The Seizures in the Pursuances of A Judgement Related With the Unregistered (Ordinary) Partnerships

Abstract

The partners that make up an unregistered (ordinary) partnership are entitled to the assets and rights as joint owners which they hold as a partnership. Because of this principle, the partners can not dispose of these rights and assets. In considering this principle, it is necessary to determine if seizure of these things is possible or not. In this context, does the lack of an equivalent article of ZPO § 736 in Turkish codes let private creditors seize the properties of a partnership or not should be answered. The properties of the partnership can not be seized because of private debts of the partners. For satisfaction of personal creditors, liquidation and profit shares of partners can be seized. Also, it needs to be asked if properties which belong to partners jointly can be seized because of debts of all partners or not. To make this legally possible, all partners have to be parties in the pursuance of a judgement because joint ownership requires this.

Keywords

• Unregistered (Ordinary) Partnership,Joint ownership,Seizure,Share,Liquidation share

Adi Ortaklıklarla Ilgili Takiplerde Haciz

Abstract

Adi ortaklık ilişkileri kapsamında elde edilen mal varlığı üzerinde, ortaklar elbirliği ile hak sahibidir. Bu kural gereğince, ortaklardan biri tek başına ortaklık mal varlığı üzerinde tasarruf edemez. Elbirliği ilkesinin bu özelliği sebebiyle, ortaklık ilişkisi kapsamında üstlenilen borçlara ilişkin haczin konusunu elbirliği ile hak sahibi olunan mal varlığının oluşturup oluşturmadığı belirlenmelidir. Bu kapsamda ZPO § 736 hükmünün Türk hukukunda karşılığı olmamasının bir eksiklik olup olmadığı çalışmada tartışılmaktadır. Zira bu hükümde adi ortaklık ortaklarının tamamına karşı elde edilen ilâmla, ortaklık mal varlığında haczin mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu değerlendirmenin devamında, ortakların kişisel borçlarından dolayı elbirliği konusu mal varlığı değerlerinin haczinin mümkün olmadığı üzerinde durulmaktadır. Ardından ortaklık ilişkisi kapsamında üstlenilen borçlardan dolayı ortaklık mal varlığının haczedilme meselesi tartışılmıştır. Böyle bir haczin ortakların hepsine karşı başlatılan takiple mümkün olduğuna karar verilmiştir. Son olarak, ortakların hisse haczinden anlaşılması gerekenin ne olduğu üzerinde durulmuş ve bundan ortakların tasfiye payı veya kâr payı haczinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Kişisel alacaklıların ortakların tasfiye payına veya kâr payına haciz koyabileceği ifade edilmiştir.

Keywords

• Adi ortaklık,Elbirliği,Haciz,Hisse,Tasfiye payı

Supporting Institution

Yazar bu çalışma için finansal destek almadığını beyan etmiştir.

References

1. Arslan R, Yılmaz E, Taşpınar Ayvaz S, Hanağası E, İcra ve İflâs Hukuku (5. Bası 2019).
2. Aslan K, Hacizde İstihkak Davası (2005). Atalı M, Ermenek İ, Erdoğan E, İcra ve İflâs Hukuku (2. Bası 2019).
3. Ayiter N, Mamelek Kavramı Üzerine İnceleme (1968).
4. Ayiter N, Türk Medeni Kanunu ve Borçlar Kanununda Elbirliği Ortaklıkları (İştirak Halinde Mülkiyet) (1961) (Elbirliği). Bahtiyar M, Ortaklıklar Hukuku (14. Bası 2020).
5. Balcı Ş, “Elbirliği Mülkiyetinde Pay Haczettiren Alacaklının Usulden ve Esastan Yararlanma Yöntemleri” (2004) 75. Yaş Günü İçin Prof. Dr. Baki Kuru Armağanı, 117-124.
6. Barlas N, Adi Ortaklık Temeline Dayalı Sözleşme İlişkileri (4. Bası 2016).
7. Bilgili F, Demirkapı E, Şirketler Hukuku Dersleri (2013). Bilgili F, “Adi Ortaklıkların Fiil Ehliyeti ve Alman Federal Mahkemesi’nin Verdiği Yeni Karar Karşısında Ortaya Çıkan Durum” (2002) Prof. Dr. Ömer Teoman’a 55. Yaş Günü Armağanı, Cilt I, 197-215.
8. Chabloz I, Heinzmann M (Çev. Tuncer Kazancı İ), “Actio Pro Socio: Usuli Bir Yaklaşım (Actio Pro Socio: A Procedural Approach)” (2017/1) MİHDER, C 13, S 36, 23-50.

9. Dauner-Lieb, Barbara, Langen, Werner/Hanke, Jessica: BGB Schuldrecht, 3. Auflage, BadenBaden, Nomos Verlagsgesellschaft, 2016.
10. Eren F, Borçlar Hukuku Özel Hükümler (7. Bası 2019) (Borçlar). Eren F, Mülkiyet Hukuku (4. Bası 2016) (Mülkiyet). Erişir E, Medeni Usul Hukukunda Taraf Ehliyeti (2007).
11. Ertanhan M, “Elbirliği Mülkiyeti, Miras Ortaklığı ve Miras Hissesinin Haczi” (2019) Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C 7, S 13, 99-136.
12. Fellmann W, Müller K, Berner Kommentar, Kommentar zum schweizerischen Privatrecht, das Obligationenrecht, Bd. VI, 2. Abteilung, Die Einzelnen Vertragsverhältnisse, Die Einfache Gesellschaft, 8. Teilband (2006).
13. Girgin Ö A, Adi Ortaklıkta Temsil ve Borçlardan Sorumluluk (2017). Göckeler S, Die Stellung der Gesellschaft des bürgerlichen Rechts im Erkenntnis-, Vollstreckungs und Konkursverfahren (1992).
14. Güman N, Elbirliği Mülkiyeti İle Kollektif ve Komandit Şirket Hisselerinin Haczi ve Paraya Çevrilmesi (2010).
15. Güven B N, Die Unterscheidung von Innen- und Aussengesellschaft bürgerlichen Rechts (2010).
16. Handschin L, Vonzun R, Kommentar zum schweizerischen Zivilrecht, Obligationenrecht, Teilband V/4a, Die einfache Gesellschaft, Art 530-551 OR (2009).
17. Heller R, Der Zivilprozess der Gesellschaft bürgerlichen Recht (1989). Jung P, Handkommentar zum Schweizer Privatrecht (3. Auflage 2016) (Herausgeber: Roberto,Vito/ Trüeb, Hans Rudolf).
18. Karahan S, Akın M Y, Şirketler Hukuku (2. Bası 2013). Kocayusufpaşaoğlu N, Borçlar Hukuku Genel Bölüm, C. I (2008).
19. Krauskopf F, Giron S (Schütz, Jürg Gian), Personengesellschaftsrecht, Art 530-619 (2015).
20. Kuru B, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı (2. Bası 2013) (El Kitabı).
21. Kuru B, İcra ve İflâs Kanunu Değişikliği Hakkında Düşünceler (1962).
22. Lindacher W F, “Grundfälle zur Haftung bei Personengesellschaften” (1982), JuS, 1982, Heft 1, 36-41vd; Heft 5, 349-357 vd; Heft 8, 592-597.
23. Meier-Hayoz A, Forstmoser P, Schweizerisches Gesellschaftsrecht, (10. Auflage 2007). Morawietz M, Die rechts-und parteifähige Gesellschaft bürgerlichen Rechts im Zivilprozess (2011). Muşul T, İcra ve İflas Hukuku (6. Bası 2013).
24. Müller A, Die Haftungsverhältnisse bei der einfachen Gesellscahft (1938).
25. Müller K, Die Übertragung der Mitgliedschaft bei der einfachen Gesellschaft (2003).
26. Müther P H, “Zivilprozessuale Probleme der ‘neuen’ BGB-Gesellschaft” (17/2002), MDR, 987991.
27. Özenli S, Uygulamada Adi Ortaklık ve Neden Olduğu Davalar (1988).
28. Pekcanıtez H, Atalay O/Sungurtekin Özkan M/Özekes M, İcra İflâs Hukuku, (6. Bası 2019).
29. Pestalozzi, Vogt, (Honsell H/Vogt N P/Watter R) Basler Kommentar, Obligationenrecht II, Art 530964 OR, (5. Auflage 2016).
30. Pohlmann P, “Rechts- und Parteifähigkeit der Gesellschaft bürgerlichen Rechts-Folgen für Erkenntnisverfahren, Zwangsvollstreckung und freiwillige Gerichtsbarkeit-” (2002), WM Zeitschrift für Wirtschafts- und Bankrecht, Heft 28, 1421-1432.
31. Poroy R, Tekinalp Ü/Çamoğlu E, Ortaklıklar Hukuku I (14. Bası 2019).
32. Postacıoğlu İ, İcra Hukuku Esasları (4. Bası 1982). Prütting H, Gehrlein M, Zivilprozessordnung (9. Auflage 2017).
33. Raster N, Die Verselbständigung der Gesellschaft des bürgerlichen Rechts (2001).
34. Schmidt K, “Die parteifähige BGB-Aussengesellschaft: noch immer ein schwieriger Fall!” (2007) Facetten des Verfahrensrechts Liber amicorum Walter F. Lindacher zum 70. Geburtstag am 20. Februar 2007, 143-159.
35. Soergel B, Hadding W, Bürgerliches Gesetzbuch, Band 4, Schuldrecht III, § § 705-853 (11. Auflage 1985).
36. Siegwart A, Das Obligationenrecht, 4. Teil: Die Personengesellschaften, Art 530-619 (1938).
37. von Steiger W, Schweizerisches Privatrecht, Handelsrecht, Band VIII/1 (1976).
38. Sungurbey İ, “Miras Payının ya da Belirli Konulardaki Miras Payının Üçüncü Bir Kişiye Geçirilmesi Sözleşmelerine ve Bu Payların Haczine İlişkin Pratik Sorunlar”, (1984) Yasa Hukuk Dergisi, C 7, S 11, 1517-1533.
39. Şener O H, Adi Ortaklık (2008) (Adi Ortaklık).
40. Şener O H, Teorik ve Uygulamalı Ortaklıklar Hukuku (4. Bası 2019) (Ortaklık).
41. Tekinay S S, Akman S, Burcuoğlu H, Altop A, Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler (7. Bası 1993).
42. Thomas H, Putzo H, Zivilprozessordnung (38. Auflage 2017) (Hüsstege, ZPO §§ 50-66; Seiler, ZPO § 736).
43. Topuz G, Hisse Haczi ve Satışı (2009). Üçışık G, Türk Hukukunda Kollektif Ortaklıkta Ortakların Sorumluluğu (1985).
44. Vonzun R, Rechtsnatur und Haftung der Personengesellschaften (2000).
45. Yavaş M, Borçlunun Üçüncü Şahıslardaki Mal, Hak ve Alacaklarının Haczi (İİK m. 89) (2005).
46. Wertenbruch J, “Die Parteifähigkeit der GbR-die Aenderungen für die Gerichts-und Vollstreckungspraxis” (2002), NJW, 324-329 (NJW).
47. Wertenbruch J, Die Haftung von Gesellschaften und Gesellschaftsanteilen in der Zwangsvollstreckung (2000) (Haftung).
48. Wieser E, “Rechtsfähige BGB-Gesellschaft- Neue Rechtslage nach der BGH-Entscheidung” (8/2001), MDR, 421-423.