ile İlişkisinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç; Bu araştırma plasenta perkreatalı hastalarda sezaryen ile doğum sayısının natal ve postnatal mortalite ve morbiditeyle ilişkisinin retrospektif karşılaştırılmasını incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma Harran üniversitesi kadın hastalıkları ve doğum kliniğinde Ocak 2021- Ocak 2022 tarihleri arasında doğumu gerçekleştirilen 110 plasenta perkreata hastası çalışmaya dahil edildi. Hastaların geçirilmiş sezeryan sayısına göre gruplandırılıp; gebelerin yaşı, doğum haftaları, prepartum ve postpartum kan transfüzyon ihtiyacları, bebeklerinin 1. ve 5. dakika APGAR skorları, intraop ve postop komplikasyonları, hastanede kalış süreleri ve peripartum invazyon durumuna göre koruyucu cerrahi/histerektomi yapılma durumları dosya kayıtlarından retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Sezeryan sayıları baz alınarak oluşturulan grupların geçirilmiş sezeryan sayısı artıkça histerektomi olma durumları istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Fakat gruplar arasında yaş, doğum haftaları, prepartum ve postpartum kan transfüzyon ihtiyacları, bebeklerin 1. ve 5. dakika APGAR skorları, intraop ve postop komplikasyonları ve hastanede kalış süreleri arasında anlamlı fark olmadığı belirlenmiştir. Sonuç: Plasenta perkreatalı hastalarda geçirilmiş sezaryen sayısı artıkça histerektomi olma insidansı artmaktadır. Bu durum hastaların morbiditesini artırmaktadır. Plasenta perkreata tanısı konulduğunda optimal sonuç elde edebilmek için peripartum histerektomi ve uterin devaskülarizasyon manevraları konusunda deneyimli cerrahlara ihtiyaç vardır. Yeterli tecrübe ve donanıma sahip sağlık merkezlerinde multidisipliner yaklaşımlar hayati öneme sahiptir.

Keywords

• Plasenta perkreata
• geçirilmiş sezaryen öyküsü
• peripartum histerektomi

Supporting Institution

Yok

Ethical Statement

Bu araştırmada herhangi bir kurum veya şirketten destek alınmamıştır. Yazarlar arasında çıkar çatışması bulunmamaktadır.

References

1. 1. Fitzpatrick KE, Sellers S, Spark P, Kurinczuk JJ, Brocklehurst P, Knight M. Incidence and risk factors for placenta accre-ta/increta/percreta in the UK: a national case-control study. PloS one. 2012; 7(12): e52893.
2. 2. Heena AB, Kumari G. Retrospective study of placenta accre-ta, placenta increta and placenta percreta in Peripartum hys-terectomy specimens. Indian Journal of Pathology and Mi-crobiology. 2020; 63(5): 87.
3. 3. Silver RM, Barbour KD. Placenta accreta spectrum: accreta, increta, and percreta. Obstet Gynecol Clin North Am 2015; 42(2): 381-402
4. 4. Faiz AS, Ananth CV. Etiology and risk factors for placenta previa: an overview and meta-analysis of observational stud-ies. The journal of maternal-fetal & neonatal medicine. 2003; 13(3): 175-190.
5. 5. Tuzovic L, Djelmis J, Ilijic M. Obstetric risk factors associated with placenta previa development: Case-control study. CMJ 2003; 44(6): 728-733.
6. 6. D'Antonio F, Bhide A. Ultrasound in placental disorders. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol 2014; 28(3): 429-442
7. 7. Rosenberg T, Pariente G, Sergienko R, Wiznitzer A, Sheiner E. Critical analysis of risk factors and outcome of placenta previa. Arch Gynecol Obstet. 2011; 284(1): 47-51.
8. 8. Stotler B, Padmanabhan A, Devine P, Wright J, Spitalnik SL, Schwartz J. Transfusion requirements in obstetric patients with placenta accreta. Transfusion. 2011; 51: 26-27.

9. 9. Jurkovic D, Hillaby K, Woelfer B, Lawrence A, Salim R, Elson CJ. Alt uterin segment sezaryen skarına implante edilen gebeliklerin ilk trimester teşhisi ve yönetimi. Ultrason Obstet Gynecol. 2003; 21: 220 - 227.
10. 10. Mirkovic LJ, Janjic T, Sparic R, Ravlic U, Raslic Z. Placenta accreta: incidence and risk factors. J Perinat Med 2013; 41(Suppl 1): 1196.
11. 11. Doumouchtsis SK, Arulkumaran S. The morbidly adherent placenta: an overview of management options. Acta Obstet Gynecol 2010; 89(9): 1126-1133.
12. 12. Marcellin L, Delorme P, Bonnet MP, Grange G, Kayem G, Tsatsaris V, Goffinet F. Placenta Percreta is associated with more frequent severe maternal morbidity than placenta ac-creta. Obstetric Anesthesia Digest. 2019; 39(2): 94-96.
13. 13. Jauniaux E, Chantraine F, Silver RM, Langhoff-Roos JF. Pla-centa accreta diagnosis and management expert consensus panel. figo consensus guidelines on placenta accreta spec-trum disorders: epidemiology. Int J Gynaecol Obstet 2018; 140(3): 265-273.
14. 14. De Mucio B, Serruya S, Aleman A, Castellano G, Sosa CG. A systematic review and meta‐analysis of cesarean delivery and other uterine surgery as risk factors for placenta accre-ta. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2019; 147(3): 281-291.
15. 15. Wells GA, Shea B, O’Connell D, Peterson J, Welch V, Losos M, & Tugwell P. The Newcastle-Ottawa Scale (NOS) for as-sessing the quality of nonrandomised studies in meta-analyses. 2000.
16. 16. Eshkoli T, Weintraub AY, Sergienko R, Sheiner E. Plasenta akreata: risk faktörleri, perinatal sonuçlar ve sonraki doğumların sonuçları . Ben J Obstet Gyne-col. 2013; 208: 219.e1 – 219.e7.
17. 17. Salmanian B, Einerson BD, Carusi DA, Shainker SA, Nieto-Calvache AJ, Shrivastava VK, Subramaniam A, Zuckerwise LC, Lyell DJ, Khandelwal M, Fitzgerald GD, Hessami K, Fox KA, Silver RM, Shamshirsaz, AA.Timing of delivery for placenta accreta spectrum: the Pan-American Society for the Placenta Accreta Spectrum experience. American Journal of Obstet-rics & Gynecology MFM. 2022; 4(6): 1007.
18. 18. American College of Obstetricians and Gynecologists, Socie-ty for Maternal-Fetal Medicine. Obstetric Care Consensus No. 7: Placenta Accreta Spectrum. Obstet Gynecol 2018; 132: e259.
19. 19. Nørgaard LN, Pinborg A, Lidegaard Ø, Bergholt T. A Danish national cohort study on neonatal outcome in singleton pregnancies with placenta previa. Acta Obstet Gynecol Scand 2012; 91(5): 546-551.
20. 20. Friedrich L, Mor N, Weissmann‐Brenner A, Kassif E, Friedrich SN, Weissbach T, Castel E, Levin G, Meyer R. Risk factors for bladder injury during placenta accreta spectrum sur-gery. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2023; 161(3): 911-919.
21. 21. TSB-Türkiye Sağlık Bakanlığı-https://www.saglik.gov.tr/. Erişim Tarihi:26.08.23