Etkileşimli Video Etkinlikleriyle Zenginleştirilmiş Eş Zamansız Uzaktan Fen Eğitimi Uygulamalarının Öğrencilerin Kendi Kendine Öğrenme, Akademik Başarıları ve Teknolojiye Yönelik Tutumlarına Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı, etkileşimli video etkinlikleriyle zenginleştirilmiş eş zamanlı olmayan uzaktan fen eğitimi uygulamalarının 5. sınıf öğrencilerinin kendi kendine öğrenme becerilerine, madde ve değişim ünitesindeki akademik başarılarına ve teknolojiye yönelik tutumlarına etkisini incelemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini sosyo-ekonomik düzeyi orta bölgede yer alan bir devlet okulunda öğrenim gören 48 öğrenci (24 deney, 24 kontrol grubu) oluşturmaktadır. "Madde ve Değişim" ünitesi kapsamında 11 hafta süresince gerçekleştirilen araştırmanın verileri, Kendi Kendine Öğrenme Becerileri Ölçeği, Başarı Testi ve Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler, betimsel istatistikler ve bağımlı ile bağımsız gruplar için uygulanan t-testi aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, deney grubunda yer alan öğrencilerin kendi kendine öğrenme becerileri, akademik başarı ve teknolojiye yönelik tutum düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. Ayrıca etki büyüklüklerinin de yüksek düzeyde olduğu gözlemlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, etkileşimli video etkinlikleriyle zenginleştirilmiş eş zamanlı olmayan uzaktan fen eğitimi uygulamalarının öğrencilerin kendi kendine öğrenme becerileri, akademik başarıları ve teknolojiye yönelik tutumlarına olumlu katkı sağladığını göstermektedir. Uzaktan eğitim uygulamalarının gerçekleştirildiği kontrol grubunda yer alan öğrencilerin teknolojiye yönelik tutum puanlarında tespit edilen azalma ise fen eğitiminde uzaktan eğitim uygulamalarının eş zamansız etkinliklerle zenginleştirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• madde ve değişim
• kendi kendine öğrenme
• teknolojiye yönelik tutum
• akademik başarı

The Effect of Asynchronous Distance Science Education Enriched with Interactive Video Activities on Students' Self-Directed Learning, Academic Achievement and Attitudes Towards Technology

Abstract

attitudes toward technology. This study employed a pretest-posttest quasi-experimental design with experimental and control groups. The sample consisted of 48 students (24 in the experimental group and 24 in the control group) attending a public school in a low socio-economic region. Data were collected over 11 weeks within the scope of the ‘Matter and Change’ unit using the Self-Directed Learning Skills Scale, the Achievement Test, and the Attitude Towards Technology Scale. The collected data were analyzed using descriptive statistics and dependent and independent t-tests. The results indicated a significant improvement in students' self-directed learning skills, academic achievement, and attitudes toward technology in the experimental group. These findings suggest that asynchronous distance science education applications enriched with interactive video activities positively impact students' self-directed learning skills, academic achievement, and attitudes toward technology. Conversely, the control group, which only engaged in distance education applications without interactive activities, exhibited a decrease in their attitudes toward technology. This underscores the importance of enhancing distance education with asynchronous interactive activities in science education.

Keywords

• Distance education
• matter and change
• self-directed learning
• attitudes towards technology
• academic achievement

References

1. Ağaoğlu, A. (2020). Uzaktan eğitimde oyunlaştırma uygulamalarının üniversite öğrencilerinin İngilizce derslerindeki akademik başarı ve motivasyonlarına etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İnönü Üniversitesi.
2. Akgündüz, D. (2013). Fen eğitiminde harmanlanmış öğrenme ve sosyal medya destekli öğrenmenin öğrencilerin başarı, motivasyon, tutum ve kendi kendine öğrenme becerilerine etkisi [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Marmara Üniversitesi.
3. Akkaş, İ.Y. (2021). Uzaktan eğitim yoluyla verilen hızlı okuma teknikleri eğitiminin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
4. Akkuş, İ. ve Acar, S. (2017). Eş zamanlama eğitimlerinde teknik eğitim konusunda eğitime yönelik teknik konularda bir araştırma. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 363-376. https://doi.org/10.17679/inuefd.340479
5. Alkan, F. ve Erdem, E. (2013). Kendi kendine öğrenmenin laboratuvarda başarı, hazırbulunuşluk, laboratuvar becerileri tutumu ve endişeye etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44, 15-26.
6. Alkan, H. (2017). Eş zamansız çevrimiçi öğrenme yoluyla İngilizce konuşma becerilerinin geliştirilmesi üzerine bir eylem araştırması [Yüksek Lisans Tezi]. Ege Üniversitesi.
7. Ally, M. (2008). Foundations of educational theory for online learning, T. Anderson ve F. Elloumi (Ed.), Theory and practice of online learning içinde (2.baskı, ss 15–44). Edmonton: AU Press.
8. Alper, A. (2020). Pandemi sürecinde K-12 düzeyinde uzaktan eğitim: Durum çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 45-67. https://doi.org/10.37669/milliegitim.787735

9. Arabacı, S. (2021). Öğretmenlerin uzaktan eğitim algısı ve öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları [Yüksek Lisans Tezi]. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi.
10. Arıkan, F. (2020). Ortaokul öğrencilerinin teknolojiyle kendi kendine öğrenme, ödev stresi ve akademik başarıları arasındaki ilişki [Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
11. Arslan, Y. ve Şumuer, E. (2020). Covid-19 pandemisi sırasında öğretmenlerin sanal sınıflarda karşılaştığı sınıf yönetimi sorunları. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 201-230. https://doi.org/10.37669/milliegitim.791453
12. Ay, Y. (2010). Kuantum öğrenme modeline dayalı fen ve teknoloji eğitiminin ilköğretim öğrencilerinin akademik başarı, derse yönelik tutum ve kendi kendine öğrenme becerileri üzerine etkisi [Yüksek Lisans Tezi]. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
13. Aydede, M. N. ve Kesercioğlu, T. (2009). Fen ve teknoloji dersine yönelik kendi kendine öğrenme becerileri ölçeğinin geliştirilmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(36), 53-61.
14. Aydede, M. N., ve Kesercioğlu, T. (2012). Aktif öğrenme uygulamalarının öğrencilerin kendi kendine öğrenme becerilerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(43), 37-49.
15. Boone, H. N. ve Boone, D. A. (2012). Analyzing likert data. Journal of extension, 50(2), 1-5. 10.34068/joe.50.02.48
16. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (24. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
17. Candy, P. C. (1991). Self-direction for lifelong learning: A comprehensive guide to theory and practice. Jossey-Bass.
18. Cesare, D. M. D., Kaczorowski, T., & Hashey, A. (2021). A piece of the (Ed)Puzzle: Using the Edpuzzle interactive video platform to facilitate explicit instruction. Journal of Special Education Technology, 36(2), 77-83. https://doi.org/10.1177/0162643421994266
19. Confessore, G.(1992). An introduction to the study of self-directed learning, G. J. Confessore ve S. J. Confessore (Eds.), Guideposts to self- directed learning: Expert commentary on essential concepts, King of Prussia, Organization Design ve Development, Inc.
20. Creswell, J. W. (2020). Eğitim araştırmaları (3.baskı). EDAM Eğitim Danışmanlığı ve Araştırmaları Merkezi.
21. Çalışkan, S. (2024). Mobil dönüşüm medya ve eğitim pratikleri (1. Baskı). Eğitim Yayınevi.
22. Dilmaç, S. (2019). Görsel sanatlar dersinde Web tabanlı eş zamansız öğrenme ortamının ortaokul öğrencilerinin akademik başarı ve tutumlarına etkisi. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 159-184. https://doi.org/10.31463/aicusbed.596217
23. Dolmacı, M. ve Dolmacı, A. (2020). Eş zamanlı uzaktan eğitimle yabancı dil öğretiminde öğretim elemanlarının görüşleri: Bir Covid 19 örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 18(2), 706-732. https://doi.org/10.37217/tebd.783986
24. Dündar, A. ve Türker, E. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim ağı (EBA) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 323-342. https://doi.org/10.37669/milliegitim.738702
25. Ebren Ozan, C. (2018). Fen eğitiminde rehberli sorgulamaya dayalı öğrenmenin etkisi [Yüksek Lisans Tezi]. Amasya Üniversitesi.
26. Elkins, D., ve Pinder, D. (2015). E-learning fundamentals: A practical guide, American Society for Training and Development.
27. Erdal, G. (2020). İnternet tabanlı uzaktan eğitim yaklaşımının estetik dersini alan öğrencilerin akademik başarılarına ve estetik dersine yönelik tutumlarına etkisi [Doktora Tezi], Gazi Üniversitesi.
28. Fidalgo, P., Thormann, J., Kulyk, O., ve Lencastre, J.A. (2020). Students’ perceptions on distance education: A multinational study. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(18), 1-18. https://doi.org/10.1186/s41239-020-00194-2
29. Hew, K. F. ve Cheung, W, S. (2012). Students’ use of asynchronous voice discussion in a blended-learning environment: A study of two undergraduate classes. The Electronic Journal of e-Learning, 10 (4), 360-367.
30. Işık, A. H., Karacı A., Özkaraca, O. ve Biroğul, S. (2010, 10-12 Şubat). Web tabanlı eş zamanlı (senkron) uzaktan eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı analizi [Konferans sunumu]. 12. Akademik Bilişim Konferansı.
31. İnal, Z. ve Aydın, A. (2015). Madde ve ısı ünitesinin öğretilmesinde model kullanımının akademik başarıya ve bilgilerin kalıcılığına etkisi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 19-37.
32. İnce, E. (2022). Bilişim teknolojileri ve yazılım dersinde ters yüz öğrenme modelinin öğrenenlerin akademik başarılarına, motivasyonlarına ve teknolojiyle kendi kendine öğrenme düzeylerine etkisi [Yüksek Lisans Tezi]. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi.
33. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi Yayıncılık.
34. Karabay, M. E., Şener, İ. ve Doyduk, H. B. (2020). Covid-19 pandemisi kısıtlamaları sırasında orta öğretim öğrencilerinin sanal öğrenme başarı ve memnuniyetlerini etkileyen öncüllerin araştırılması. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 801-829. https://doi.org/10.37669/milliegitim.788029
35. Karabudak M.G. (2020). 1. sınıf öğretmenlerinin Covid 19 pandemi döneminde uzaktan eğitime uyum sürecine ilişkin görüşleri. Sosyal Bilim Merkezli Sorunlar, 2 (2), 72-80. https://doi.org/10.47477/ubed.971232
36. Karagözoğlu A.A., Abdurrezzak S., ve Doğan Ü. (2023). Uzaktan eğitim ile ilgili yapılmış çalışmaların bibliyometrik analizi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 14 (1), 449-474 https://doi.org/10.18039/ajesi.1281711
37. Karasar N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi (16.baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
38. Karatepe, F., Küçükgençay, N. ve Peker, B. (2020). Öğretmen adayları senkron uzaktan eğitime nasıl bakıyor? Bir anket çalışması. Journal of Social and HumanitiesSsciences Research, 7(53), 1262-1274. https://doi.org/10.26450/jshsr.1868
39. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi Yayıncılık.
40. Kenar İ., Balcı M. (2013). Öğrencilerin derslerde teknoloji ürünü kullanımına yönelik tutumu: Bir ölçek geliştirme çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(22), 249-262.
41. Kılıç, Y. (2010). Eş zamanlı ve eş zamansız uzaktan eğitim ortamlarındaki çevrimiçi etkileşimlerin yapısal çözümlemesi [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara Üniversitesi.
42. Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. ABD: Follett Yayınevi Chicago.
43. Küçüker, G. F., ve Selvi, K. (2016). A proposal of teacher-supported model for developing primary school students' self-directed learning skills (PTSSDLM). Egitim ve Bilim, 41(185), 167-198. https://dx.doi.org/10.15390/EB.2016.4933
44. Maldonado H., Pea R. D. (2010, Nisan 12-14). Let’s go! to the creek: Co-design of water quality inquiry using mobile science collaboratories [Konferans Sunumu]. 6th IEEE International Conference on Wireless, Mobile, and Ubiquitous Technologies in Education, 81-87, Taiwan. doi: 10.1109/WMUTE.2010.50.
45. Midkiff, S. P. ve DaSilva, L. A., (2000, Ağustos 14-18). Leveraging the web for synchronous versus asynchronous distance learning. International Conference on Engineering Education, Taiwan.
46. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2018) . Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokullar ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8.sınıflar). Ankara.
47. Ören, F. Ş., Ormancı, Ü., Babacan, T., Koparan, S., Çiçek, T. (2011). Analoji ve araştırmaya dayalı öğrenme yaklaşımı temelli rehber materyal geliştirme çalışması: ‘Madde ve Değişim’ öğrenme alanı. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(2), 30-64.
48. Özdal, R. (2020). A swift change in education: Synchronous and asynchronous english language learning during covid-19 pandemic [Yüksek Lisans Tezi], Atatürk Üniversitesi,
49. Selvi, K. (2019). Kendi kendine öğrenme. Pegem Akademi Yayınları.
50. Semerci, Ç., ve Batdı, V. (2012). Yabancı dil öğretiminde e-öğrenmeye ilişkin öğrenci görüşleri: Bir durum çalışması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 459-478.
51. Sun, Y. C. (2009. Voice blog: An exploratory study of language learning, Language & Learning ve Technology, 13(2), 88-103.
52. Şişman, M. (2015). Eğitim bilimine giriş (14. baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
53. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim (1. baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
54. Ünal, M., ve Bulunuz, N., (2020). Fen bilimleri öğretmenlerinin Covid-19 pandemi süreci ve sonrasındaki süreçlerde uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüş ve önerileri. Milli Eğitim, 49(1), 343-369. https://doi.org/10.31592/aeusbed.909184
55. Ware, E. (2021). Edpuzzle. Journal of the Medical Library Association(JMLA), 109(2), 349. https://doi.org/10.5195/jmla.2021.1202
56. Watts, L. (2016). Synchronous and asynchronous communication in distance learning: A review of the literature. Quarterly Review of Distance Education, 17(1), 23-32.
57. Yalçın, M. (2016). Hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine öğrenme, bilgi okuryazarlığı ve akademik başarıları arasındaki İlişkinin değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Bilim Üniversitesi.
58. Yıldırım İ. (2020). 7. sınıf ışığın madde ile etkileşimi ünitesinde web 2.0 araçlarının kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarına, teknoloji ile kendi kendine öğrenme düzeylerine ve fene yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi] . Kocaeli Üniversitesi.
59. Yorgancı, S. (2015). Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri. Kastamonu eğitim dergisi, 23(3), 1401-1420.