Research Article

Tefsirde Dilsel Eleştirinin Tekamülü: Müfessir Semîn el-Halebî’nin (ö. 756/1355) Mu‘tezile Tevillerine Yönelik Dilsel Eleştirileri

Volume: 7 Number: 1 January 16, 2021

Tefsirde Dilsel Eleştirinin Tekamülü: Müfessir Semîn el-Halebî’nin (ö. 756/1355) Mu‘tezile Tevillerine Yönelik Dilsel Eleştirileri

Öz

Tefsir faaliyetlerinde eleştiri kültürünün erken dönemden itibaren ortaya çıktığı söylenebilir. Sahabe dönemiyle birlikte bu süreç klasik döneme kadar devam etmiştir. Belirli bir dönemden sonra kelâmî tavrın yerleşmesiyle birlikte erken dönemden aktarılan tefsir birikiminin bir kısmına yönelik bazı tenkitler gündeme gelmiştir. Özellikle rivayet kanalıyla gelen ve sünnî kelam anlayışına aykırılık arz eden hususlar, aklî birtakım gerekçelerle reddedilmiştir. Bunun yanında Mu‘tezile mezhebinin ileri sürdüğü görüşler de ciddi bir tenkit sürecine tabi tutulmuştur. Bu eleştirel tavır yeri geldikçe doğrudan rivayete dayanarak yapıldığı gibi bazı zamanlarda dilsel açıklamalarla da gerçekleşmiştir. Bu meyanda tefsirde dilsel verileri esas alarak eleştirinin yönünü belirginleştirip keskin bir hale getiren şahıslarından birisi de Semîn el-Halebî’dir (ö. 756/1355). Kendi devrinin en önemli dilci ve müfessirlerinden birisi olan Halebî, dilbilimsel tefsir sahasında yazdığı eserlerle kendi adından söz ettirmiştir. ed-Durru’l-Masûn ve Umdetu’l-Huffâz isimli çalışmalarında Arap dili konusundaki yetkinliğini, özellikle aynı sahada güçlü olan Mu‘tezile mezhebine karşı göstermiştir. Halebî, Mu‘tezile’nin görüşlerini dilbilimsel birikimini kullanmak suretiyle nesnel bir zeminde eleştiriye tabi tutmuştur.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Arslan, Mehmet Nafi. “Es-Semîn el-Halebî’nin Hayatı ve İlmî Şahsiyeti”. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 19/9 (Haziran, 2017), 29-61.
  2. Arslan, Mehmet Nafi. “Hicrî VIII. Yüzyıla Kadar Yapılan İ’râbu’l-Kur’ân Çalışmaları ve es-Semîn el-Halebî’nin ed-Durru’l-Masûn’u”. Anemon: Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 6/2 (Nisan, 2018), 293-301.
  3. Arslan, Şükrü. “es-Semin ve Garibu’l-Kur’an’ındaki Metodu”. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 10/11 (Ocak, 1993), 111-121.
  4. Atiyye, Rahmet Haneş. el-Mesâilu’l-nahviyye beyne İbn Atiyye ve Ebî Hayyân ve’s-Semîn el-Halebî fî’d-Durri’l-Masûn. Mekke: Ümmü’l-Kurâ Üniversitesi, Arap Dili Fakültesi, Yüksek Lisans Tezi, 2014.
  5. Bilmen, Ömer Nasuhi. Büyük Tefsir Tarihi. İstanbul: Ravza Yayınları, 2008.
  6. Boyalık, Mehmet Taha. el-Keşşâf Literatürü-Zemahşerî’nin Tefsir Klasiğinin Etki Tarihi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, 2019.
  7. Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Câmi‘u’s-sahîh. Riyâd: Dâru’s-Selâm, 1999.
  8. Cerrahoğlu, İsmail. “Garânik Meselesinin İstismarcıları”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 24/1 (1981), 69-91.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

January 16, 2021

Submission Date

November 8, 2020

Acceptance Date

December 8, 2020

Published in Issue

Year 2021 Volume: 7 Number: 1

ISNAD
Dinç, Ömer. “Tefsirde Dilsel Eleştirinin Tekamülü: Müfessir Semîn El-Halebî’nin (ö. 756 1355) Mu‘tezile Tevillerine Yönelik Dilsel Eleştirileri”. İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi 7/1 (January 1, 2021): 112-134. https://izlik.org/JA77BT36ZT.