Construction of Metrics to Evaluate Effectiveness in the Context of Local Public Services

Abstract

Some further requirements for better organization of local services, such as fostering public service diversity and improvement, implementing innovative practices in service delivery, focusing on the needs of beneficiaries, are needed to enhance the efficiency and effectiveness of local governments. If and when those required inputs are not combined optimally, it has briefly been conceptualized as a lack of resources and inappropriate resource allocation. Increasing pressures of local community-groups and expectations of citizens, and local governments’ commitment to improving the user-oriented public service delivery have generated a demand for performance measurement both in an economic and socio-political manner. Local public officials must act for the balance of public interest. During the service delivery process, acting uneconomically and ineffectively do have social costs for the stakeholders and could lead to waste both available scarce resources and reduced trust towards local governments, in conclusion, lose community support. This study aims to examine the effectiveness of the services, which is supplied by local governments. In this study, we examine the relationship between local government effectiveness, productivity, socio-economic and socio-political indicators and also impact assessment of citizen's daily life quality and attempt to propose some related set of indicators to achieve local outcomes that are responsive to citizen needs.

Keywords

• Effectiveness,service quality,efficiency,local service,local governments

Yerel Kamu Hizmetleri Bağlamında Etkililik Ölçüm Göstergelerinin Belirlenmesi

Abstract

Yerel yönetimlerin farklı boyutlar açısından etkin ve etkili olarak değerlendirilmeleri, mevcut kaynakların doğru kullanılmasına, hizmet geliştirmeye ve çeşitlendirmeye, yenilikçi yönetim yaklaşımlarının uygulanmasına, sosyal-politik çevreyi oluşturan hizmetten yararlananların ihtiyaçlarına daha çok odaklanmaya bağlıdır. Mevcut girdilerin en uygun şekilde bir araya getirilip yönlendirilmemesi, genel olarak yerel kaynakların yetersizliği ya da yanlış kaynak tahsisi olarak açıklanmaktadır. Yerelde hizmet götürülen vatandaşların ve yerel baskı gruplarının beklentileri, yerel yönetimlerin de vatandaş odaklılık yönünde hizmet etme taahhütleri hem ekonomik hem de genel bir sosyo-politik performansın ortaya konulmasını gerekli kılmıştır. Yerelde kamu hizmetlerinin kamu yararı dengesini gözetmesi beklenir. Bu doğrultuda yerel hizmetlerin, salt ekonomik göstergelerden bağımsız ve etkili sunulmamasının tüm paydaşlar açısından sosyal maliyeti olmakta, bu durum hem ekonomik anlamda kaynak israfına hem de hizmet götürülen kesimin, yerel yönetimlere karşı güveninin azalmasına ve nihayeten toplumun desteğini kaybetmelerine neden olabilir. Bu çalışmanın amacı yerel yönetimlerin, sundukları hizmetlerin etkililik sorununu irdelemektir. Bu kapsamda, yerel yönetim etkililiği, verimlilik, sosyo-ekonomik, sosyo-politik göstergeler bağıntısı incelenmekte, vatandaşın günlük hayat kalitesine etkisi değerlendirilmekte ve vatandaşların ihtiyaçları temelinde bazı göstergelerin kullanımı önerilmektedir.

Keywords

• Etkililik,hizmet kalitesi,verimlilik,yerel yönetimler,yerel hizmet

References

1. Adıyaman, Ç. (2012). Türkiye'nin yenilenebilir enerji politikaları. Doktora Tezi Niğde Üniversitesi, Niğde.
2. Avrupa Parlamentosu [AP]. (2018). Report on the role of EU regions and cities in implementing the COP 21 Paris Agreement on climate change (2017/2006(INI). A8-0045/2018). 11 Kasım 2018 tarihinde http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+REPORT+A8-2018-0045+0+DOC+PDF+V0//EN adresinden erişildi.
3. Birleşmiş Milletler [BM]. (2016). Paris Anlaşması. (1. Bsm). (I. Özkaya-Özlüer, E. Turhan, F. Özlüer ed.), (Y. B. Çamurdan Çev.) Ekoloji Kolektifi Derneği. 11 Kasım 2018 tarihinde http://ekolojikolektifi.org/wp-content/uploads/2017/11/Paris_Anlasmasi-ISBN-978-605-83799-1-6.pdf adresinden erişildi.
4. Birleşmiş Milletler [BM]. (2018). World urbanization prospects: The 2018 revision, key facts. 11 Kasım 2018 tarihinde https://population.un.org/wup/Publications/Files/WUP2018-KeyFacts.pdf adresinden erişildi.
5. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı [BMKP]. (2018) Sürdürülebilir kalkınma hedefleri. 10 Kasım 2018 tarihinde http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html adresinden erişildi.
6. Ćetković, S. ve Buzogány, A. (2016). Varieties of capitalism and clean energy transitions in the European Union: When renewable energy hits different economic logics. Climate Policy, 16(5), 642-657. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/14693062.2015.1135778 adresinden erişilmiştir.
7. City of Paris ve Green Parks and Environment Urban Ecology Agency. (2018). Paris climate action plan: Towards a carbon neutral city and %100 renewable energies. https://api-site-cdn.paris.fr/images/101081 adresinden erişildi.
8. DGRV. (2016). DGRV annual survey of energy cooperatives: 2015 - Energy cooperatives. 10 Kasım 2018 tarihinde https://www.dgrv.de/weben.nsf/272e312c8017e736c1256e31005cedff/e7b7b885ccf6c6e8c1257e84004f9047/$FILE/Survey_Energy_Cooperations_2015.pdf adresinden erişildi.

9. Enerji Atlası (2018). Enerji atlası. http://www.enerjiatlasi.com/ adresinden erişildi.
10. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı [ETKB]. (2012). Dünyada ve Türkiye’de enerji görünümü. www.enerji.gov.tr/Dunyada_ve_Turkiyede_Enerji_Gorunumu.pdf adresinden erişildi.
11. eni Fransa. (2017). The electricity market in France. 9 Kasım 2018 tarihinde https://www.eni.com/en_FR/products-services/electricity/electricity_market/electricity_market.shtml adresinden erişildi.
12. Fouquet, R. ve Pearson, P. J. (2012). Past and prospective energy transitions: Insights from history. Energy Policy, 50, 1-7. https://doi.org/10.1016/j.enpol.2012.08.014
13. Onurbaş-Avcıoğlu, A. (2017) Yenilenebilir enerji kaynakları ve teknolojileri. Ayten Onurbaş Avcıoğluna ait 2017 Ders Notları, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Makinaları ve Teknolojileri Bölümü. https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/18473/mod_resource/content/0/YEN%C4%B0LENEB%C4%B0L%C4%B0R%20ENERJ%C4%B0%20KAYNAKLARI%20VE%20TEKNOLOJ%C4%B0LER%C4%B0%202.pdf adresinden erişildi.
14. International Energy Agency (IEA). (2016a). Energy technology perspectives 2016 - towards sustainable urban energy systems: Executive summary. https://www.iea.org/publications/freepublications/publication/EnergyTechnologyPerspectives2016_ExecutiveSummary_EnglishVersion.pdf adresinden erişildi.
15. International Energy Agency [IEA]. (2016b). Energy policies of ıea countries: France. 2016 Review. https://www.iea.org/publications/freepublications/publication/Energy_Policies_of_IEA_Countries_France_2016_Review.pdf adresinden erişildi.
16. International Energy Agency [IEA]. (2018). Key world energy statistics. https://www.iea.org/statistics/kwes/ adresinden erişildi.
17. International Renewable Energy Agency [IRENA]. (2016a). Note of the director-general renewable energy in urban settings IRENA ınput to the New Urban Agenda. Twelfth meeting of the Council Abu Dhabi, 1 – 2 November 2016. 23 Ekim 2018 tarihinde https://www.irena.org/-/media/Files/IRENA/Agency/About-IRENA/Council/Twelth-Council/C_12_DN_2_RE-and-Cities.pdf adresinden erişildi.
18. International Renewable Energy Agency [IRENA]. (2016b). Renewable energy in cities:International renewable energy agency (IRENA), Abu Dhabi. 23 Ekim 2018 tarihinde http://www.irena.org/-/media/Files/IRENA/Agency/Publication/2016/IRENA_Renewable_Energy_in_Cities_2016.pdf adresinden erişildi.
19. Klagge, B., ve Meister, T. (2018). Energy cooperatives in Germany–an example of successful alternative economies?. Local Environment, 23(7), 697-716. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/13549839.2018.1436045
20. Kuittinen, H ve Velte, D. (2018). Mission-oriented R&I policies: In-depth case studies Case Study Report: Energiewende. https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/mission_oriented_r_and_i_policies_case_study_report_energiewende-de.pdf adresinden erişildi.
21. le Dû, S. (2017). Towards 32% renewable energy in 2030: French public policies for renewables. https://www.tresor.economie.gouv.fr/Articles/6d47bddb-1d14-4597-8878-785ab59fc529/files/bd6c631e-ba8c-4092-8a95-37e768d3cccf adresinden erişildi.
22. Ministry of Environment, Energy and Sea of France [MEEM]. (2016, Haziran). Energy transition for Green Growth Act in action: Regions – Citizens – Business. https://www.ecologique-solidaire.gouv.fr/sites/default/files/Energy
23. Nilüfer İlçe Belediyesi (2018). Yenilenebilir enerji kooperatifi. 15.07.2018 tarihinde http://www.nilufer.bel.tr/haber-4632-nilufer_yenilenebilir_enerji_uretim_kooperatifinde_genel_kurul_heyecani#PopupGoster[popup]/0/ adresinden erişildi.
24. Ohlhorst, D. (2015). Germany’s energy transition policy between national targets and decentralized responsibilities. Journal of Integrative Environmental Sciences, 12(4), 303-322. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/1943815X.2015.1125373 adresinden erişilmiştir.
25. Onurbaş-Avcıoğlu, A. (2017). Yenilenebilir enerji kaynakları ve teknolojileri: Enerji kaynakları Onurbaş Avcıoğluna ait 2017 Ders Notları, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Makinaları ve Teknolojileri Bölümü. Online site: 10 Kasım 2018 tarihinde
26. Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2016, Ekim). OECD environmental performance reviews: France 2016. Paris:OECD Publishing, http://dx.doi.org/10.1787/9789264252714-en adresinden erişildi.
27. REN21. (2017). Renewables 2017 global status report. 11 Kasım 2018 tarihinde http://www.ren21.net/wp-content/uploads/2017/06/17-8399_GSR_2017_Full_Report_0621_Opt.pdf adresinden erişildi.
28. Seferihisar İlçe Belediyesi (2018). Yenilenebilir enerji kooperatifi. 15.07.2018 tarihinde http://www.seyeko.web.tr/ adresinden erişildi.
29. Seto, K.C., Dhakal, A., Bigio, H., Blanco, G.C., Delgado, D., Dewar, L., Huang, A., …. , Ramaswami, A.. (2014) human settlements, ınfrastructure and spatial planning. (
30. Edenhofer, O., R. Pichs-Madruga, Y. Sokona, E. Farahani, S. Kadner, K. Seyboth, A. Adler, I. Baum, S. Brunner, P. Eickemeier, B. Kriemann, J. Savolainen, S. Schlömer, C. von Stechow, T. Zwickel and J.C. Minx Der.). Climate Change 2014: Mitigation of Climate Change. Contribution of Working Group III to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change içinde (s. 923 – 1000). Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom ve New York, NY, USA. 10 Kasım 2018 tarihinde https://www.ipcc.ch/pdf/assessment-report/ar5/wg3/ipcc_wg3_ar5_chapter12.pdf adresinden erişildi.
31. The International Renewable Energy Agency (2017).The International renewable energy statistics. https://www.irena.org/publications/2017/Jul/Renewable-Energy-Statistics-2017 adresinden erişildi.
32. The World Bank. (2015). Energy imports. tarihinde https://data.worldbank.org/indicator/EG.IMP.CONS.ZS?locations=TR adresinden erişildi.
33. Van de Ven, D. J. ve Fouquet, R. (2017). Historical energy price shocks and their changing effects on the economy. Energy Economics, 62, 204-216. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0140988316303553 adresinden erişilmiştir.
34. Van Staden, M. (2017). Sustainable energy transition: Local governments as key actors. (T. S. Uyar, Der.) Towards 100% Renewable Energy içinde (s.17 – 25). Springer, Cham. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-319-45659-1_2 adresinden erişildi.
35. Vidalenc, E. (2017). Local energy planning in France: a way to reinforce energy transition. European Council for an Energy Efficient Economy için Konferans Bildirisi. https://www.eceee.org/library/conference_proceedings/eceee_Summer_Studies/2017/3-local-action/local-energy-planning-in-france-a-way-to-reinforce-energy-transition/ adresinden erişildi.
36. Yılmaz, M, (2012) Türkiye’nin enerji potansiyeli ve yenile-nebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimi açısından önemi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(2), 33-54