4. Sınıf Türkçe Dersine Yönelik Geliştirilen Web 2.0 Araçlarının Alternatif Ölçme Değerlendirme Araçları İle Çevrimiçi Değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırmada, uzaktan eğitim sürecinde ilk okuma yazma öğretiminin alternatif ölçme değerlendirme araçları ile çevrimiçi değerlendirilmesi araştırılmıştır. Bu amaç dahilinde; a) 4. Sınıf Türkçe dersinde Web 2.0 araçlarıyla geliştirilen ölçme değerlendirme araçlarına ilişkin öğretmen görüşlerine, b) geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının kullanılışlığına ilişkin öğretmen görüşlerine, c) geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının uygulanmasına ilişkin öğretmen görüşlerine, d) geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının öğrencideki etkisine ilişkin öğretmen görüşlerine, e) geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının kullanımına ilişkin öğrenci günlüklerinde yer alan görüşlerine bakılmıştır. Araştırmaya dördüncü sınıfta görev yapan üç sınıf öğretmeni ve sınıf öğretmenlerinin okuttuğu dördüncü sınıf öğretmenleri katılmıştır. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden “Tipik Örnekleme Yöntemi” kullanılmıştır. Araştırma eylem planlarının oluşturulması ve eylem planlarının uygulanması süreçlerinden oluşmaktadır. Eylem planları araştırmacı tarafından özgün bir şekilde oluşturulmuştur. Araştırma sonuçları, öğretmenler geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının kullanışlı olduğunu, Türkçe derslerinde uygulamasının öğretmenlere ve öğrencilere olumlu etkilerinin olduğunu göstermektedir. Geliştirilen Web 2.0 ölçme değerlendirme araçlarının, öğrencilerin Türkçe derslerine olan meraklarında, duygu ve düşüncelerinde, ilgilerinde ve başarılarında olumlu yönde etkileri olmuştur.

Keywords

• web 2.0
• ölçme
• değerlendirme
• alternatif ölçme
• Türkçe dersi

Online Evaluation of Web 2.0 Tools Developed for the 4th Grade Turkish Lesson with Alternative Measurement Evaluation Tools

Abstract

In this research, the online evaluation of the first literacy teaching in the distance education process with alternative assessment and evaluation tools was investigated. For this purpose; a) Teachers' views on the assessment and evaluation tools developed with Web 2.0 tools in the 4th Grade Turkish lesson, b) Teachers' views on the use of the developed Web 2.0 assessment and evaluation tools, c) Teachers' views on the application of the developed Web 2.0 assessment and evaluation tools, d) Web 2.0 assessment tools developed Teachers' views on the effect of assessment tools on students, e) their views on the use of developed Web 2.0 assessment and assessment tools in student diaries were examined. Three classroom teachers working in the fourth grade and the fourth grade teachers taught by the classroom teachers participated in the research. “Typical Sampling Method”, one of the purposive sampling methods, was used in the research. Research consists of the creation of action plans and the implementation of action plans. The action plans were originally created by the researcher. The results of the research show that the Web 2.0 assessment and evaluation tools developed for teachers are useful, and its application in Turkish lessons has positive effects on teachers and students. The developed Web 2.0 assessment and evaluation tools had positive effects on students' curiosity, feelings and thoughts, interests and achievements in Turkish lessons.

Keywords

• web 2.0
• measurement
• assessment
• alternative assessment
• Turkish lesson

References

1. Altunkaynak, M. ve Çağımlar, Z. (2020). Sınıf öğretmenlerinin ilkokuma yazma öğretiminde eğitim teknolojilerini kullanma ve eğitsel olarak faydalanma durumları. Milli Eğitim, 49(226), 93- 122.
2. Altuntop, P. (2019). İlkokul birinci sınıf öğrencilerine okuma alışkanlığı kazandırmak için bir eylem araştırması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Akbaba, K. Ve Ertaç Kılıç, H. (2022). Web 2.0 uygulamalarının öğrencilerin fene ve teknoloji kullanımına yönelik tutumlarına etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 130-139.
4. Akkaya, A. (2019). Bilgisayar donanımı konusunda Web 2.0 araçlarıyla geliştirilen etkinliklerin öğrenci başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
5. Akyol, H. (2020). Türkçe ilkokuma yazma öğretimi. (18. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Arabacı, A. (2021). Web 2.0 araçlarıyla düzenlenen etkinliklerin matematik öğretmen adaylarının bazı alan yeterliliklerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Amasya Üniversitesi Fen Bilimler Enstitüsü, Amasya.
7. Arcagök, S., Kobak, G., Demir, M. K. ve Çavuş, Ş. (2017). Dik temel yazı ve bitişik eğik yazı kullanımına yönelik sınıf öğretmeni adaylarının görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(4), 861-879.
8. Atasoy, M. ve Yiğitcan Nayır, Ö. (2019). Eğitim Bilişim Ağı (EBA) video modüllerinin matematik dersinde kullanımına ilişkin öğrenci görüşleri. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 2(1), 24-37.

9. Atılgan, H. (2019). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. (12. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
10. Babayiğit, Ö. (2017). İlkokul birinci sınıf Türkçe dersinde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34-42.
11. Balcı, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
12. Balcı, A. (2019). Öğretmen ve öğrenci günlüklerine dayalı olarak ortaokul matematik 5. sınıf ders kitabındaki etkinliklere dair sınıf içi uygulamaların incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
13. Baş, B. ve Turhan, O. (2017). Yabancılara Türkçe öğretiminde yazma becerisine yönelik web 2.0 araçları: Poll everywhere örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 1233-1248.
14. Başarmak, U. ve Mahiroğlu, A. (2015). Çevrimiçi öğrenme ortamında kullanılan karikatür animasyonuna ilişkin öğrenci görüşleri. International Journal Of Eurasia Social Sciences, 6(19), 234-253.
15. Böke, K. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. (4. Baskı). İstanbul: Alfa Yayınları.
16. Buz, G. (2012). Web tabanlı ölçme değerlendirme uygulamalarının başarı analizi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
17. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. (28. Basım). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
18. Cephe, P.T. and Balçıkanlı, C. (2012). Web 2.0 Tools in language learning: What do student teachers think? International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 3(1), 1-12.
19. Çakır, İ. (2006). The use of video as an audio-visual material in foreign language teaching classroom. Turkish Online Journal of Educational Technology, 5(4), 1-6.
20. Çelik, Z. (2006). Web tabanlı otomasyon ve ölçme değerlendirme yönetim sistemi: Ktu Fatih Eğitim Fakültesi Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
21. Çetin, O. ve Günay, Y. (2011). Fen eğitimine yönelik örnek bir web tabanlı öğretim materyalinin hazırlanması ve bu materyalin öğretmen öğrenci görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 175-202.
22. Çıldır, M. (2022). Web 2.0 araçlarının ikinci yabancı dil almanca dersinde kullanılmasına yönelik öğrenci görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Çınar, Y. (2019). Ortaokul öğrencilerinin Türkçe dersine çalışma alışkanlıklarına yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi ve tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
24. Çiftçi, S., Taşkaya, S.M. ve Alemdar, M. (2013). "Sınıf öğretmenlerinin Fatih projesine ilişkin görüşleri", İlköğretim Online, 12(1), 227-240.
25. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 39, 203-211.
26. Demirci, E. (2016). İlköğretim 7. sınıf fen ve teknoloji dersi yaşamımızdaki elektrik ünitesinde öğrenci günlüklerinin kullanımının öğrencilerin üst bilişsel beceri gelişimine ve başarılarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
27. Demirci Güler, M. P., Kaya, S. ve Uzun, A. (2014). Fen bilimleri öğretmenlerinin öğretimde internet kullanımına ilişkin görüşleri (Kırşehir ili örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 15(1), 263-280.
28. Demirkol, M. ve Kılıç, D. (2020). Sınıf öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme araçlarını kullanmalarına yönelik web tabanlı modül tasarımı ve değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(Özel Sayı), 37-59.
29. Ergan, Ç. (2022). Üstbiliş destekli problem çözme aracının geliştirilmesi: bir tasarım çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ordu.
30. Genç, Z. (2010). Web 2.0 yeniliklerinin eğitimde kullanımı: Bir Facebook eğitim uygulama örneği. Akademik Bilişim, 10, 10-12.
31. Gül, K., ve Şahin, S. (2017). Bilgisayar donanım öğretimi için artırılmış gerçeklik materyalinin geliştirilmesi ve etkililiğinin incelenmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 10(4), 353-362.
32. Gül, R. (2022). Güneş, dünya ve ay ünitesinde Web 2.0 araçlarıyla desteklenen çevrimiçi eğitimin ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin kavramsal başarılarına, fen bilimleri dersine ilişkin tutum ve öz düzenleme algılarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
33. Gülveren, A. Ç., Yücesoy Özkan, Ş. ve Öncül, N. (2022). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklara oyun becerilerinin öğretimine ilişkin özel eğitim öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Journal of Qualitative Research in Education, 29, 56-77.
34. Güneş, F. (2019). İlkokuma yazma öğretimi yaklaşım ve modelleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
35. Gür Erdoğan, D. ve Ayanoğlu, Ç. (2021). Covid-19 pandemi döneminde eğitim programlarının uzaktan eğitimde EBA platformu yoluyla uygulanmasına yönelik öğretmen görüşleri. Journal of Qualitative Research in Education, 28, 100-128.
36. Güven, G. ve Sülün, Y. (2012). Bilgisayar destekli öğretimin 8. sınıf fen ve teknoloji dersindeki akademik başarıya ve öğrencilerin derse karşı tutumlarına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(1), 68-79.
37. Hubbard, R. S. ve Power, B. M. (1993). The art of classroom inquiry: A handbook for teacher- researchers. Portsmount, NH: Heinemann.
38. İnal, E. ve Arslanbaş, F. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretiminde iletişim odaklı Web 2.0 araçları ve uygulama örnekleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(Özel Sayı), 228-249.
39. Kalınkara, Y., (2017). Bilgisayar Donanımı dersine yönelik mobil eğitim materyalinin geliştirilmesi ve öğrenci başarısı üzerine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
40. Kana, F. ve Saygılı, D. (2016). Ortaöğretim Türk dili ve edebiyatı dersinde Eğitim Bilişim Ağı’nın kullanımına yönelik öğrenci görüşlerine yönelik bir durum çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 20, 11- 23.
41. Karadağ, B. F. ve Garip, S. (2021). Türkçe öğretiminde Web 2.0 uygulaması olarak Learningapps’ın kullanımı. Çocuk, Edebiyat ve Dil Eğitimi Dergisi, 4(1), 21-40.
42. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (19), 220-241.
43. Karaman, S., Yıldırım, S. ve Kaban, A. (2008, 22-23 Aralık). Öğrenme 2.0 yaygınlaşıyor: Web 2.0 uygulamalarının eğitimde kullanımına ilişkin araştırmalar ve sonuçları. XIII. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirilerinde sunuldu, Ankara.
44. Karip, E. (2015). Ölçme ve değerlendirme. (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
45. Kaya, M. F. (2012). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin dinleme becerilerinin web tabanlı bir sistem yardımıyla ölçülmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
46. Kayır, G. (2021). Türkiye’de yapılan eylem araştırmalarının niteliksel olarak İncelenmesi ve Bir Eylem Araştırması Örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
47. Keskinkılıç, K. ve Keskinkılıç, S. B. (2007). Strateji yöntem ve teknikleriyle Türkçe ve ilk okuma yazma öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
48. Kılınç, A. (2008). Öğretimde mizahi kavramaya dayalı bir materyal geliştirme çalışması: bilim karikatürleri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
49. Kırmacı, Ö. ve Şahin İzmirli, Ö. (2015). Web tabanlı ölçme ve değerlendirme ortam tasarımı: bir görsel senaryo örneği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(1), 16-32.
50. Korkmaz, Ö., ve Tunç, S. (2010). Mesleki-teknik eğitim öğretmenlerinin bilgisayar ve internet temelli öğretim materyallerinden yararlanmaya ilişkin görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 263-276.
51. Kumar, S. (2009, October). Undergraduate perceptions of the usefulness of Web 2.0 in higher education: Survey development. In Proceedings of the European Conference on e-Learning, 308-314.
52. Kurtdede Fidan, N., Erbasan, Ö. ve Kolsuz, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin Eğitim Bilişim Ağı’ndan (EBA) yararlanmaya ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(45), 626-637.
53. Kuzu, Ö. H. (2021). Üniversitelerde öğrenci toplulukları: çeşitlilik üzerine bir içerik analizi. Journal of Qualitative Research in Education, 27, 52-73.
54. Küfi, E.O. and Özgür, B. (2009). Web 2.0 in learning English: The student perspective. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 1(1), 326-330.
55. McNiff, J., Lomax, P. ve Whitehead, J. (2004). You and your action research Project. London and New York: Hyde Publications.
56. MEB, (2019). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim.
57. Mete, F. ve Batıbay, E. F. (2019). Web 2.0 uygulamalarının Türkçe eğitiminde motivasyona etkisi: Kahoot örneği. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 1029-1047.
58. Mustafa, M. Q., ve Şahin, S. (2013). Öğretim elemanlarının öğretim amaçlı internet kullanımına dair görüşleri. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 3(2), 42-52.
59. Mutluer, Ö. ve Bavlı, B. (2022). Dezavantajlı ilkokulda görev yapan sınıf öğretmenlerinin perspektifinden acil durum uzaktan öğretim uygulamaları. Journal of Qualitative Research in Education, 30, 47- 69.
60. Oral, B. ve Çoban, A. (2020). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
61. Özdemir, S.M. (2010). İlköğretim öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(4), 787- 816.
62. Özer, L. (2020). Uzaktan eğitimi zenginleştiren araçlar. http://www.egitimdeteknoloji.com/uzaktan-egitimi-zenginlestiren-araclar/
63. Saban, A. ve Ersoy, A. (2019). Eğitimde nitel araştırma desenleri. (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
64. Saracaloğlu, A. S., Karasakaloğlu, N. Ve Dedebali, N. C. (2011). Türkçe ve sınıf öğretmenlerinin Türkçe öğretimine yönelik tutumları. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 75-84.
65. Schoen, R. (2007). Action research: A development model of Professional socialization. The Clearing House, 80(5), 211-216.
66. Semerci, Ç. ve Bektaş, C. (2005). İnternet temelli ölçmelerin geçerliğini sağlamada yeni yaklaşımlar. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(1), 130-134.
67. Sirem, Ö. ve Baş, Ö. (2020). Okuma güçlüğü olan ilkokul öğrencilerinin Covid-19 sürecinde uzaktan eğitim deneyimleri. Turkish Studies, 15(4), 993-1009.
68. Şimşek, İ., Balaban, M. E. ve Ergin, H. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme çalışmalarında Web Tabanlı Uzman Sınav Sisteminin kullanımı üzerine bir araştırma. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 13-3(26), 165-179.
69. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2019). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. (Gözden Geçirilmiş 7. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
70. Süral, İ. ve Girmen, P. (2019). Hayat bilgisi dersinde kazanıma dayalı web tabanlı değerlendirme. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 3(3), 213-226.
71. Taylan, U. (2018). VoScreen online foreign language learning environment. Journal of Educational Technology and Online Learning, 1(1), 60.
72. Tekin, İ. (2021). Web 2.0 aracıyla desteklenen ingilizce kelime öğretiminin etkisinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
73. Tenekeci, M. (2020). Türkçe öğretiminde web uygulamaları ve mobil uygulamalar ile bunların öğretmenlerce bilinirliği. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 429-445.
74. Timur, B., Yılmaz, Ş. ve İşveren, A. (2017). Ortaokul öğrencilerinin eğitim bilişim ağı (EBA) sistemini kullanmalarına yönelik görüşleri. Asian Journal of Instruction, 5(1), 44-54.
75. Turgut, M. F. ve Baykul, Y. (2019). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. (8. Baskı) Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
76. Türker, A. ve Dündar, E. (2020). Covıd-19 pandemi sürecinde Eğitim Bilişim Ağı (EBA) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim, 49(Özel Sayı/1), 323-342.
77. Tüysüz, C. ve Çümen, V. (2016). Eba ders web sitesine ilişkin ortaokul öğrencilerinin görüşleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(27/3), 278-296.
78. Uluuysal, B. (2017). Çevrimiçi öğretim materyali geliştirme ve uygulama süreçlerinin incelenmesi: ingilizce dersi örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
79. Usta, E. (2007). Harmanlanmış öğrenme ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının akademik başarı ve doyuma etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
80. Üstündağ, M. T. (2012). Çevrimiçi öğrenme ortamlarında uyarlanmış sosyal etkileşim araçlarının öğrencilerin akademik başarılarına ve sosyal bulunuşluk algılarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
81. Yalçın, C. (2020). Yabancı dil olarak Almanca öğretiminde Web 2.0 araçlarının kullanımı. International Journal of Language Academy, 33(33), 344-357.
82. Yaşlıca, E. (2020). Sanal sınıf ortamında etkileşimli öğretim materyalinin başarıya ve tutuma etkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 39-56.
83. Yavuz, O. C. (2014). Web tabanlı akran ve öz değerlendirme sistemi ile zenginleştirilmiş akran öğretiminin 7. sınıf rasyonel sayılar konusunda öğrencilerin başarı ve tutumlarının üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
84. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Genişletilmiş 10.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
85. Yıllar, Ö. (2019). İlkokul ve yazma öğretimi (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
86. Yılmaz, B. ve Canbazoğlu Bilici, S. (2017). QR kodlar ile tasarlanmış güneş sistemi ve ötesi, uzay bilmecesi etkinliği. Anadolu Öğretmen Dergisi, 1(2), 75-82.
87. Yorgancı, S. (2014). Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri. K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 1401-1420.
88. Yurdugül, H. ve Bayrak, F. (2014). İlkokul öğrencilerinin web tabanlı biçimlendirmeye dönük değerlendirme sistemini kabulleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 13(26), 167-186.
89. Vahit, H. R. (2019). EBA etkinlikleriyle yapılan matematik öğretiminin başarıya ve tutuma etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kastamonu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kastamonu.
90. Zeybek, Z. ve Açıl, E. (2018). Yedinci sınıf öğrencilerinin matematiksel iletişim becerilerinin incelenmesinde yazma aktiviteleri: öğrenci günlükleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 9(3), 476-512.