Research Article
BibTex RIS Cite

Year 2026, Volume: 12 Issue: 1, 542 - 560, 13.01.2026
https://doi.org/10.69576/ihya.1751356

Abstract

References

  • ʿAbd al-Bāqī, Muḥammad Fuʾād. Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Damaskus: Dār al-Kutub al-Miṣriyya, 1991.
  • Ahmad, Hazrat Mirza Tahir. Koran: Der heilige Qurʾān. Frankfurt am Main: Verlag der Islam, 3. Auflage, 1993.
  • Ibn Qayyim al-Jawziyya. Ranks of the Divine Seekers. Übersetzt, kommentiert und eingeleitet von Ovamir Anjum. Bd. 1. Leiden: Brill, 2020. https://kalamullah.com/Books/Ranks%20of%20the%20Divine%20Seekers%20vol%201.pdf
  • Asad, Muhammad. Die Botschaft des Koran. Ostfildern: Patmos Verlag, 2. Auflage, 2012.
  • Henning, Max. Der Koran: Arabisch–Deutsch. Istanbul: Çağrı Yayınları, 3. Auflage, 2001.
  • Muḥammad b. Mukarram Ibn Manẓūr. Lisān al-ʿArab. Bd. 12. Beirut: Dār al-Qalam, 1992.
  • Imamović, Semir. Takfir: Jemanden zum Ungläubigen erklären. Online verfügbar unter: https://d1.islamhouse.com/data/de/ih_books/single/de_Takfir.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Kellers, Fred. „Takfir“. Intern 5/5 (19. Mai 2000): 5–6.
  • Khoury, Adel Theodor. Der Koran. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus, 1987.
  • Paret, Rudi. Der Koran. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer, 6. Auflage, 1993.
  • Rassoul, Muhammad A. Al-Qurʾān al-Karīm. Bonn: World Islamic Call Society, 24., überarb. Auflage, 2007.
  • Rückert, Friedrich. Der Koran. Würzburg: Ergon Verlag, 1995.
  • von Denffer, Ahmad. ʿUlūm al-Qurʾān. Karlsruhe: Deutscher Informationsdienst über den Islam e. V., 2006.
  • von Denffer, Ahmad. Der Koran: Die heilige Schrift des Islam in deutscher Übertragung. München: Islamisches Zentrum München, 4. Auflage, 1997.
  • Wehr, Hans. Arabisches Wörterbuch. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1976.
  • Wensinck, A. J. (Hg.). Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Ḥadīṯ an-Nabawī (Concordance et indices de la Tradition Musulmane). 8 Bde. Leiden: E. J. Brill, 1936.
  • Winter, Michael – Ullmann, Manfred. Der Koran: Das heilige Buch des Islam. München: Orbis Verlag, 1993.
  • Yusuf, Hamza. Who Are the Disbelievers? Online verfügbar unter: https://traditionalhikma.com/wp-content/uploads/2015/02/Who-are-the-Disbelievers.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Zaidan, Amir. Al-ʿAqīda: Einführung in die Iman-Inhalte. Offenbach: ADIB-Verlag, 2. Auflage, 1999.
  • Zaidan, Amir. At-Tafsīr: Der Qurʾān-Text und seine Transkription und Übersetzung. Wien: Islamologisches Institut, 2009.

Year 2026, Volume: 12 Issue: 1, 542 - 560, 13.01.2026
https://doi.org/10.69576/ihya.1751356

Abstract

References

  • ʿAbd al-Bāqī, Muḥammad Fuʾād. Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Damaskus: Dār al-Kutub al-Miṣriyya, 1991.
  • Ahmad, Hazrat Mirza Tahir. Koran: Der heilige Qurʾān. Frankfurt am Main: Verlag der Islam, 3. Auflage, 1993.
  • Ibn Qayyim al-Jawziyya. Ranks of the Divine Seekers. Übersetzt, kommentiert und eingeleitet von Ovamir Anjum. Bd. 1. Leiden: Brill, 2020. https://kalamullah.com/Books/Ranks%20of%20the%20Divine%20Seekers%20vol%201.pdf
  • Asad, Muhammad. Die Botschaft des Koran. Ostfildern: Patmos Verlag, 2. Auflage, 2012.
  • Henning, Max. Der Koran: Arabisch–Deutsch. Istanbul: Çağrı Yayınları, 3. Auflage, 2001.
  • Muḥammad b. Mukarram Ibn Manẓūr. Lisān al-ʿArab. Bd. 12. Beirut: Dār al-Qalam, 1992.
  • Imamović, Semir. Takfir: Jemanden zum Ungläubigen erklären. Online verfügbar unter: https://d1.islamhouse.com/data/de/ih_books/single/de_Takfir.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Kellers, Fred. „Takfir“. Intern 5/5 (19. Mai 2000): 5–6.
  • Khoury, Adel Theodor. Der Koran. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus, 1987.
  • Paret, Rudi. Der Koran. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer, 6. Auflage, 1993.
  • Rassoul, Muhammad A. Al-Qurʾān al-Karīm. Bonn: World Islamic Call Society, 24., überarb. Auflage, 2007.
  • Rückert, Friedrich. Der Koran. Würzburg: Ergon Verlag, 1995.
  • von Denffer, Ahmad. ʿUlūm al-Qurʾān. Karlsruhe: Deutscher Informationsdienst über den Islam e. V., 2006.
  • von Denffer, Ahmad. Der Koran: Die heilige Schrift des Islam in deutscher Übertragung. München: Islamisches Zentrum München, 4. Auflage, 1997.
  • Wehr, Hans. Arabisches Wörterbuch. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1976.
  • Wensinck, A. J. (Hg.). Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Ḥadīṯ an-Nabawī (Concordance et indices de la Tradition Musulmane). 8 Bde. Leiden: E. J. Brill, 1936.
  • Winter, Michael – Ullmann, Manfred. Der Koran: Das heilige Buch des Islam. München: Orbis Verlag, 1993.
  • Yusuf, Hamza. Who Are the Disbelievers? Online verfügbar unter: https://traditionalhikma.com/wp-content/uploads/2015/02/Who-are-the-Disbelievers.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Zaidan, Amir. Al-ʿAqīda: Einführung in die Iman-Inhalte. Offenbach: ADIB-Verlag, 2. Auflage, 1999.
  • Zaidan, Amir. At-Tafsīr: Der Qurʾān-Text und seine Transkription und Übersetzung. Wien: Islamologisches Institut, 2009.

The Term Kufr in German Translations of the Qur’an: A Comparison of Different German Rendering

Year 2026, Volume: 12 Issue: 1, 542 - 560, 13.01.2026
https://doi.org/10.69576/ihya.1751356

Abstract

The Arabic concept of kufr, derived from the root ka-fa-ra and used in the Qur’an, is a multi-layered linguistic and theological term that has not been rendered consistently in German translations of the Qur’an. In many translations, kufr is translated as “Unglaube” (unbelief), while al-kāfirūn is rendered as “die Ungläubigen” (the unbelievers). At the same time, alternative translation approaches exist that convey different semantic and theological emphases, such as “those who deny the truth” (Muhammad Asad), “those who refuse faith” (Ahmad von Denffer), or “deniers” (Amir Zaidan). This study aims to compare German Qur’an translations by both Muslim and non-Muslim translators in order to examine the effects of differing translation choices on their recipients. The central question concerns the semantic, theological, and social implications that particular renderings have both for those who employ these terms and for those to whom they are applied. Since some translations carry neutral connotations while others convey explicitly negative associations, this issue is especially significant in interreligious contexts. In German-speaking regions, referring to Jews and Christians as “Ungläubige” (unbelievers) may be considered problematic, given that these groups understand themselves as believers in God, even though they do not accept the Prophet Muhammad (peace be upon him) or the Qur’an. Another focal point of the article is translation methodology. It examines how the relationship between literal translation and interpretive rendering is established in Qur’an translations. Analyses of the term kufr in different contexts—such as Sūrat al-Kāfirūn or the contrast between shukr (gratitude) and kufr (ingratitude/denial)—demonstrate that every translation inevitably entails an exegetical dimension. This becomes particularly evident in the case of Amir Zaidan, who deliberately titles his work at-Tafsīr. The study concludes that translating the concept of kufr in a manner sensitive to context and theological background is essential for preventing misunderstandings and fostering a constructive interreligious discourse.

Ethical Statement

All stages of this study, including its design, implementation, evaluation of data, and writing, were conducted in strict accordance with the principles of scientific research and publication ethics. All sources directly or indirectly used in the study have been fully, accurately, and appropriately cited in the reference list. This study was not derived from any master’s or doctoral thesis. It is not based on any previously presented paper, conference presentation, or symposium contribution. Furthermore, the study has not been published previously in any journal, book, electronic platform, or any other medium. No practices such as plagiarism, data fabrication, falsification, or any other unethical behavior were employed during the research process. The study is original and does not involve any ethical violations. The author publishes this article by accepting the above-mentioned conditions.

Supporting Institution

This study was not financially or institutionally supported by any public or private organization, institution, or funding body.

References

  • ʿAbd al-Bāqī, Muḥammad Fuʾād. Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Damaskus: Dār al-Kutub al-Miṣriyya, 1991.
  • Ahmad, Hazrat Mirza Tahir. Koran: Der heilige Qurʾān. Frankfurt am Main: Verlag der Islam, 3. Auflage, 1993.
  • Ibn Qayyim al-Jawziyya. Ranks of the Divine Seekers. Übersetzt, kommentiert und eingeleitet von Ovamir Anjum. Bd. 1. Leiden: Brill, 2020. https://kalamullah.com/Books/Ranks%20of%20the%20Divine%20Seekers%20vol%201.pdf
  • Asad, Muhammad. Die Botschaft des Koran. Ostfildern: Patmos Verlag, 2. Auflage, 2012.
  • Henning, Max. Der Koran: Arabisch–Deutsch. Istanbul: Çağrı Yayınları, 3. Auflage, 2001.
  • Muḥammad b. Mukarram Ibn Manẓūr. Lisān al-ʿArab. Bd. 12. Beirut: Dār al-Qalam, 1992.
  • Imamović, Semir. Takfir: Jemanden zum Ungläubigen erklären. Online verfügbar unter: https://d1.islamhouse.com/data/de/ih_books/single/de_Takfir.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Kellers, Fred. „Takfir“. Intern 5/5 (19. Mai 2000): 5–6.
  • Khoury, Adel Theodor. Der Koran. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus, 1987.
  • Paret, Rudi. Der Koran. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer, 6. Auflage, 1993.
  • Rassoul, Muhammad A. Al-Qurʾān al-Karīm. Bonn: World Islamic Call Society, 24., überarb. Auflage, 2007.
  • Rückert, Friedrich. Der Koran. Würzburg: Ergon Verlag, 1995.
  • von Denffer, Ahmad. ʿUlūm al-Qurʾān. Karlsruhe: Deutscher Informationsdienst über den Islam e. V., 2006.
  • von Denffer, Ahmad. Der Koran: Die heilige Schrift des Islam in deutscher Übertragung. München: Islamisches Zentrum München, 4. Auflage, 1997.
  • Wehr, Hans. Arabisches Wörterbuch. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1976.
  • Wensinck, A. J. (Hg.). Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Ḥadīṯ an-Nabawī (Concordance et indices de la Tradition Musulmane). 8 Bde. Leiden: E. J. Brill, 1936.
  • Winter, Michael – Ullmann, Manfred. Der Koran: Das heilige Buch des Islam. München: Orbis Verlag, 1993.
  • Yusuf, Hamza. Who Are the Disbelievers? Online verfügbar unter: https://traditionalhikma.com/wp-content/uploads/2015/02/Who-are-the-Disbelievers.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Zaidan, Amir. Al-ʿAqīda: Einführung in die Iman-Inhalte. Offenbach: ADIB-Verlag, 2. Auflage, 1999.
  • Zaidan, Amir. At-Tafsīr: Der Qurʾān-Text und seine Transkription und Übersetzung. Wien: Islamologisches Institut, 2009.

Kur’an’ın Almanca Tercümelerinde Küfür Terimi: Farklı Almanca Çevirilerin Karşılaştırılması

Year 2026, Volume: 12 Issue: 1, 542 - 560, 13.01.2026
https://doi.org/10.69576/ihya.1751356

Abstract

Kur’an’da kullanılan ve ka-fa-ra fiilinden türeyen Arapça küfür kavramı, Almanca Kur’an çevirilerinde tutarlı bir biçimde karşılanmayan, çok katmanlı bir dilsel ve teolojik kavramdır. Pek çok çeviride küfür, “Unglaube” (inkâr/iman¬sızlık) şeklinde, el-kâfirûn ise “die Ungläubigen” (inkârcılar/imansızlar) olarak çevrilmektedir. Bununla birlikte, “gerçeği inkâr edenler” (Muhammad Esed), “imana karşı çıkanlar” (Ahmad von Denffer) ya da “inkârcılar” (Amir Zaidan) gibi, farklı anlamsal ve teolojik vurgular taşıyan alternatif çeviri yaklaşımları da mevcuttur. Bu çalışma, Müslüman ve gayrimüslim mütercimlere ait Almanca Kur’an çevirilerini karşılaştırarak, farklı çeviri tercihlerinin alıcılar üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Temel soru, belirli çevirilerin bu kavramları kullananlar ile bu kavramların yöneltildiği kişiler üzerinde hangi anlamsal, teolojik ve toplumsal etkileri doğurduğudur. Bazı çevirilerin nötr, bazılarının ise açıkça olumsuz çağrışımlar taşıması sebebiyle bu mesele, özellikle dinler arası bağlamda önem kazanmaktadır. Almanca konuşulan coğrafyada Yahudi ve Hristiyanların “Ungläubige” (iman¬sızlar) şeklinde adlandırılması, bu grupların kendilerini Tanrı’ya inanan kişiler olarak tanımlamaları; ancak Hz. Muhammed’i (s.a.v.) ve Kur’an’ı kabul etmemeleri sebebiyle problemli bir durum olarak değerlendirilebilmektedir. Makalenin bir diğer odak noktası çeviri yöntemidir. Kur’an çevirilerinde kelimesi kelimesine aktarım ile yorumlayıcı yaklaşım arasındaki ilişkinin nasıl kurulduğu incelenmektedir. Küfür kavramının farklı bağlamlardaki kullanımları –örneğin el-Kâfirûn sûresi ya da şükür (minnettarlık) ile küfür (nankörlük/inkâr) karşıtlığı– üzerinden yapılan analizler, her çevirinin kaçınılmaz olarak belirli bir tefsir niteliği taşıdığını ortaya koymaktadır. Bu durum, eserini bilinçli olarak at-Tafsir olarak adlandıran Amir Zaidan örneğinde daha belirgin hâle gelmektedir. Çalışma, küfür kavramının bağlama ve teolojik arka plana duyarlı bir biçimde çevrilmesinin, yanlış anlamaların önüne geçilmesi ve sağlıklı bir dinler arası söylemin geliştirilmesi açısından gerekli olduğu sonucuna ulaşmaktadır.

Ethical Statement

Bu çalışmanın tasarlanması, yürütülmesi, verilerin değerlendirilmesi ve kaleme alınması dâhil olmak üzere tüm aşamalarında bilimsel araştırma ve yayın etiğine titizlikle riayet edilmiştir. Çalışmada doğrudan veya dolaylı olarak yararlanılan bütün kaynaklar eksiksiz, doğru ve usulüne uygun biçimde kaynakçada gösterilmiştir. Bu çalışma, herhangi bir yüksek lisans veya doktora tezinden üretilmemiştir. Daha önce sunulmuş bir bildiri, tebliğ veya sempozyum metnine dayanmamaktadır. Aynı şekilde çalışma, daha önce herhangi bir dergi, kitap, elektronik ortam veya başka bir mecrada yayımlanmamıştır. Araştırma sürecinde intihal, uydurma veri, çarpıtma veya etik dışı herhangi bir uygulamaya başvurulmamıştır. Çalışma özgün olarak hazırlanmış olup, etik ihlali teşkil edebilecek herhangi bir durum bulunmamaktadır. Yazar, yukarıda belirtilen hususları kabul ederek makalesini yayımlamaktadır.

Supporting Institution

Bu çalışma, kamu veya özel herhangi bir kurum, kuruluş ya da fon tarafından maddi veya kurumsal olarak desteklenmemiştir.

References

  • ʿAbd al-Bāqī, Muḥammad Fuʾād. Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Damaskus: Dār al-Kutub al-Miṣriyya, 1991.
  • Ahmad, Hazrat Mirza Tahir. Koran: Der heilige Qurʾān. Frankfurt am Main: Verlag der Islam, 3. Auflage, 1993.
  • Ibn Qayyim al-Jawziyya. Ranks of the Divine Seekers. Übersetzt, kommentiert und eingeleitet von Ovamir Anjum. Bd. 1. Leiden: Brill, 2020. https://kalamullah.com/Books/Ranks%20of%20the%20Divine%20Seekers%20vol%201.pdf
  • Asad, Muhammad. Die Botschaft des Koran. Ostfildern: Patmos Verlag, 2. Auflage, 2012.
  • Henning, Max. Der Koran: Arabisch–Deutsch. Istanbul: Çağrı Yayınları, 3. Auflage, 2001.
  • Muḥammad b. Mukarram Ibn Manẓūr. Lisān al-ʿArab. Bd. 12. Beirut: Dār al-Qalam, 1992.
  • Imamović, Semir. Takfir: Jemanden zum Ungläubigen erklären. Online verfügbar unter: https://d1.islamhouse.com/data/de/ih_books/single/de_Takfir.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Kellers, Fred. „Takfir“. Intern 5/5 (19. Mai 2000): 5–6.
  • Khoury, Adel Theodor. Der Koran. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus, 1987.
  • Paret, Rudi. Der Koran. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer, 6. Auflage, 1993.
  • Rassoul, Muhammad A. Al-Qurʾān al-Karīm. Bonn: World Islamic Call Society, 24., überarb. Auflage, 2007.
  • Rückert, Friedrich. Der Koran. Würzburg: Ergon Verlag, 1995.
  • von Denffer, Ahmad. ʿUlūm al-Qurʾān. Karlsruhe: Deutscher Informationsdienst über den Islam e. V., 2006.
  • von Denffer, Ahmad. Der Koran: Die heilige Schrift des Islam in deutscher Übertragung. München: Islamisches Zentrum München, 4. Auflage, 1997.
  • Wehr, Hans. Arabisches Wörterbuch. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1976.
  • Wensinck, A. J. (Hg.). Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Ḥadīṯ an-Nabawī (Concordance et indices de la Tradition Musulmane). 8 Bde. Leiden: E. J. Brill, 1936.
  • Winter, Michael – Ullmann, Manfred. Der Koran: Das heilige Buch des Islam. München: Orbis Verlag, 1993.
  • Yusuf, Hamza. Who Are the Disbelievers? Online verfügbar unter: https://traditionalhikma.com/wp-content/uploads/2015/02/Who-are-the-Disbelievers.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Zaidan, Amir. Al-ʿAqīda: Einführung in die Iman-Inhalte. Offenbach: ADIB-Verlag, 2. Auflage, 1999.
  • Zaidan, Amir. At-Tafsīr: Der Qurʾān-Text und seine Transkription und Übersetzung. Wien: Islamologisches Institut, 2009.

Der Begriff „Kufr“ in deutschen Koranübersetzungen: Ein Vergleich verschiedener Übersetzungen in deutscher Sprache

Year 2026, Volume: 12 Issue: 1, 542 - 560, 13.01.2026
https://doi.org/10.69576/ihya.1751356

Abstract

Der im Koran verwendete arabische Begriff kufr, abgeleitet vom Verb ka-fa-ra, wird in deutschen Koranübersetzungen uneinheitlich wiedergegeben. Häufig wird kufr mit „Unglaube“ oder al-kâfirûn mit „die Ungläubigen“ übersetzt. Es existieren jedoch auch alternative Übersetzungen wie „Leugner der Wahrheit“ (Muhammad Asad), „Glaubensverweigerer“ (Ahmad von Denffer) oder „Leugner“ (Amir Zaidan). In diesem Aufsatz werden Übersetzungen sowohl muslimischer als auch nichtmuslimischer Autoren verglichen. Toplamda kaç kelime Zentrale Fragestellung ist, wie die Wahl der Übersetzung auf die Menschen wirkt, die diese Begriffe verwenden und auf diejenigen, gegen die sie gerichtet sind. Nicht jedes arabische Wort hat eine exakte deutsche Entsprechung, zudem tragen manche Begriffe eine neutrale, andere eine positive oder negative Konnotation. Besonders im interreligiösen Dialog kann die Bezeichnung „kâfir“ oder „kuffâr“ für Nichtmuslime – wie Juden oder Christen – problematisch sein. Wie empfinden Menschen, die sich selbst als gläubig sehen, aber keine Muslime sind, die Übersetzung „Ungläubige“? Ist es angemessen, dass Muslime im deutschsprachigen Raum (Deutschland, Österreich, Schweiz) etwa in wissenschaftlichen Texten Juden und Christen als „Ungläubige“ bezeichnen, obwohl sie an Gott glauben, jedoch nicht an den Propheten Muhammad ﷺ oder den Koran? Sollte hier nicht besser von „Leugnern“ gesprochen werden? Ein weiterer Aspekt betrifft die Übersetzungsmethodik. Wie viel einer Koranübersetzung ist wörtlich, wie viel ist Interpretation? Amir Zaidan nennt seine Ausgabe bewusst nicht „Der Koran“, sondern „At-tafsir“, was Exegese bedeutet. Damit macht er deutlich, dass jede Übersetzung auch eine Interpretation ist – geprägt von der Sichtweise des jeweiligen Übersetzers.

Ethical Statement

Die Planung, Durchführung, Auswertung der Daten und das Verfassen dieser Studie wurden unter strikter Einhaltung der wissenschaftlichen Forschungs- und Publikationsethik durchgeführt. Alle Quellen, die direkt oder indirekt in der Studie verwendet wurden, sind vollständig, korrekt und gemäß den Vorschriften in der Quellenangabe aufgeführt. Diese Studie wurde nicht aus einer Master- oder Doktorarbeit erstellt. Sie basiert nicht auf einem früheren Vortrag, einer Konferenzpräsentation oder einem Tagungsbeitrag. Ebenso wurde die Studie nicht zuvor in einer Zeitschrift, einem Buch, einem elektronischen Medium oder einem anderen Medium veröffentlicht. Im Forschungsprozess wurden keine Plagiate, erfundenen Daten, Verzerrungen oder unethische Praktiken angewendet. Die Arbeit wurde original erstellt, und es gibt keine Umstände, die einen ethischen Verstoß darstellen könnten. Der Autor veröffentlicht seinen Artikel unter Zustimmung der oben genannten Punkte.

Supporting Institution

Diese Studie wurde weder von einer öffentlichen noch einer privaten Institution, Organisation oder einem Fonds finanziell oder institutionell unterstützt.

References

  • ʿAbd al-Bāqī, Muḥammad Fuʾād. Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Damaskus: Dār al-Kutub al-Miṣriyya, 1991.
  • Ahmad, Hazrat Mirza Tahir. Koran: Der heilige Qurʾān. Frankfurt am Main: Verlag der Islam, 3. Auflage, 1993.
  • Ibn Qayyim al-Jawziyya. Ranks of the Divine Seekers. Übersetzt, kommentiert und eingeleitet von Ovamir Anjum. Bd. 1. Leiden: Brill, 2020. https://kalamullah.com/Books/Ranks%20of%20the%20Divine%20Seekers%20vol%201.pdf
  • Asad, Muhammad. Die Botschaft des Koran. Ostfildern: Patmos Verlag, 2. Auflage, 2012.
  • Henning, Max. Der Koran: Arabisch–Deutsch. Istanbul: Çağrı Yayınları, 3. Auflage, 2001.
  • Muḥammad b. Mukarram Ibn Manẓūr. Lisān al-ʿArab. Bd. 12. Beirut: Dār al-Qalam, 1992.
  • Imamović, Semir. Takfir: Jemanden zum Ungläubigen erklären. Online verfügbar unter: https://d1.islamhouse.com/data/de/ih_books/single/de_Takfir.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Kellers, Fred. „Takfir“. Intern 5/5 (19. Mai 2000): 5–6.
  • Khoury, Adel Theodor. Der Koran. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus, 1987.
  • Paret, Rudi. Der Koran. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer, 6. Auflage, 1993.
  • Rassoul, Muhammad A. Al-Qurʾān al-Karīm. Bonn: World Islamic Call Society, 24., überarb. Auflage, 2007.
  • Rückert, Friedrich. Der Koran. Würzburg: Ergon Verlag, 1995.
  • von Denffer, Ahmad. ʿUlūm al-Qurʾān. Karlsruhe: Deutscher Informationsdienst über den Islam e. V., 2006.
  • von Denffer, Ahmad. Der Koran: Die heilige Schrift des Islam in deutscher Übertragung. München: Islamisches Zentrum München, 4. Auflage, 1997.
  • Wehr, Hans. Arabisches Wörterbuch. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1976.
  • Wensinck, A. J. (Hg.). Al-Muʿǧam al-Mufahras li-Alfāẓ al-Ḥadīṯ an-Nabawī (Concordance et indices de la Tradition Musulmane). 8 Bde. Leiden: E. J. Brill, 1936.
  • Winter, Michael – Ullmann, Manfred. Der Koran: Das heilige Buch des Islam. München: Orbis Verlag, 1993.
  • Yusuf, Hamza. Who Are the Disbelievers? Online verfügbar unter: https://traditionalhikma.com/wp-content/uploads/2015/02/Who-are-the-Disbelievers.pdf (Zugriff: 10. Juli 2025).
  • Zaidan, Amir. Al-ʿAqīda: Einführung in die Iman-Inhalte. Offenbach: ADIB-Verlag, 2. Auflage, 1999.
  • Zaidan, Amir. At-Tafsīr: Der Qurʾān-Text und seine Transkription und Übersetzung. Wien: Islamologisches Institut, 2009.
There are 20 citations in total.

Details

Primary Language German
Subjects Tafsir
Journal Section Research Article
Authors

Orhan Sarı 0000-0002-6097-7783

Submission Date July 26, 2025
Acceptance Date November 20, 2025
Publication Date January 13, 2026
Published in Issue Year 2026 Volume: 12 Issue: 1

Cite

ISNAD Sarı, Orhan. “Der Begriff „Kufr“ in Deutschen Koranübersetzungen: Ein Vergleich Verschiedener Übersetzungen in Deutscher Sprache”. İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi 12/1 (January2026), 542-560. https://doi.org/10.69576/ihya.1751356.