The Mediating Role of Emotion Regulation in the Relationship Between Object Relations and Adult Separation Anxiety

Abstract

Aim: The aim of the study was to examine the relationship between object relations and adult separation anxiety and the mediating role of emotion dysregulation in this relationship. Method: The sample of the study consisted of 431 participants between the ages of 18-40. Data were collected from the participants through the Bell Object Relationships and Reality Rating Scale (BORRTI), Adult Separation Anxiety Questionnaire and Difficulty in Emotion Regulation Scale-Short Form (DRE-Short Form). In the analysis of the data, t-test for independent samples and Directional ANOVA were used to evaluate the mean differences between groups. Pearson Correlation Coefficient was used to evaluate the relationships between variables and Structural Equation Modelling was used for mediation analysis. Results: According to the results of the study, it was concluded that object relations had a significant predictive effect on emotion dysregulation difficulties and separation anxiety; in addition, emotion dysregulation difficulties had a partial mediating role in the relationship between object relations and adult separation anxiety. Conclusion: The findings shows that positive results can be obtained on problems such as adult separation anxiety by working on emotion regulation skills in the relationship between adult separation anxiety and pathological object relations in clinical settings. When the partial mediation mechanism in the relationship between emotion dysregulation difficulty and pathological object relations and adult separation anxiety is examined, it is thought that emotion regulation skills will function as an adaptive transformer and reduce adult separation anxiety.

Keywords

• Object Relations
• Separation Anxiety
• Adult Separation Anxiety
• Emotion Regulation
• Difficulty in Emotion Regulation

Nesne İlişkileri ve Yetişkin Ayrılık Anksiyetesi Arasındaki İlişkide Duygu Düzenleme Güçlüğünün Aracılık Rolü

Abstract

Amaç: Bu çalışmada yetişkin ayrılık anksiyetesi ve duygu düzenleme güçlüğü, nesne ilişkileri kuramı çerçevesinden incelenmiştir. Çalışmanın amacı, nesne ilişkileri ile yetişkin ayrılık anksiyetesi arasındaki ilişkinin ve bu ilişkide duygu düzenleme ‎güçlüğünün aracılık rolünün incelenmesidir. Yöntem: Çalışmanın ‎örneklemi 18-40 yaş aralığında 431 kişiden oluşmaktadır. Katılımcılardan Bell Nesne İlişkileri ‎ve Gerçeği Değerlendirme Ölçeği (BORRTI), Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketi ve Duygu ‎Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Form (DDGÖ- Kısa Form) aracılığıyla veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde gruplar arası ortalama farklarının değerlendirilmesinde bağımsız örneklemler için t-testi ve Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Değişkenler arası ilişkilerin değerlendirilmesinde ise Pearson Korelasyon Katsayısı ve aracılık analizi için Yapısal Eşitlik Modellemesi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışma sonuçları incelendiğinde, nesne ilişkilerinin ‎duygu düzenleme güçlükleri ve ayrılık anksiyetesi üzerinde anlamlı yordayıcılık etkisi olduğu; ek olarak nesne ilişkileri ve yetişkin ayrılık anksiyetesi arasındaki ilişkide duygu düzenleme güçlüğünün kısmi aracılık rolünün olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Kişinin erken dönemde içselleştirilen nesne ilişkileri, kuracağı ilişkileri etkilemekte olup yetişkin ayrılık anksiyetesi ile ilişkilidir. Bu bulgu klinik ortamda yetişkin ayrılık anksiyetesi ile patolojik nesne ilişkileri arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerileri üzerinden çalışılarak yetişkin ayrılık anksiyetesi gibi sorunlar üzerinde olumlu sonuçlar alınabileceğini göstermektedir. Duygu düzenleme güçlüğünün patolojik nesne ilişkileri ve yetişkin ayrılık anksiyetesi ile ilişkisindeki kısmi aracılık mekanizması incelendiğinde duygu düzenleme becerilerinin adaptif bir dönüştürücü olarak işlev görerek yetişkin ayrılık anksiyetesinin azaltıcı bir işlevinin olacağı düşünülmektedir. Araştırma sonuçlarının klinik bağlamdaki yansımaları yorumlanmıştır.

Keywords

• Nesne İlişkileri
• Ayrılık Anksiyetesi
• Yetişkin Ayrılık Anksiyetesi
• Duygu Düzenleme
• Duygu Düzenleme ‎Güçlüğü

References

1. ADRIAN, M., ZEMAN, J., ERDLEY, C., LISA, L., ve SIM, L. (2011). Emotional dysregulation and interpersonal difficulties as risk factors for nonsuicidal self-injury in adolescent girls. Journal of Abnormal Child Psychology, 39(3), 389-400.
2. AKDUT, S. ve ASLAN, B. (2017). Duygusal zekâ ile ilişki doyumu arasında duygu düzenleme güçlüğü ve romantik kıskançlığın aracı rolü. Nesne, 5(9), 71-88.
3. AKTAŞ, A. ve ŞAHİN, M. (2018). Narsisistik özellik, öz-şefkat ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkinin incelenmesi, Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt 5 (6), 362-374.
4. Amerikan Psikiyatri Birliği [APA]. (2014). Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayımsal el kitabı (DSM-5), Beşinci Baskı, 113-114, Tanı ölçütleri el kitabı. (E. Köroğlu, Çev.) Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
5. ATALAR, D. S. ve ATALAY, A. A. (2018). Ergenlik Döneminde Duygu Düzenleme ve Ruh Sağlığı: Ana-Babanın ve Mizacın Rolü. (BİLDİK, T., Ed.). Ergenlik Dönemi ve Ruhsal Bozukluklar. Ankara: Türkiye Klinikleri, 84-90.
6. AYANO, G., BETTS, K., MARAVILLA, J. C. ve ALATI, R. (2021). The risk of anxiety disorders in children of parents with severe psychiatric disorders: a systematic review and meta-analysis. Journal of Affective Disorders, 282, 472-487.
7. BALDWIN, D., GORDON, R., ABELLI, M. Ve PINI, S. (2016). The separation of adult separation anxiety disorder. CNS Spectrums, 21(04), 289- 294. doi:10.1017/s1092852916000080.
8. BAUM, N. (2006). A Kleinian perspective on the divorce process: From the paranoid-schizoid to the depressive position. Clinical Social Work Journal. 34(3), 279-292.

9. BAYHAN, H. Z. (2019). Parçalanmış ailede ve tam ailede büyümüş kişilerin yetişkin ayrılık anksiyetesi belirtileri açısından karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), İstanbul Gelişim Üniversitesi, İstanbul.
10. BAYSAN ARABACI, L., AYAKDAŞ DAĞLI, D. Ve TAŞ, G. (2018). Madde kullanım bozukluklarında duygu düzenleme güçlüğü ve hemşirelerin rol ve sorumlulukları. Bağımlılık Dergisi (Journal of Dependence), 19(1),10-16.
11. BEKKER, M. Ve VAN MENS-VERHULST, J. (2007). Anxiety disorders: sex differences in prevalence, degree, and background, but gender-neutral treatment. Gend Med, 4: 178-193.
12. BOWLBY, J. (1969). Attachment and Loss, Vol. 1: Attachment. London: Pimlico.
13. BOWLBY, J. (1973). Attachment and Loss: Vol. 2. Separation: Anxiety and Anger. New York: Basic Books.
14. BÖGELS, S. M., KNAPPE, S. ve CLARK, L. A. (2013). Adult separation anxiety disorder in DSM-5. Clinical Psychology Review, 33(5), 663-674.
15. BJUREBERG J., LIOTSSON, B., TULL, M. T., HEDMAN, E., SAHLIN, H., LUNDH, L-G., BJAREHED, J., DILILLO, D., MESSMAN-MOORE, T., GUMPERT, C., H., GRATZ, L. K. (2016). Development and validation of a brief version of the difficulties in emotion regulation scale: the ders-16. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 38 (2), 284-296. DOI: 10.1007/s10862-015-9514-x.
16. CAMPOS, J. J., FRANKEL, C. B. Ve CAMRAS, L. (2004). On the Nature of Emotion Regulation. Child Development, 75(2), 377-394.
17. CALABRESE, M. L., FARBER, B. A. ve WESTEN, D. (2005). The relationship of adult attachment constructs to object relational patterns of representing self and others. Journal of the American Academy of Psychoanalysis and Dynamic Psychiatry. 33(3), 513-530.
18. CALKINS, S. D., ve HILL, A. (2007). Caregiver Influences on Emerging Emotion Regulation: Biological and Environmental Transactions in Early Development. Gross, J. J. (Ed.). handbook of Emotion Regulation. New York: The Guilford Press.
19. COLE, M. P., MARTIN, S. E. Ve DENNIS, T. A. (2004). Emotion regulation as a scientific construct: methodological challenges and directions for child development research. Child Development, 75(2), 317-333.
20. ÇALIŞIR, M. (2009). Yetişkin bağlanma kuramı ve duygulanım düzenleme stratejilerinin depresyonla ilişkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 240-255.
21. ÇUHADAROĞLU ÇETİN, F. (2001). Kendilik patolojisi belirtisi olarak kimlik kargaşası. Türk Psikiyatri Dergisi, 12(4), 309-314.
22. DENNIS, T.A. (2007). Interactions between emotion regulation strategies and affective style: Implications for trait anxiety versus depressed mood. Motivation and Emotion, 31, 200-207.
23. DEREBOY, Ç., ŞAHİN DEMİRRKAPI, E., ŞAKİROĞLU, M. Ve ŞAFAK ÖZTÜRK, C. (2018). Çocukluk çağı travmalarının, kimlik gelişimi, duygu düzenleme güçlüğü ve psikopatoloji ile ilişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 29(4).
24. DEVECİ, G. (2021). Yetişkin bireylerin nesne ilişkileri ve savunma düzenekleri ile romantik ilişki doyumları ve cinsel doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), İstanbul Gelişim Üniversitesi, İstanbul.
25. DİRİÖZ, M. (2010). Ayrılma anksiyetesi için yapılandırılmış Klinik Görüşme, Çocukluk ve Yetişkinlik Ayrılma Anksiyetesi Ölçekleri'nin geçerlik ve güvenirliği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
26. DOOLEY, M., ve STEWART, J. (2007). Family income, parenting styles and child behavioural-emotional outcomes. Health economics, 16(2), 145-162.
27. DOWNEY, G., FELDMAN, S. ve AYDUK, Ö. (2000) Rejection Sensitivity And Male Violence İn Romantic Relationships, Pers Relat, 7(1),45-61.
28. EPÖZDEMİR, H. (2014). Seri evlilik yapan bireylerin ilk ve ikinci evliliğini yapmış bireyler ile nesne ilişkileri, yansıtmacı özdeşleşim, savunma mekanizmalarının düzeyi, psikolojik belirtiler ve ilişki doyumu açısından karşılaştırılması: nesne ilişkileri çift terapisi modeli çerçevesinde bir inceleme (Yayımlanmamış doktora tezi), Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
29. ERBAŞ, S. (2015). Yeme tutumlarının nesne ilişkileri kuramı çerçevesinde incelenmesi, (Yayımlanmamış doktora tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. ERIKSON, E. H. (2014). İnsanın Sekiz Evresi. G. Akkaya (çev.), İstanbul: Okuyan Us Yayınları
31. ERTEN, Y. (2006). Psikanalizden Dinamik Terapilere Seminer Notları. İçgörü Psikoterapi Merkezi, İstanbul.
32. FARAJI, H. ve ÖZEN, D. Z. (2022). Yetişkin ayrılık anksiyetesinin, ayrılık anksiyetesi ile beliren yetişkinlikte bireyleşme düzeyi arasındaki aracı rolü. Mavi Atlas, 10(1), 47-69.
33. FRUZZETTI, A. E. (2006). The high-conflict couple: a dialectical behavior therapy guide to finding peace, intimacy, and validation. New Harbinger Publications.
34. GRATZ, K. L. Ve ROEMER, L. (2004). Multidimensional assessment of emotion regulation and dysregulation: Development, factor structure, and initial validation of the Difficulties in Emotion Regulation Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 26(1), 41- 54.
35. GROSS, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative review. Review of General Psychology, 2 (3), 271-299.
36. GÜMÜŞ, C. (2017). Ebeveynleri Boşanmış 21 yaş ve Üzeri yetişkin bireylerin kişilerarası ilişkilerindeki bağlanma modelleri ve ayrılma kaygılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
37. HABİP, B. (2011). Özgürlük arayışına adanmış psikanalitik bir yaşam Donald Woods Winnicott (1896-1971): düşüncesi ve pratiği. Doğu-Batı, 56: 197-213.
38. HAZAN, C. ve SHAVER, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology. 52(3), 511.
39. HENRY, C., ve DARGEL, A. (2019). The relevance of emotional reactivity in the clinical practice of bipolar disorder. In Bıpolar Disorders, 55- 56, New Jersey: Wiley.
40. IRMAK, M. Y. (2016). Ayrılık anksiyetesi bozukluğu ile ilişkili okul reddi; Bir ergen olgu. Çağdaş Tıp Dergisi, 6(4), 357-360.
41. İLHAN, E. (2018). Yetişkin ayrılma anksiyetesi ve bağlanma arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi, İstanbul.
42. JOSHI, S. ve THINGUJAM, N. S. (2009). Perceived emotional intelligence and marital adjustment: Examining the mediating role of personality and social desirability. Journal of the Indian Academy of Applied Psychology, 35, 79– 86.
43. KAKIRMAN MOROĞLU, A. (2021). İlişki dışı ilişki (aldatma) eğiliminin nesne ilişkileri kuramı çerçevesinde incelenmesi: ilişki doyumu ve savunma mekanizmalarının aracılık etkisi. (Yyaımlanmamış doktora tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
44. KARATAŞ, Z. (2019). Romantik ilişki doyumu ile duygu düzenleme güçlüğü ve kişiler arası tarz arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
45. KASPI, S. P., OTTO, M. W., POLLACK, M. H., EPPINGER, S. Ve ROSENBAUM, J. F. (1994). Premenstrual exacerbation of symptoms in women with panic disorder. Journal of Anxiety Disorders, 8, 131– 138.
46. KERNBERG, O. F. (2012). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm. M. Atakay, Çev., 3. baskı. İstanbul: Metis Yayınları (original baskı tarihi 1975).
47. KERNBERG, O. F. (2003). Aşk ilişkileri: Normallik ve Patoloji. A. Yılmaz (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları (orijinal baskı tarihi 1998).
48. KLEIN, M. (1952). The origins of transference. International Journal of Psychoanalysis, 33(4), 433-438.
49. KLEIN, M. (2021). Haset ve Şükran. (7. Basım). O. Koçak ve Y. Erten (çev.), İstanbul: Metis Yayınları (orijinal baskı tarihi 1957).
50. KLINE, R. B. (1998). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. The Guilford Press.
51. LEE, A. H., ve WOODRUFF-BORDEN, J. (2018). Roles of emotional reactivity, intolerance of uncertainty, and negative problem orientation on developing childhood worry. Personality and Individual Differences, 135, 25-30.
52. LEVENSON, R. W., HAASE, C. M., BLOCH, L., HOLLEY, S. R. Ve SEIDER, H. (2014). Emotion regulation in couples. İçinde J. J. Gross (Ed.), Handbook of emotion regulation (2nd ed., ss. 267–283). Guilford Press.
53. LEVINSON, D. J. (1986). A conception of adult develeopment. Journal Of Abnormal Psychology, 41, 3-13.
54. LI, S. H. ve GRAHAM, B. M. (2017). Why are women so vulnerable to anxiety, trauma-related and stress-related disorders? The potential role of sex hormones. The Lancet Psychiatry, 4(1), 73–82. doi:10.1016/s2215- 0366(16)30358-3
55. MAHLER, M. S. (1974). Symbiosis and individuation: The psychological birth of the human infant. The Psychoanalytic Study of the Child. 29(1), 89- 106.
56. MAHLER, M., PINE, F. ve BERGMAN, A. (2020). İnsan yavrusunun psikolojik doğumu, A. N. Babaoğlu (çev.), İstanbul: Metis Yayınları, Dördüncü Basım (orijinal baskı tarihi 1975).
57. MANICAVASAGAR, V., SILOVE, D. Ve CURTIS, J. (1997). “Separation Anxiety İn Adulthood: A Phenomenological İnvestigation”, Comprehensive Psychiatry, 38(5), 274-282.
58. MANICAVASAGAR, V., SILOVE, D., WAGNER, R. DROBNY, J. (2003). A self-report questionnaire for measuring separation anxiety in adulthood. Comprehensive Psychiatry, 44 (2), 146-153. DOI: 10.1053/comp.2003.50024.
59. MCLEAN, C. P., ASNAANI, A., LITZ, B. T. ve HOFMANN, S. G. (2011). Gender differences in anxiety disorders: prevalence, course of illness, comorbidity and burden of illness. Journal of Psychiatric Research, 45: 1027–35.
60. MCWILLIAMS, N. (2009). Psikanalitik tanı: klinik süreç içinde kişilik yapısını anlamak (1. Baskı). (E. Kalem, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları (Orijinal çalışma basım tarihi 2006).
61. MERTOL, S. (2011). Yetişkinlik ayrılma anksiyetesi bozukluğu hastalarında karakter ve mizaç özellikleri (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, İzmir.
62. MIDDELBERG, C. V. (2001). Projective identification in common couple dances. Journal of Marital and Family Therapy, 27 (3): 341-352.
63. MIKULINCER, M. ve SHAVER, P., R. (2006). Adult attachment and emotion regulation. In Handbook of Attachment: Theory, Research and Clinical Applications, 3. Edited by Cassidy J, Shaver PR.New York: Guilford Press; 507-533.
64. MITCHELL, S. A. ve BLACK, M. J. (2012). Freud ve Sonrası: Modern Psikanalitik Düşüncenin Tarihi. A. Eğrilmez (çev.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları (orijinal baskı tarihi 1995).
65. MORRISON, J. (2019). DSM-5’i kolaylaştıran klinisyenler için tanı rehberi, İkinci Baskı. (Çev: Kural Uğur, H.) Ankara: Nobel Yayın.
66. NAMLI, Z., ÖZBAY, A., ve TAMAM, L. (2022). Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu: Bir Gözden Geçirme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 14(1), 46-56.
67. ÖZAKKAŞ, T. Ve ÇORAK, A. (2014). Rölatif bütüncül terapide nesne ilişkileri: 11. BPT Ocak 2013 ders notları. Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları: İstanbul, 149-270.
68. ÖZAKKAŞ, T. (2018). Aile kuramının diğer psikanalitik kuramlarla ilişkisi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, Cilt:1 Sayı:2, 1-28.
69. PAIVIO, S. C. ve LAURENT, C. (2001). Empathy and emotion regulation: Reprocessing memories of childhood abuse. Journal of Clinical Psychology, 57(2), 213–226. doi:10.1002/10974679(200102)57:23.0.co;2-b.
70. PAUS, T., KESHAVAN, M. Ve GIEDD, J. N. (2010) Why do many psychiatric disorders emerge during adolescence? Nature Reviews Neuroscience, 9: 947–957.
71. PICARDI, A., MIGLIO, R., TARSITANI, L., BATTISTI, F., BALDASSARI, M., COPERTARO, A., MOCCHEGIANI, E., CASCAVILLA, İ. ve BIONDI, M. (2013). Attachment style and immunity: A 1-year longitudinal study. Biological psychology, 92(2), 353-358.
72. RICK, J. L., FALCONIER, M. K. ve WITTENBORN, A. K. (2017). Emotion regulation dimensions and relationship satisfaction in clinical couples. Personal Relationships, 24(4), 790–803.
73. ROSEN, P. J. ve EPSTEIN, J. N. (2010). A pilot study of Ecological Momentary Assessment of emotion dysregulation in children. Journal of ADHD Related Disorders, 1(5), 39-52.
74. SCHARFF, J. S. ve SCHARFF, D. E. (1997). Object relations couple therapy. American Journal of Psychotherapy, 51(2), 141-173.
75. SCHUMACHER, R. E., & LOMAX, R. G. (2004). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modelling (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
76. SCHUTTE, N. S., MALOUFF, J. M., BOBİK, C., COSTON, T. D., GREESON, C., JEDLICKA, C., RHODES, E. Ve WENDORF, G. (2001). Emotional intelligence and interpersonal relations. Journal of Social Psychology, 141(4), 523-536.
77. SHEAR, K., JIN, R., RUSCIO, A. M., WALTERS, E. E. Ve KESSLER, R. C. (2006). Prevalence and correlates of estimated DSM-4 child and adult separation anxiety disorder in the national comorbidity survey replication. American Journal of Psychiatry, 163 (6), 1074-1083.
78. SHEIKH, J., KING, R. Ve TAYLOR, C. B. (1991). Comparative phenomenology of early-onset versus lateonset panic attacks: a pilot survey. American Journal of Psychiatry, 148, 1231–1233.
79. SIEGEL, J. P. (1998). Defensive splitting in couples. Journal of Clinical Psychoanalysis, 7(3): 305-327.
80. SIEGEL, J. P. (2006). Dyadic splitting in partner relational disorders. Journal of Family Psychology, 20(3): 418.
81. SIMPSON, J. A., COLLINS, W. A., TRAN, S. ve HAYDON, K. C. (2007). Attachment and the experience and expression of emotions in romantic relationships: A developmental perspective. Journal of Personality and Social Psychology, 2, 355-367.
82. SHROUT, P. E., & BOLGER, N. (2002). Mediation in experimental and nonexperimental studies: new procedures and recommendations. Psychological Methods, 7(4), 422–445. https://doi.org/10.1037//1082-989x.7.4.422
83. SOYSAL, Ş. ve BODUR, Ş. (2004). Bir büyüme masalı: okul korkusu. Türk Tabipler Birliği. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 13(6), 234-236.
84. STEINER, M. (2003). Hormones and mood: from menarche to menopause and beyond. Journal of Affective Disorders, 74: 67-83.
85. TANI, F., PASCUZZI, D. ve RAFFAGNINO, R. (2015). Emotion regulation and quality of close relationship: The effects of emotion dysregulation processes on couple intimacy. BPA-Applied Psychology Bulletin, 63(272), 3-15.
86. TUOHNY, A., KNUSSEN, C. Ve WRENNALL, M. J. (2005). Effects of age on symptoms of anxiety and depression in a sample of retired police officers. Psychology and Aging, 20(2), 202.
87. TUTAREL KIŞLAK, Ş. Ve ÇAVUŞOĞLU, Ş. (2006). Evlilik uyumu, bağlanma biçimleri, yüklemeler ve benlik saygısı arasındaki ilişkiler. Aile ve Toplum Dergisi, 3 (9),61-68.
88. TÜKEL, R. (2011). Anksiyete, Savunmalar ve Nesne İlişkileri: Freud ve Melanie Klein’ın alışmalarına Bir Bakış. Doğu Batı, 56: 85-105.
89. ULUÇ, S., TÜZÜN, Z., HASELDEN, M. ve ERBAŞ, S. P. (2015). Bell Nesne İlişkileri ve Gerçeği Değerlendirme Ölçeği'nin (BORTTI) Türkçe' ye Uyarlama Çalışması. Klinik Psikiyatri Dergisi. 18, 112-23.
90. UNLUBİLGİN, E., TETİK, S., AKSOY, I., YÜKSEL, D., ve TEKİN, O. M. (2021). Relationship between adult separation anxiety and attachment styles and vaginismus. The journal of sexual medicine, 18(10), 1752-1758.
91. VAN VEEN, J. F., JONKER, B. W., VAN VLIET I. M. Ve ZITMAN, F. G. (2009). The effects of female reproductive hormones in generalized social anxiety disorder. The International Journal of Psychiatry in Medicine, 39: 283–295.
92. WAHLSTEDT, C. A., TRUEDSSON, E., FAWCETT, C., GREDEBACK, G., ve WESEVICH, V. (2019). The Role of Callous-Unemotional Traits on Adolescent Positive and Negative Emotional Reactivity: A Longitudinal Community-Based Study. Frontiers in Psychology, 10, 573-585.
93. WENAR, C., & KERIG, P. (2000). Developmental psychopathology: From infancy through adolescence. McGraw-Hill.
94. WILLIAMS, L. E., BARGH, J. A., NOCERA, C. C., ve GRAY, J. R. (2009). The unconscious regulation of emotion/ Nonconscious reappraisal goals modulate emotional reactivity. Emotion, 9(6), 847-854.
95. WINNICOTT, D. W. (2013). Oyun ve Gerçeklik. (2. Basım). T. Birkan (çev.), İstanbul: Metis Yayınları (original baskı tarihi, 1998).
96. WINNICOTT, D. W. (2001). Kendi Başına Olma Kapasitesi. R. Tükel (çev.), Psikanaliz Yazıları, 3, 21-28.
97. KLEIN, M. (2021). Haset ve Şükran. (7. Basım). O. Koçak ve Y. Erten (çev.), İstanbul: Metis Yayınları (orijinal baskı tarihi 1957).
98. YİĞİT, İ. ve YİĞİT, G. M. (2017). Psychometric properties of Turkish version of Difficulties in Emotion Regulation Scale-Brief Form (DERS16). Current Psychology, 1-9. doi: 10.1007/s12144-017-9712-7.
99. YUMUŞAK, F. N. (2019). Üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme güçlüğü ve duygusal tepkiselliğin psikolojik belirtiler ile ilişkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fatih Sultan Mehmet Üniversitesi, İstanbul.