The Effects on Fruit Yield and Fruit Properties of Plant Growth Promoting Bacteria Applications on Some Strawberry Cultivars

Abstract

This study was conducted to investigate the effect of different plant growth promoting bacteria (Nitrogen-1, Nitrogen-2, Phosphor-1, Phosphor-2, Nitrogen+Phosphor) on yield and some fruit characteristics of three strawberry cultivars (Albion, San Andreas, and Monterey).  Among bacteria applications, phosphor-1 gave the highest yield amount with an average of 99.88 g plant-1. The highest yield amount was recorded for San Andreas cultivar (93.02 g plant-1). In fruit number, nitrogen-1 application produced the highest value (3.48 number plant-1). Besides, the highest fruit number was obtained by applying Nitrogen-1 to Monterey cultivar with 4.28 number plant-1.  Phosphor-2 among bacteria applications provided the best result in fruit index (30.17 g/fruit). Similary, the highest value of the fruit index was also obtained from San Andreas cultivar with the same application.  The best soluble solid content (10.02%) was achieved with Nitrogen-1 application. Among the strawberry cultivars, Monterey cultivar gave the highest level of soluble solid content (10.98%).  The highest pH value of 3.97 was obtained for Nitrogen-2 application. The highest pH value of 9.92 was possible with the control group in Albion cultivar.  In titrable acidity, the highest value of 0.92% was obtained by Phosphor-2 application. The highest titrable acidity value (1.18%) was achieved by applying Phosphor-2 to San Andreas cultivar. As a result of the study, root bacterium applications are thought to be beneficial in terms of yield and quality.      

Keywords

• Strawberry,plant growth promoting bacteria,fruit properties

Bazı Çilek Çeşitlerinde Kök Bakterisi Uygulamalarının Meyve Verimi ve Verim Özellikleri Üzerine Etkileri

Öz

Bu çalışma farklı kök bakterilerinin (Azot-1, Azot-2, Fosfor-1, Fosfor-2, Azot+Fosfor), 3 çilek çeşidinde (Albion, San Andreas ve Monterey) verim ve bazı meyve özellikleri üzerine etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada bakteri uygulamalarından meyve verimi üzerine en etkili sonuç 99.88 g bitki^-1 ile Fosfor-1 uygulamasından elde edilmiştir. Bakteri uygulaması sonucunda çeşitler arasında en yüksek verim, 93.02 g bitki^-1 ile San Andreas çeşidinden elde edilmiştir.  Bakteri uygulamaları bakımından, en yüksek meyve sayısı 3.48 adet bitki^-1 ile Azot-1 uygulamasından elde edilmiştir. Bunun yanında en fazla meyve sayısı 4.28 adet bitki^-1 ile Monterey çeşidindeki Azot-1 grubundan elde edilmiştir. Bakteri uygulamalarında ortalama meyve ağırlığı bakımından, en yüksek sonucu 30.17 g meyve^-1 ile Fosfor-2 uygulaması vermiştir. Aynı şekilde en yüksek ortalama meyve ağırlığı 32.38 g meyve^-1 ile San Andreas çeşidinde Fosfor-2 uygulamasında belirlenmiştir. Suda çözünür kuru madde içeriği açısından bakteri uygulamalarından en yüksek değer %10.02 ile Azot-1 uygulamasında belirlenmiştir. Fosfor-2 uygulamasında en yüksek suda çözünür kuru madde miktarı %10.98 ile Monterey çeşidinde elde edilmiştir. Bakteri uygulamaları sonucu en yüksek pH değere 3.97 ile Azot-2 uygulamasından ulaşılmıştır. İncelenen çilek çeşitleri arasında en yüksek pH 9.92 ile Albion çeşidinde kontrol grubundan elde edilmiştir. Bakteri uygulamalarında en yüksek titre edilir asitlik %0.92 ile Fosfor-2 uygulamasında belirlenmiştir. Çilek çeşitlerinde ise en fazla titre edilir asit %1.18 ile San Andreas çeşidinde Fosfor-2 uygulamasından elde edilmiştir. Çalışma sonucunda incelenen parametreler bakımından kök bakterisi uygulamalarının verim ve kalite yönünden faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çilek,kök bakterisi,meyve özellikleri,meyve özellikleri

References

1. Ağaoğlu YS., 1986. Üzümsü Meyveler, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 984, Ankara.
2. Ağaoğlu YS ve Gerçekçioğlu R., 2013. Üzümsü Meyveler. Tomurcuk Bağ Ltd. Şti. Eğitim Yayınları No:1, Ankara.
3. Altın N ve Bora T., 2005. Bitki gelişimini uyaran kök bakterilerinin genel özellikleri ve etkileri, Anadolu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, 15(2): 87-103.
4. Ateş S., 2015. Nevşehir ili organik çilek yetiştiriciliğinde kullanılabilecek farklı gübre ve malç materyallerinin verim ve kalite özellikleri üzerine etkileri. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
5. Bayrak D ve Ökmen G., 2014. Bitki gelişimini uyaran kök bakterileri. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi 5(1): 1-13.
6. Cengiz Ö., 2007. Erzurum şartlarında yetiştirilen çileğin verim ve kalitesinin sezon içerisindeki değişimi ve bu özelliklerin iklim verileri ile ilişkisinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
7. Hancock JF., 1999. Strawberries. CABI Pub, Oxon, UK ; New York, NY, USA, 237p.
8. İmriz G., Özdemir F., Topal İ., Ercan B., Taş MN., Yakışır E ve Okur O., 2014. Bitkisel üretimde bitki gelişimini teşvik eden Rizobakteri (PGPR)'ler ve etki mekanizmaları. Elektronik Mikrobiyoloji Dergisi. 12(2): 1-19.

9. İpek M., Pırlak L., Eşitken A., Dönmez MF ve Şahin F., 2009. Kireçli Topraklarda Yetiştirilen Çilekte Bitki Büyümesini Artıran Bakterilerin (BBAB) Verim ve Gelişme Üzerine Etkileri. III. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu, Kahramanmaraş.
10. Kandemir A., 2016. Bazı çilek çeşitlerinin örtü altında performanslarının belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
11. Kılıç O., Çopur OU ve Görtay Ş., 1991. Meyve ve Sebze İşleme Teknolojisi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi,Ders Notları 7: 143, Bursa. Kılıç F., 2016. Kayseri ili Tomarza ilçesinde kısa gün ve gün nötr çilek çeşitlerinin yetiştiriciliği. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
12. Konarlı O., 1986. Çilek. Tarımsal Araştırmaları Destekleme ve Geliştirme Vakfı, Yayın No: 12, Yalova.
13. Kosar M., Kafkas E., Paydas S and Başer KHC., 2004. Phenolic composition of strawberry genotypes at different maturation stages. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 52: 1586-1589.
14. Lucy M., Reed E and Glick BR., 2004. Applications of free living plant growth-promoting Rhizobacteria. Antonie Van Leeuwenhoek, 86(1): 1-25.
15. Öztürk A ve Demirsoy L., 2004. Değişik gölgeleme uygulamalarının Camarosa çilek çeşidinde verim ve büyüme 8 üzerine etkileri. Bahçe, 33(1-2): 39-49.
16. Pehluvan M., 2007. Farklı dozlarda sıvı humik asit uygulamaları ile bakteri (Bacillus OSU-142) uygulamalarının Fern çilek çeşidinde verim, verim unsurları, bitki gelişimi, meyve kalitesi ile bitki besin elementi içerikler üzerine etkileri. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
17. Romerio RS., 2000. Preliminary Results on PGPR Research at The Universidade Federal de Viçosa, Brazil. Fifth International PGPR Workshop, 29 October - 3 November, Cordoba-Argentina.
18. Siddiqui ZA., 2006. PGPR: Biocontrol and Biofertilization, Chapter 4. Prospective Biocontrol Agents of Plant Pathogens. Springer Books, pp. 111-142.
19. Tuzlacı Hİ., 2014. Bitki gelişimini teşvik edici bazı bakteri uygulamalarının örtü altı ve açık çilek yetiştiriciliğinde kullanılma imkânları. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
20. Türemiş N., Özgüven AI ve Paydaş S., 2000. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Çilek Yetiştiriciliği. TUBİTAK, TARP yayınları, Adana.