HİZMET İŞLETMELERİNDE BİLGİ YÖNETİMİNİN İNOVASYONA ETKİSİ
Öz
Günümüzde bilgi işletmeler için, rekabet avantajı sağlamada yardımcı olan doğal kaynak, sermaye, işgücü ve ham madde gibi unsurları geride bırakarak asıl kaynak halini almış durumdadır. Bu öneminden dolayı, bilgi yönetimi hem iş çevreleri hem de ülkeler için hayati öneme sahip bir unsurdur. Örgütler, bilgi sayesinde işi nasıl yapmaları gerektiğini ve işi nasıl daha iyi yürütebileceklerini anlamaktadır. Gerekli ve doğru bilgi, stratejik kararlar konusunda yardımcı olarak örgütün rakiplerin önüne geçmesine yardımcı olmaktadır. Aynı zamanda yenilikleri ve yeni bilgi üretimini desteklemek de bilgi yönetiminin amaçlarındandır. Bilginin en önemli çıktısı inovasyon ile değerlendirilmektedir. İnovasyonun ve inovasyonun sağladığı girişimcilik ruhu, ülkelerin kalkınması ve kaynaklarını geliştirmesinde, sağlam bir temele oturtulmuş bir kalkınma anlayışında etkin roller oynamaktadır. Şirketlerin müşterilerin sürekli değişen taleplerini en iyi şekilde karşılamak ve bu taleplere uygun mal ve hizmet sunmaları için inovasyonu bir şirket politikası haline getirmeleri bir zorunluluk haline gelmiştir. İşletmeler, inovasyon alanlarda yaptığı değişiklikler ile örgütün rekabette avantaj sağlayarak performansının artmasını sağlamaktadır. Buradan hareketle, çalışmanın amacı 580 hizmet sektörü işletmesine yönelik olarak bilgi yönetiminin inovasyon üzerindeki etkileri korelasyon ve regresyon analizi yardımıyla ortaya koymaktır. Korelasyon analizi sonucunda bilgi yönetiminin inovasyonu %84.1 pozitif yönde arttırıcı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizi sonucunda ise, bilgi yönetimi inovasyonu %85.6 pozitif yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Böylece, bilgi yönetimi düzeyi arttıkça inovasyon eğilimleri düzeyi de artmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Bilgi Yönetimi, inovasyon, hizmet sektörü, regresyon analizi
Kaynakça
- Altunay, A. (1999). Otel İşletmelerinde Örgüt Kültürü- Falez Otel’de Örgüt Kültürü Araştırması. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
- Alavi, M. ve Leidner D. E. (2001). Knowledge Management and Knowledge Management Systems: Conceptual Foundations and Research Issues, MIS Quarterly, 25(1), 107-136.
- Arslan, M. (2014). İnovasyon, Düşünmenin Zirvesi, İstanbul: Final Kültür ve Sanat Yayınları.
- Barutçugil, İ. (2002). Bilgi Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
- Calantone, R. J., Harmancıoğlu, N. ve Droge, C. (2010). Inconclusive Innovation “Returns”: A Meta-Analysis of Research on Innovation in New Product Development. Journal of Product Innovation Management, 27(1), 1065-1081.
- Carlsson, B. (2006). Internationalization of Innovation Systems: A Survey of the Literature, Research Policy, 35 (1), 56-67.
- Davenport, T. ve Prusak, L. (2000). Working Knowledge: How Organisations Manage What They Know, http://www.ubiquity.acm.org/article.cfm?id=348775, (Erişim Tarihi:13.11.2018).
- Dobni, C. B. (2008). Measuring Innovation Culture in Organizations: The Development of a Generalized Innovation Culture Construct Using Explaratory Factor Analysis, European Journal of Innovation Management, 11(4), 539-559.
- Duchamp, R. (1999). Méthodes de Conception de Produits Nouveaux, Fransa: Hermes Science Publications.
- Durna, U. (2002). Yenilik Yönetimi, Ankara: Nobel Yayınları.