Yer değiştiren yerleşmeleri hümanist coğrafya perspektifinden okumak: Bozkır filmi içerik analizi

Öz

İnsanın yaşadığı yerdeki hatıra ve deneyimleri zamanla o yere karşı bağlılık duygusunu geliştirir. Böyle bir yerleşmenin yer değiştirmesi ihtimali ortaya çıkarsa bu durum insan davranış ve ilişkilerini nasıl etkiler? Yer değiştiren yerleşmeler özelinde bu davranış ve ilişkileri açıklayabilecek insan odaklı bir yaklaşım benimsenebilir mi? Bu araştırma sorularından hareketle çalışmanın amacı; yer değiştiren yerleşmelerle ilgili betimsel coğrafya çalışmalarından farklı olarak konunun bilimsel çerçevesini hümanist coğrafya perspektifinde ortaya koymaktır. Çalışmada, yönetmenliğini ve senaryosunu Ali Özel’in yaptığı ve 2019 yılında gösterime giren Bozkır filmi içerik yönünden analiz edilmiştir. Film, Konya’nın Hadim ilçesine bağlı Dedemli köyünün yer değiştirme sürecini konu almaktadır. Çalışmada öncelikle Bozkır filmi indirilmiş ve filmin transkripsiyonu yapılmıştır. Daha sonra yer değiştiren yerleşme konusunu hümanist perspektifle açıklayabilecek tema ve kodlar oluşturulmuştur. Tema ve kodlar, MAXQDA 2020 programında işlenmiş ve bu program yardımıyla belge portreleri ve kelime bulutu hazırlanmıştır. İçerik analizleri, filmde yere bağlılık ve kabullenme temalarının diğer temalardan çok daha baskın olduğunu ve filmin bu temalar arasındaki çatışmalarla şekillendiğini göstermiştir. Çalışmanın bulguları; yerleşmelerin yer değiştirmesi süreçlerinde bu sürecin baş aktörü olan insanın duygu, düşünce, davranış ve beklentilerinin asla görmezden gelinmemesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• yer değiştiren yerleşmeler
• Hümanist coğrafya
• Dedemli
• Bozkır filmi
• İçerik analizi

Reading relocated settlements from the perspective of humanist geography: content analysis of the film Bozkır

Öz

People's memories and experiences where they live develop a sense of belonging to that place over time. If the possibility of relocation of such a settlement arises, how will this affect human behavior and relations? Can a human-centered approach be adopted to explain these behaviors and relationships specifically regarding the issue of relocated settlements? Based on these research questions, the aim of the study is to reveal the scientific framework of the subject from the perspective of humanist geography, unlike descriptive geography studies on relocated settlements. In this study, the film Bozkır, directed and written by Ali Özel and released in 2019, was analyzed in terms of content. The film is about the relocation process of Dedemli village in Konya's Hadim district. In the study, firstly the film Bozkır was downloaded and it was transcribed. Later, themes and codes were created to explain the issue of relocated settlements from a humanist perspective. The themes and codes were processed in the MAXQDA 2020 program, and document portraits and word clouds were prepared with the help of this program. Content analysis showed that the themes of place attachment and acceptance were much more dominant than the other themes in the film, and that the film was shaped by the conflicts between these themes. The findings of the study revealed that the feelings, thoughts, behaviors and expectations of people, who are the main actors of this process, should never be ignored in the relocation processes of settlements.

Anahtar Kelimeler

• Relocated settlements
• Humanistic geography
• Dedemli
• The Film Bozkır
• Content analysis

Kaynakça

1. Afolayan, A.A. (1987). The Sasa resettlement project: A study in problems of relocation. Habitat International. 11(2), 43–57.
2. Ağbaba, D. (2020). Yer bağlılığının sosyo-mekânsal farklar bakımından incelenmesi: Niğde örneği. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 133-147. https://doi.org/10.21733/ibad.800486
3. Akbulut, G. (2011). Türkiye’de yer değiştiren yerleşmelere bir örnek: Arguvan ilçe merkezi (Malatya). Marmara Coğrafya Dergisi, 24, 471-492. https://dergipark.org.tr/tr/pub/marucog/issue/471/3849#article_cite
4. Akkan, E. (1971). Bingöl’ün yer değiştirmesinde rol oynayan jeomorfolojik etkenler. Jeomorfoloji Dergisi, 3, 38- 44.
5. Aksoy, S., & Yılmaz, M. (2022). Popüler jeopolitik bir inceleme: La Haine filminde yer alan ötekileştirme ve ayrıştırma biçimleri. TÜCAUM Uluslararası Coğrafya Sempozyumu (12-14 Ekim 2022) Bildiriler Kitabı, (s.532- 547). Ankara.
6. Anton, C.E., & Lawrence, C. (2014). Home is where the heart is: The effect of place of residence on place attachment and community participation, Journal of Environmental Psychology. 40, 451-461.
7. Ar, M. (2021). Mekân, yer ve yersizlik kavramları üzerine bir inceleme. Şehir ve Medeniyet Dergisi, 14, 8-25. https://www.sehirvemedeniyetdergisi.org/wp-content/uploads/2021/09/1.Mazlum-Ar.1.pdf
8. Arslan, H., & Ünlü, A. (2010). Afet sonrası yeniden yapılanma sürecinde yer değiştirme ve yere bağlılığın değerlendirilmesi: Düzce örneği. İTÜDERGİSİ/a, 9(1). http://itudergi.itu.edu.tr/index.php/itudergisi_a/article/view/1037

9. Artvinli, E., Bulut, İ. & Kaya, N. (2007). New Yusufeli (Artvin) and the dam: Economic progress or regression? Environment and Culture Symposium on Geography (GEOMED). Proceeding, (pp.45- 53).
10. Atasoy, F. S. (2020). Topophilic bir mekân olarak stadyumlar: Hüseyin Avni Aker stadyumu örneği üzerine nitel bir araştırma. Journal Of Rol Sport Sciences, 1(1), 38-65.
11. Ayberk, C. (2018). Yer bağlılığı açısından Ters Yüz (Inside Out) filminin nitel analizi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 16(2), 273-287. https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000202
12. Badri, S. A., Asgary, A., Eftekhari, A. R. & Levy, J. (2006). Post‐disaster resettlement, development and change: A case study of the 1990 Manjil earthquake in Iran. Disasters, 30(4), 451-468.
13. Bahçalı, S., Bay, A. & Özözen Kahraman, S. (2017). HES'lerin nüfus ve yerleşme harektlerine etkileri: Yusufeli barajı örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 26(2), 107-125.
14. Bakırcı, M. (1997). Türkiye’de yer değiştiren şehirlere yeni bir örnek: Samsat. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tcd/issue/21255/228107
15. Bakırcı, M. (2002). Türkiye’de baraj yapımı nedeniyle yer değiştiren bir şehir: Halfeti. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi, 10, 55-79. https://dergipark.org.tr/tr/pub/iucografya/issue/25059/264562
16. Baylan, E., Aşur, F., & Şehribanoğlu, S. (2018). Sense of place and satisfaction with landscaping in post- earthquake housing areas: The case of Edremit TOKI-Van (Turkey). ACE: Architecture, City and Environment, 13(38), 31–56. https://doi.org/10.5821/ace.13.38.5207
17. Bilgili, M. (2016). Coğrafya öğretiminde mekân ve yer karmaşası üzerine bir araştırma. Coğrafya Eğitimi Dergisi, 2(1), 11-19.
18. Bilgili, M. (2020). Coğrafyada mekan felsefesi üzerine yaklaşımlar. lnternational Journal of Geography and Geography Education, 41, 88-102. https://doi.org/10.32003/igge.674936
19. Bilgili, M., & Yıldırım, S. (2024). Coğrafyada temel kavramların ilişkiselliği: Mekân, yer, peyzaj ve bölge, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 62, 283-293. https://doi.org/10.30794/pausbed.1445668
20. Birkök, M. C. (2008). Bir toplumsallaştırma aracı olarak eğitimde alternatif medya kullanımı: Sinema filmleri: Alternate media usage in education as a socialization tool: Movies. Journal of Human Sciences, 5(2), 1-12. https://doi.org/10.14687/ijhs.v5i2.574
21. Bozdoğan, S., & Benek, S. (2021). Modern coğrafi düşüncede mekân ve yer kavramlarının teorik temelleri üzerine bir değerlendirme. Coğrafya Dergisi, 43, 177-195. https://doi.org/10.26650/JGEOG2021-892074
22. Brown, B., Perkins, D. D., & Brown, G. (2003). Place attachment in a revitalizing neighborhood: Individual and block levels of analysis. Journal of Environmental Psychology, 23(3), 259-271. https://doi.org/10.1016/S0272- 4944(02)00117-2
23. Buttimer, A. (1990). Geography, humanism, and global concern1. Annals of the Association of American Geographers, 80(1), 1-33. https://www.jstor.org/stable/2563326
24. Canpolat, E. (2022). Sivas ilinde yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 313-370). İstanbul: Kriter Yayınevi.
25. Cengiz, G. (2015). Yeşim Ustaoğlu sinemasının kamusal alan bağlamında içerik analiz yöntemiyle incelenmesi: Güneşe Yolculuk ve Bulutları Beklerken film örnekleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 50, 20-32. https://dergipark.org.tr/tr/pub/abuhsbd/issue/32944/366035
26. Ceylan, M. A. (2011). Manisa İlinde Yer Değiştiren Yerleşmeler. İstanbul: Çantay Kitabevi.
27. Ceylan, M. A. (2022). Yer değiştiren yerleşmeler: Tanım, sınıflandırma, malzeme, metot, süreç ve önceki çalışmalar. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.) Seçilmiş örneklerle Türkiye’de yer değiştiren yerleşmeler. İçinde (s. 1- 48). İstanbul: Kriter Yayınevi.
28. Correa, I.D. & Gonzalez, J. L. (2000). Coastal erosion and village relocation: A Colombian case study. Ocean & Coastal Management. 43 (1), p.51-64.
29. Cox, H. (1968). The Restoration of a sense of place: A Theological reflection on the visual environment. Ekistics, 25, 422-424. https://www.jstor.org/stable/43616752
30. Cürebal, İ. (2004). Yer değiştiren yerleşmelere iki örnek: Kıratlı ve Bahçeli köyleri. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi, 12, 75-84.
31. Çınar, H. & Aydın, D. (2019). Anadolu'da yer değiştiren bir köyde mekânın biçimlenmesindeki doğal ve sosyo- kültürel etkenlerin karşılaştırılması: Eski ve Yeni Kesmez köyü. Turkish Studies, 14(6), 3167-3185
32. Demı̇r, G. (2022). Nusaybin’de (Mardin) Kentsel Dönüşümün Yer Duygusuna Etkileri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi.
33. Demirel, S. (2005). Production of space in the post earthquake region: Three cases from Düzce. (Master Thesis, METU, Ankara).
34. Dikmen, S. (2018). Sustainable relocation in rural areas: An investigation in Çukur village, Turkey. European Journal of Sustainable Development, 7(1), 59. https://doi.org/10.14207/ejsd.2018.v7n1p59
35. Dinç, Y. & Usun Ç. F. (2018). Gücüş, Harfilli ve Arslanlı köylerinin (Erdemli/Mersin) yer değiştirme süreçlerinde coğrafi faktörlerin etkisi, Uluslararası Erdemli Sempozymu (19-21 Nisan) Bildiriler Kitabı (s.783-795). Mersin.
36. Dinç, Y. (2023). 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremleri sonrası yeniden yapılanma sürecinde yere bağlılığın değerlendirilmesi: Antakya (Hatay) örneği. Türk Coğrafya Dergisi, 83, 45-57. https://doi.org/10.17211/tcd.1347063
37. Dinç, Y., Canpolat, E., & Ceylan, M.A. (2021). Hatay ilinde doğal ve beşeri nedenlerle yer değiştiren yerleşmeler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
38. Dixon, J., & Durrheim, K. (2004). Dislocating identity: Desegregation and the transformation of place. Journal Of Environmental Psychology, 24(4), 455-473. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2004.09.004
39. Entrikin, J. N. (1976). Contemporary humanism in geography. Annals of the Association of American Geographers, 66(4), 615-632. https://www.jstor.org/stable/2569260
40. Forsyth, A., & Peiser, R. (2021). Lessons from planned resettlement and new town experiences for avoiding climate sprawl, Landscape and Urban Planning, 205,103957
41. Fural, Ş. & Cürebal, İ. (2017). Afet nedeniyle yer değiştiren yerleşmelere bir örnek: Haskızılören köyü (Serik/Antalya). Uluslararası Jeomorfoloji Sempozyumu (12-14 Ekim 2017) Bildiriler Kitabı (s. 372-380). Elazığ.
42. Fural, Ş. (2022). Kırşehir'de doğal afet (deprem) nedeniyle yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 411-430). İstanbul: Kriter Yayınevi.
43. Gifford, R., Scannell, L., Kormos, C., Smolova, L., Biel, A., Boncu, S., Corral, V., Güntherf, H., Hanyu, K., & Hine, D. (2009). Temporal pessimism and spatial optimism in environmental assessments: An 18-nation study. Journal of Environmental Psychology, 29(1), 1-12. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2008.06.001
44. Girgin, M. (1995). Kütle hareketleri nedeniyle yer değiştiren yerleşmelere bir örnek: Gördes (Manisa). Doğu Coğrafya Dergisi, 1, 155-173.
45. Gladkey, A. (2013). Humanistic paradigm of geography. Central European Regional Policy and Human Geography, 3(2), 7-14.
46. Gold, J. R. (2019). Behavioral geography. International Encyclopedia of Human Geography, 1, 282-293.
47. Goodson, I., & Walker, R. (2004). Putting life into educational research. R. R. Sherman & R. B. Webb (Eds.) Qualitative research in education: focus and methods in (ss. 108-122). London: Routledge.
48. Gök, Y. (2001). Erzurum-Kars depreminden (1983) sonra yeri değiştirilen yerleşmeler. Doğu Coğrafya Dergisi, 5, 145-158.
49. Gök, Y., & Yazar, M. (2011). Afetlere maruz kalan yerleşmelerin yer değişiminde karşılaşılan sorunlara bir örnek: İspir Madenköprübaşı beldesi Elmalı mahallesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 16(26), 73-94. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2454/31256
50. Göregenli, M., Karakus, P., Kösten, E. Y. Ö., & Umuroglu, I. (2014). Mahalleye bağlılık düzeyinin kent kimligi ile ilişkisi içinde incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 29(73), 73. https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/185893/
51. Hashemnezhad, H., Heidari, A.A., & Hoseini, P.M. (2013). Sense of place and place attachment a comparative study, International Journal of Architecture and Urban Development, 3(1), 5-12.
52. Hayli, S., & Canpolat, F. A. (2017). Doğal ortam şartlarında gerçekleşen olumsuzluklar nedeniyle Erzincan Ovası’nda yeri değiştirilen köyler. Uluslararası Jeomorfoloji Sempozyumu (12-14 Ekim 2017) Bildiriler Kitabı (s. 288-296). Elazığ.
53. Hidalgo, M. C., & Hernandez, B. (2001). Place attachment: Conceptual and empirical questions. Journal of environmental psychology, 21(3), 273-281. https://psycnet.apa.org/doi/10.1006/jevp.2001.0221
54. Hummon, D. M. (1992). Community attachment: Local sentiment and sense of place. In I. Altman & S. M. Low, (eds.), Place Attachment, Plenum.
55. Jorgensen, B. S. & Stedman, R. C. (2001). Sense of place as an attitude: Lakeshore owners attitudes toward their property, Journal of Environmental Psychology, 21, 233-248.
56. Kaba, B. (2022). Turkish rural lifestyle migrants to Muğla: A qualitative analysis of video narratives. Ege Coğrafya Dergisi, 31(2), 305-319. https://doi.org/10.51800/ecd.1124245
57. Kaba, B., & Südaş, İ. (2018). Mavişehir’in belirli kuralları vardır kapalı yerleşmelerde insan-mekân ilişkisi. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
58. Kapluhan, E. & Tuncer, K. (2022). Burdur ilinde yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 131-180). İstanbul: Kriter Yayınevi.
59. Kaya, F. (2002). Türkiye'de yeri değiştirilen şehirlere bir örnek: Doğubayazıt. Doğu Coğrafya Dergisi, 7, 69-88.
60. Kaya, İ. (2014). Coğrafi düşüncenin değişimi ve paradigmalar. Y. Arı & İ. Kaya (Ed.) Coğrafya araştırma yöntemleri. içinde (s.19-49), Coğrafyacılar Derneği, Balıkesir.
61. Kaygalak, İ. (2011). Postmodern eleştirilerin coğrafi düşünce ve yeni mekan kavrayışları üzerine yansımaları. Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(1), 1-10.
62. Koday, Z. (2013). Yeri değiştirilen köy yerleşmelerine örnek: Aşağı Çat, Yukarı Çat ve Taşağıl köyleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 223-238.
63. Koday, Z. & Kaymaz, Ç.K. (2019). Daphan ovasonda yeri değiştirilmiş yerleşmelere yönelik bir inceleme: Gelinkaya, Küçükgeçit ve Çayköy örnekleri (Erzurum). TURAN-SAM Uluslararası Bilimsel Hakemli Dergisi, 11(4), 79-104.
64. Kurt, H. (2022). Adana ilinde yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 49-80). İstanbul: Kriter Yayınevi.
65. Lawton, R. (1983). Space, place and time. Geographical Association, 68(3), 193-207. https://www.jstor.org/stable/40570691
66. Lewicka, M. (2005). Ways to make people active: The role of place attachment, cultural capital, and neighborhood ties. Journal of Environmental Psychology, 25(4), 381-395. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2005.10.004
67. Ley, D., & Samuels, M. S. (2014). Introduction: Contexts of modern humanism in geography. In Humanistic Geography (RLE Social & Cultural Geography) (pp. 1-17). Routledge.
68. Lora-Wainwright, A. (2014). Grassroots perspectives on relocation: threats and opportunities. Positions, 22(3), 661-689.
69. Matti,S., Cullen,M., Reichardt,U., & Vigfusdottir, A. (2023). Planned relocation due to landslide-triggered tsunami risk in recently deglaciated areas. International Journal of Disaster Risk Reduction, 86, 103536
70. McAndrew, F. T. (1998). The measurement of `Rootedness' and the prediction of attachment to home-towns in college students, Journal of Environmental Psychology, 18, 409-417.
71. Mertol, H., Köksal, Ü., & Yıldırım, M. (2021). Türk sinemasında iç göç: 1950-1960 döneminin coğrafi olarak okunması. Kent Akademisi, 14(3), 765-776. https://doi.org/10.35674/kent.902239
72. Mertol, H. & Kaya, N.G. (2021). Farklı coğrafyada öğretmen olmak: “İki Dil Bir Bavul” filminin eşitsizliğin coğrafyası açısından analizi. XIII. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi (7-9 Ağustos) Bildiriler Kitabı, (s.365- 372).
73. Mesch, G., & Manor, O. (1998). Social ties, environmental perception, and local attachment, Environment and Behavior, 30(4), 504-519.
74. Metin, O. & Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 273-294.
75. Orhan, F., & Gök, Y. (2016). Baraj yapımı nedeniyle yeri değiştirilen yerleşmelere iki örnek: Oruçlu ve Zeytinlik köyleri (Artvin). Doğu Coğrafya Dergisi, 21(35), 131-148. https://doi.org/10.17295/dcd.58254
76. Özgen, N. (2010). Bilim olarak coğrafya ve evrimsel paradigmaları. Ege Coğrafya Dergisi, 19(2), 1-26. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/4872/66894
77. Özgür, E. M. (2021). Türk beşeri coğrafyasında ihmal edilmiş bir paradigma: Hümanist coğrafya. Ege Coğrafya Dergisi, 30(1), 205-224. https://doi.org/10.51800/ecd.892187
78. Poyraz, M. (2022). Aksaray'da doğal faktörler nedeniyle yer değiştiren yerleşmelere bazı örnekler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 393-410). İstanbul: Kriter Yayınevi.
79. Pretty, G.H., Chipuer, H. M. & Bramston, P. (2003). Sense of place amongst adolescents and adults in two rural Australian towns: The discriminating features of place attachment, sense of community and place dependence in relation to place identity, Journal of Environmental Psychology, 23, 273-287.
80. Relph, E. (1976). Place and placelessness. London: SAGE Publications.
81. Rızvanoğlu, M.T. (2019). Kademeli olarak yeri değiştirilmiş yerleşmelere bir örnek: Taşbaşı mahallesi (Tortum/Erzurum). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 647-673.
82. Rourke, L., & Anderson, T. (2004). Validity in quantitative content analysis. Educational Technology Research and Development, 52(1), 5–18. https://doi.org/10.1007/BF02504769
83. Sack, R. (1993). The power of place and space. Geographical Review, 83(3), 326-239. https://www.jstor.org/stable/215735
84. Schreier, M. (2013). Qualitative content analysis in practice. London: Sage Publications Ltd.
85. Seamon, D., & Lundberg, A. (2017). Humanistic geography. International Encyclopedia of Geography: People, the Earth, Environment and Technology, 6(1).
86. Silver, A., & Grek-Martin, J. (2015). “Now we understand what community really means”: Reconceptualizing the role of sense of place in the disaster recovery process. Journal of Environmental Psychology, 42, 32–41. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2015.01.004
87. Sönmez, M. E. (2012). Barajların mekân üzerindeki olumsuz etkileri ve Türkiye’den örnekler. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 213-231.
88. Stokols, D., & Shumaker, S. A. (1981). People in places: A transactional view of settings. Harvey, J. H. (Ed.). Cognition social behaviour and the environment. in (pp.441-488), NJ: Lawrence Erlbaum Assoc.
89. Sunkar, M. (2010). Kayabeyli’nin (Baskil/Elazığ) yer değiştirmesinde etkili olan doğal olaylar. Doğu Coğrafya Dergisi, 15(24), 237-253. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2439/31225
90. Südaş, İ. (2019). Şehirden kopuş mu? Değişen İzmir’de köylere göç. İzmir: Ege Üniversitesi Yayınları.
91. Şenol, C. (2019). Erbaa şehrinin yer değiştirmesi ve mekansal etkileri. S. Üçışık Erbilen & G. Şahin (Ed.) Beşeri ve iktisadi coğrafya araştırmaları Prof. Dr. Nuran Taşlıgil'e armağan. içinde (s. 507-523). İstanbul: Eski Babil Yayınları.
92. Taş, M. A. (2022). Erzincan ilinde yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 181-244). İstanbul: Kriter Yayınevi.
93. Tuan, Y.-F. (1976). Humanistic geography. Annals of the Association of American Geographers, 66(2), 266- 276.
94. Tuan, Y.-F. (1991). A view of geography. Geographical review, 99-107. https://doi.org/10.2307/215179
95. Tuan, Y-F. (2001). Space and place: The perspective of experience. London: University of Minnesota Press (Eighth Printing).
96. Tuncel, M. (1974). Turkiyede yer degistiren şehirler hakkında bir ilk not. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 20-21, 119-128.
97. Tunçdilek, N. (1967). Türkiye iskân coğrafyası: Kır iskânı:(köy-altı iskân şekilleri). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fak. Yay. No: 1283.
98. Turut, H., & Özgür, E. M. (2018). Bir kente göçün hikâyesi: Süreçler, bütünleşme ve aidiyet. Coğrafi Bilimler Dergisi, 16(1), 153-180. https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000196
99. Tuncer Gürkaş, E., & Barkul, Ö. (2012). Yer üzerine kavramsal bir okuma denemesi. Sigma, 4, 1-11.
100. Tümertekin, E., & Özgüç, N. (2020). Beşeri coğrafya insan, kültür, mekan. İstanbul: Çantay Kitapevi.
101. Uğur, A. & Aliağaoğlu, A. (2018). Şehir coğrafyası (6. baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
102. Uğur, A. & Aliağaoğlu, A. (2018). Şehirsel alanda yok-yerler: Türkiye'de gökdelenler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 2775-2791.
103. Usta, G. (2020). Mekân ve yer kavramlarinin anlamsal açidan irdelenmesi. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 10(1), 25-30.
104. Uysal, A. (2015). Londra’daki Türklerde aidiyet ve mekân ilişkisi. Coğrafya Dergisi, 30, 61-78. https://dergipark.org.tr/tr/pub/iucografya/issue/25075/264655
105. Ünal, Ç. (1998). Yeniden yerleştirme sorunları, çözüm önerileri ve bir örnek. Türk Coğrafya Dergisi, 33, 163-182.
106. Varnacı Uzun, F. (2024). Antakya'ya yönelik yer duygusu: Şubat 2023 depremleri sonrası gitmek mi zor kalmak mı?. Ege Coğrafya Dergisi, 33(1), 1-30. https://doi.org/10.51800/ecd.1455130
107. Varol, S., Yılmaz, C. & Albayrak, L. (2021). Türkiye'de yer değiştiren şehirlerin tekrar eski yerine doğru yer değiştirmesi: Erbaa-Tokat örneği. Uluslararası Lisansüstü Çalışmalar Kongresi (17-20 Haziran 2021) Bildiriler Kitabı (s. 450-463).
108. Yakut, M.E. (2022). Bingöl ilinde yer değiştiren yerleşmeler. M.A. Ceylan & Y. Dinç (Ed.). Seçilmiş örneklerle Türkiye'de yer değiştiren yerleşmeler. içinde (s. 81-130). İstanbul: Kriter Yayınevi.
109. Yang, X., Zhao, H., & Ho, P. (2017). Mining-induced displacement and resettlement in China: A study covering 27 villages in 6 provinces. Resources Policy, 53, 408-418.
110. Yavan, N. & Kurtar Anlı, C. (2023). Tüketim mekanları ve üçüncü yerlerin analizinde yeni bir kavram ve çerçeve önerisi: Mekanyer. Türk Coğrafya Dergisi, 84, 7-26.
111. Yıldırım, S., & Bilgili, M. (2024). Yer üzerine: Felsefi hermönetik bir yaklaşım. Liberal Düşünce Dergisi, 114, 119-138.
112. Yılmaz, A., Şahin, K. & Şahin, M.H. (2013). Depreme bağlı yeri değiştirilen bir şehir: Erbaa, Tokat. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(24), 414-424.
113. Young, D., & Essex, S. (2019). Climate change adaptation in the planning of England’s coastal urban areas: Priorities, barriers and future prospects. Journal of Environmental Planning and Management, 63(5),912–934.