Zero Waste Management Consciousness and Its Effect on Political Behavior: An Analysis on Marmara University Anadoluhisarı Campus

Abstract

The aim of this article is to evaluate the zero-waste management (ZWM), which has recently come to the force in Turkey, through a university campus and to reveal scientific findings about how effectively it can be implemented from the date of mandatory transition. In this context, it has been tried to analyze the extent of awareness and adoption by applying a questionnaire to academic-staff, administrative-staff and students on ZWM at Marmara University Anadoluhisarı Campus scale. A questionnaire was applied to 300 students, 38 academic staff and 54 administrative-cleaning-security personnel. The questions were evaluated by considering the demographic information of the participants (gender, age, position/position, education, unit and marital status). As a result of the analysis, the participants do not have enough information about ZWM, those who have information are mostly get via internet and TV/public spot, training and incentives are important for the adoption, ZWM should be undertaken by the state and not reflect the public financially in practices such as taxes and determined that ZWM has an effect on voting behavior, even if it is a certain segment. It is thought that the results obtained will be a guide for decision makers and practitioners to adopt ZWM more effectively.

Keywords

• Zero waste management
• environmental awareness
• university campus
• awareness measurement
• quantitative analysis

Sıfır Atık Yönetimi Bilinci ve Siyasal Davranışa Etkisi: Marmara Üniversitesi Anadoluhisarı Kampüsü Üzerinden Bir Analiz

Abstract

Bu makalenin amacı, ülkemizde son dönemde öne çıkan sıfır atık yönetimini (SAY) bir üniversite kampüsü üzerinden değerlendirmek ve zorunlu geçiş tarihinden itibaren ne ölçüde etkin bir şekilde yürütülebileceğine dair bilimsel bulgular ortaya koymaktır. Bu bağlamda, Marmara Üniversitesi Anadoluhisarı Kampüsü ölçeğinde SAY’a dair akademik personele, idari personele ve öğrencilere anket uygulanarak bu anlayışa yönelik ne ölçüde farkındalık oluştuğunu ve benimsendiği analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda 300 öğrenci, 38 akademik personel ve 54 idari-temizlik-güvenlik personeline anket uygulanmıştır. Ankette yöneltilen sorular katılımcıların demografik bilgileri (cinsiyet, yaş, görev/pozisyon, eğitim, birim ve medeni durum) dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucu katılımcıların SAY konusunda yeterli düzeyde bilgi sahibi olmadığı; bilgi sahibi olanların ise ağırlıkla internet ve TV/kamu spotu üzerinden olduğu; bu yönetimin benimsenmesi için eğitim ve teşvikin önemli olduğu; yönetimin daha çok devlet tarafından üstlenip vergi gibi uygulamalarda maddi boyutta halka yansıtılmaması gerektiği ve belirli bir kesimin de olsa SAY’ın oy davranışına etki ettiği tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçların SAY’ıan daha etkin benimsenebilmesi için karar vericilere ve uygulayıcılara yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

Keywords

• Sıfır atık yönetimi
• çevre farkındalığı
• üniversite kampüsü
• farkındalık ölçümü
• nicel analiz

References

1. Acungil, Y. (2020). Üniversite öğrencilerinin çevresel tutum ve davranış düzeylerini belirlemeye yönelik bir çalışma: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 75 (3), 997 – 1032.
2. Adeniran, A. E., Nubi, A. T. ve Adelopo, A. O. (2017). Solid waste generation and characterization in the university of Lagos for a sustainable waste management. Waste Management, 67, 3-10.
3. Arlı, M. ve Nazik, H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş. Ankara: Gazi Kitabevi.
4. Akış, S. (2000). Kuzey Kıbrıs’ ta çevre bilinci. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 1(1), 7-17.
5. Aksoy, B. ve Karatekin, K. (2011). Farklı programlardaki lisans öğrencilerinin çevreye yönelik duyuşsal eğilimleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 153, 23-36.
6. Bahçelioğlu, E., Buğdaycı, E. S., Doğan, N. B., Şimşek, N., Kaya, S. Ö. ve Alp, E. (2020). Integrated solid waste management strategy of a large campus: a comprehensive study on METU campus, Turkey. Journal of Cleaner Production, 265, 121715.
7. Cansaran, D. (2015). Çevre bilinci düzeyini belirlemeye yönelik uygulamalı bir çalışma: Merzifon Meslek Yüksekokulu örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 69-74.
8. Çabuk, B. ve Karacaoğlu, C. (2003), Üniversite öğrencilerinin çevre duyarlılıklarının incelenmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, 26(1-2), 189-198.

9. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2019). Sıfır Atık Yönetmeliği, 12.07.2019, RG No:30829.
10. Çömlekçi, N. (2001). Bilimsel araştırma yöntemi ve istatistiksel anlamlılık sınamaları. Ankara: Bilim Teknik Yayınevi.
11. Doğanay, A., Ataizi, M., Şimşek, A., Balaban S. J. ve Akbulut, Y. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Ali Şimşek (Ed.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
12. Erdal, H., Erdal, G. ve Yücel, M. (2013), Üniversite öğrencilerinin çevre bilinç düzeyi araştırması: Gaziosmanpaşa Üniversitesi örneği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 4, 55-65.
13. Erten, S. (2012). Türk ve Azeri öğretmen adaylarında çevre bilinci. Eğitim ve Bilim, 37(166), 88-100.
14. Eryılmaz, Ç., ve Kıran, Ö. (2017). Üniversite öğrencilerinin çevre algısı: Sinop Üniversitesi örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(61), 186-199.
15. Erzengin, Ö. U. ve Teke, E. Ç. (2013). A Study on DevelopingEnvironmentalBehaviouandAttitudeScaleforUniversityStudents. Journal of Educational and Instructional Studies in the World, 3(2), 49-56.
16. European Comission (2015). Communication from the Commission to the EuropeanParliament, the Council, the European Economic and Social Committee and theCommittee of the Region sclosing the loop an EU action plan for the Circular Economy. Status of Data, 614 (2).
17. Gül, B. (2019). Sürdürülebilir sıfır atık yönetimi için eğitim alanlarında katı atık ve karakterizasyonu. (Yüksek Lisans Tezi). Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tekirdağ.
18. Kanbak, A. (2015). Üniversite öğrencilerinin çevresel tutum ve davranışları: Farklı değişkenler açısından Kocaeli üniversitesi örneği. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 77-90.
19. Koçarslan, H., Kılınç E., Gedik, A. ve Paksoy, M. (2017). Üniversite öğrencilerinin çevre duyarlılıkları üzerine bir araştırma. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4(15), 1910-1916.
20. Müderrisoğlu, H. ve Altanlar, A. (2011). Attitudes and behaviors of undergraduatestudents toward environmental issues. International Journal of Environmental Science&Technology, 8(1), 159-168.
21. Oğuz, D., Çakcı, I. ve Kavas, S. (2011). Yükseköğretimde öğrencilerin çevre bilinci, SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 12, 34-39.
22. Ömürbek, V., Erk, Ç. ve Herek, S. (2019). Üniversitelerde atık yönetimi uygulamaları. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 124-161.
23. Özbebek Tunç, A., Akdemir Ömür, G. ve Düren, A. Z. (2012). Çevresel farkındalık. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 1(47), 227-246.
24. Özdemir, O., Yıldız, A., Ocaktan, E., ve Sarışen, Ö. (2004). Tıp fakültesi öğrencilerinin çevre sorunları konusundaki farkındalık ve duyarlılıkları. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 57(3), 117-127.
25. Saygılı, M., Özdemir, A., Tanyeri, A. E., ve Erden, C. (2016). Çevre bilinci ve çevre dostu ürün bilincine ilişkin tutumların incelenmesi üzerine bir araştırma: Adıyaman Üniversitesi örneği. 3rd International Symposium on Environment and Morality (ISEM2016), Alanya, Antalya, Turkey.
26. Şenyurt, A., Temel, A. B. ve Özkahraman, Ş. (2011). Üniversite öğrencilerinin çevresel konulara duyarlılıklarının incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(1), 8-15.
27. Talay, İ., Gündüz, S. ve Akpınar, N. (2004). On the status of environmental education and awareness of undergraduate students at Ankara University, Turkey. International Journal of Environment and Pollution, 21(3), 293-308.
28. Tekeli, İ. (2002). Türkiye için sürdürülebilir kalkınma öncelikleri: dünya sürdürülebilir kalkınma zirvesi için TÜBA’nın görüşü. Türkiye Bilimler Akademisi, Ankara.
29. Yoloğlu, A. C. ve Halisdemir, B. (2020). Üniversite öğrencilerinin çevre bilinci ve çevresel tutumları üzerine ampirik bir çalışma: Mersin Üniversitesi örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 103, 91-107.
30. Yücel, M., Altunkasa, F., Güçray, S., Uslu, C. ve Say, N. P. (2006). Adana’da Çevre Duyarlılığı Düzeyinin ve Geliştirme Olanaklarının Araştırılması. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(2), 217-228.