Abstract

The aim of this study is to understand how the relationship between the citizens and the municipalities are affected by socio-economic and technological changes and to analyze whether the effect of these changes differ due to socio-economic development levels. In this regard, this study analyzes the type, quantity and method of interaction in the service demands made from the municipality according to different socio-economic development levels in the same municipal area. In this research, service demands made by the residents from the Muratpasa Municipality (Antalya) and their way of expressing these demands are analyzed according to four different socio-economic development zones. Frequency distribution of the data on the content/type of the demands of the residents and of the data on the method they prefer to communicate these demands are examined. Findings show that the number of demands made by the citizens increase as their socio-economic development level increases. Call center and information desk are the two most preferred/used channels for contacting the Municipality. While demands about environmental and social support issues are ranking high, it is seen that demands resulting from the frequently encountered economic and social urban changes (e.g. consumer society, ageing communities) are passed onto the local governments.

Keywords

• Local government
• Municipal services
• Socio-economic development

Yerel Yönetimlerde Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Seviyeleri ile Hizmet Talebi Arasıdaki İlişki: Muratpaşa Belediyesi Örneği

Abstract

Çalışmanın amacı, vatandaşlar ile belediyeler arasındaki ilişkinin, sosyo-ekonomik ve teknolojik alandaki değişimlerden nasıl etkilendiğini araştırmak ve bu değişimin aynı belediye sınırları içerisinde yaşayan vatandaşların sosyo-ekonomik gelişmişlik durumlarına göre değişiklik gösterip göstermediğini, gösteriyorsa nasıl bir değişiklik gösterdiğini ortaya koymaktır. Çalışmada, vatandaşların belediyeden talep etmiş oldukları hizmetlerin içeriğinin ve talep yönteminin, onların sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyleri ile yakından ilişkili olduğu hipotezinden yola çıkılarak, farklı sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyine sahip olan bölgelerdeki hizmet taleplerinin içerik, sayı ve yöntem olarak karşılaştırmalı biçimde analiz edilmesi hedeflenmiştir. Araştırmada, Antalya Muratpaşa Belediyesi sınırları içerisinde yaşayan vatandaşların belediyeden yapmış oldukları hizmet talepleri ve bunları talep etme yöntemleri dört farklı sosyo-ekonomik gelişmişlik grubuna göre değerlendirilmiştir. Bu kapsamda vatandaşların taleplerinin içeriği ve bu taleplerini Belediye’ye iletme yöntemlerine ait veriler frekans dağılımlarına bakılarak analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, vatandaşların sosyo-ekonomik gelişmişlik seviyeleri arttıkça belediyelerden yapmış oldukları hizmet taleplerinin de arttığı ve talep yöntemi olarak da çağrı merkezi ve başvuru masasının ilk sırada yer aldığı tespit edilmiştir. Vatandaşların belediyeden yapmış oldukları taleplerin içeriğine bakıldığında ise, çevre ve sosyal yardım konularının öne çıktığı görülmekle beraber, günümüz kentlerinde sıkça karşılaşılan ekonomik ve sosyal değişimlerin (tüketim toplumu, yaşlanan toplum vb.) ve bunların sonucu olarak ortaya çıkan taleplerin de yerel yönetimlere iletildiği açıkça görülmektedir.

Keywords

• Yerel yönetimler
• Belediye hizmetleri
• Sosyo-ekonomik gelişmişlik

References

1. Aji, G. G., Suroyya ve T., Dewi, P. A. R. (2018). Bridging communication between public and government: a case study on kim surabaya. The 2nd In-ternational Joint Conference on Science and Technology (IJCST) 2017, Journal of Physics: Conf. Series 953, 1-6. doi :10.1088/1742-6596/953/1/012194.
2. Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı. (1992, 3 Ekim). Resmi Gazete (Sayı: 21364). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/21364.pdf.
3. Belediye Kanunu (2005, 13 Temmuz). Resmi Gazete (25874) Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr /MevzuatMetin/1.5.5393.pdf.
4. Cohen, J. (2006). Citizen satisfaction with contacting government on the inter-net. Information Polity, 11(1), 51-65
5. Ebbers, W.E., Pieterson, W.J. ve Noordman, H.N. (2008). Electronic govern-ment: Rethinking channel management strategies. Government Information Quarterly, 25(2), 181-201.
6. Government of the Netherlands. Municipalities’ tasks. 14.01.2020 tarihinde https://www.government.nl/topics /municipalities/municipalities-tasks adresinden erişildi.
7. Gözler, K. (2018). Türkiye’nin yönetim yapısı (T. C. İdari Teşkilatı). Bursa: Ekin Kitabevi Yayınları.
8. Hofmann, S., Beverungen, D., Räckers, M. ve Becker, J. (2013). What makes local governments' online communications successful? Insights from a multi-method analysis of Facebook. Government Information Quarterly, 30 (4),387-396. doi:https://doi.org/10.1016/j.giq.2013.05.013.

9. KL - Local Government Denmark. Municipal Responsibilities. 14.01.2020 tarihinde https://www.kl.dk/english /municipal-responsibilities/ adresin-den erişildi.
10. Mahmood, M., Weerakkody, V. ve Chen, W. (2019). The role of information and communications technology in the transformation of government and citizen trust. International Review of Administrative Sciences, 0(0), 1–20. doi:https://doi.org/10.1177/0020852318816798.
11. Muratpaşa Belediyesi. Muratpaşa, Çevreci Komşu Kart’la kazanıyor. 22.01.2020 tarihinde https://muratpasa- bld.gov.tr/haber/50409/3/muratpasa-cevreci-komsu-kartla-kazaniyor adre-sinden erişildi.
12. Pieterson, W. (2010). Citizens and service channels: channel choice and chan-nel management ımplications. International Journal of Electronic Government Research, 6 (2), 37-53.
13. Pieterson, W. ve Ebbers, W. (2008). The use of service channels by citizens in the Netherlands: implications for multi-channel management. International Review of Administrative Sciences, 74(1), 95–110. doi:https://doi.org/10.1177/0020852307085736.
14. Plattfaut, R., Kohlborn, T., Hofmann, S., Beverungen, D., Niehaves, B., Räcker, M. ve Becker, J. (2013). Unravelling (E-)Government Channel Selection: A Quantitative Analysis of Individual Customer Preferences in Germany and Australia. 46th Hawaii International Conference on System Sciences, Wailea, Maui, HI, 1983-1991. doi: 10.1109/HICSS.2013.585.
15. Reddick, C. G., Abdelsalam, H. M. E. ve Elkadi, H. A. (2012). Channel choice and the digital divide in e-government: the case of Egypt. Information Tech-nology for Development, 18 (3), 226–246.
16. Ruige, A, Üskent, S. ve Micka, P. (2014). Yönetişim ve Katılım: Etkili Katılım için Araçlar, Yöntemler, Mekanizmalar, Yönetişim ve Katılım Rehberi. Stratejik Yerel Yönetişim Projesi, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü
17. Şarbak, Z. (2017). Türkiye’de yerel yönetimler. (2. bs.). Ankara: Türkiye Belediye-ler Birliği.
18. Şengül, H. T. (2001). Kentsel çelişki ve siyaset – kapitalist kentleşme süreçleri üzeri-ne yazılar. İstanbul: WALD Yayınları.
19. T.C. Anayasası (1982). 06.01.2020 tarihinde https://www.tbmm.gov.tr/anayasa/anayasa_2018.pdf adresinden erişildi.
20. Tekeli, İ. (1977). Belediyeler ve kent yönetiminin sınıfsal yapısı. Mimarlık, 77(1), 32–34.
21. Tekeli, İ. (2009). Cumhuriyetin belediyecilik öyküsü (1923-1990). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
22. Türkiye Belediyeler Birliği (TBB). Functions of Municipalities. 06.01.2020 tari-hinde https://www.tbb.gov.tr /en/local-authorities/functions-of-municipalities/ adresinden erişildi.
23. Vivier, E., Seabe, D., Wentzel, M. ve Sanchez, D. (2015). From information to engagement: Exploring communication platforms for the government-citizen interface in South Africa. African Journal of Information and Communi-cation. 15, 81-92. doi:10.23962/10539/20332.