HİZMET İŞLETMELERİNDE BİLGİ YÖNETİMİNİN İNOVASYONA ETKİSİ

Öz

Günümüzde bilgi işletmeler için, rekabet avantajı sağlamada yardımcı olan doğal kaynak, sermaye, işgücü ve ham madde gibi unsurları geride bırakarak asıl kaynak halini almış durumdadır. Bu öneminden dolayı, bilgi yönetimi hem iş çevreleri hem de ülkeler için hayati öneme sahip bir unsurdur. Örgütler, bilgi sayesinde işi nasıl yapmaları gerektiğini ve işi nasıl daha iyi yürütebileceklerini anlamaktadır. Gerekli ve doğru bilgi, stratejik kararlar konusunda yardımcı olarak örgütün rakiplerin önüne geçmesine yardımcı olmaktadır. Aynı zamanda yenilikleri ve yeni bilgi üretimini desteklemek de bilgi yönetiminin amaçlarındandır. Bilginin en önemli çıktısı inovasyon ile değerlendirilmektedir. İnovasyonun ve inovasyonun sağladığı girişimcilik ruhu, ülkelerin kalkınması ve kaynaklarını geliştirmesinde, sağlam bir temele oturtulmuş bir kalkınma anlayışında etkin roller oynamaktadır. Şirketlerin müşterilerin sürekli değişen taleplerini en iyi şekilde karşılamak ve bu taleplere uygun mal ve hizmet sunmaları için inovasyonu bir şirket politikası haline getirmeleri bir zorunluluk haline gelmiştir. İşletmeler, inovasyon alanlarda yaptığı değişiklikler ile örgütün rekabette avantaj sağlayarak performansının artmasını sağlamaktadır. Buradan hareketle, çalışmanın amacı 580 hizmet sektörü işletmesine yönelik olarak bilgi yönetiminin inovasyon üzerindeki etkileri korelasyon ve regresyon analizi yardımıyla ortaya koymaktır. Korelasyon analizi sonucunda bilgi yönetiminin inovasyonu %84.1 pozitif yönde arttırıcı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizi sonucunda ise, bilgi yönetimi inovasyonu %85.6 pozitif yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Böylece, bilgi yönetimi düzeyi arttıkça inovasyon eğilimleri düzeyi de artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi Yönetimi
• inovasyon
• hizmet sektörü
• regresyon analizi

Kaynakça

1. Altunay, A. (1999). Otel İşletmelerinde Örgüt Kültürü- Falez Otel’de Örgüt Kültürü Araştırması. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
2. Alavi, M. ve Leidner D. E. (2001). Knowledge Management and Knowledge Management Systems: Conceptual Foundations and Research Issues, MIS Quarterly, 25(1), 107-136.
3. Arslan, M. (2014). İnovasyon, Düşünmenin Zirvesi, İstanbul: Final Kültür ve Sanat Yayınları.
4. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
5. Calantone, R. J., Harmancıoğlu, N. ve Droge, C. (2010). Inconclusive Innovation “Returns”: A Meta-Analysis of Research on Innovation in New Product Development. Journal of Product Innovation Management, 27(1), 1065-1081.
6. Carlsson, B. (2006). Internationalization of Innovation Systems: A Survey of the Literature, Research Policy, 35 (1), 56-67.
7. Davenport, T. ve Prusak, L. (2000). Working Knowledge: How Organisations Manage What They Know, http://www.ubiquity.acm.org/article.cfm?id=348775, (Erişim Tarihi:13.11.2018).
8. Dobni, C. B. (2008). Measuring Innovation Culture in Organizations: The Development of a Generalized Innovation Culture Construct Using Explaratory Factor Analysis, European Journal of Innovation Management, 11(4), 539-559.

9. Duchamp, R. (1999). Méthodes de Conception de Produits Nouveaux, Fransa: Hermes Science Publications.
10. Durna, U. (2002). Yenilik Yönetimi, Ankara: Nobel Yayınları.
11. Du, R., Ai, S. ve Ren, Y. (2007). Relationship Between Knowledge Sharingand Performance: A survey in Xi’an China”, Expert Systems with Applications, 32 (1), 38-46. Elçi, Ş. (2006). İnovasyon Kalkınmanın ve Rekabetin Anahtarı (2.Baskı), İstanbul: Pelit Yayınları.
12. Gurchiek, K. (2008). Motivating Innovation, HR Magazine, 31-35.
13. Gupta, B., Iyer, L., S. ve Aronson, J. E. (2000). Knowledge Management: Practices and Challenges, Industrial Management & Data Systems, 100(1), 17-21.
14. Herrmann, A., Tomczak, T. ve Rene, B. (2006). Determinants of Radical Product Innovations, European Journal of Innovation Management, 9(1), 20-43.
15. Hult, G. ve Tomas, M. (2003). An Integration of Thoughts on Knowledge Management, Decision Science, 34(2), 189-195.
16. Hwang, Ahn-Sook, (2003). Training Strategies in The Management of Knowledge, Journal of Knowledge Management, 7(3), 92-104.
17. Jaskyte, K. (2004). Transformational Leadership, Organizational Culture, and Innovativeness in Nonprofit Organizations, Nonprofit Management and Leadership, 15(1), 153-168.
18. Kalseth, K. ve Cummings, S. (2001). Knowledge Management: Development Strategy or Business Strategy?, Information Development, 17(3), 163-172.
19. Kautz, K. ve Thaysen, K. (2001). Knowledge, Learning and IT Support in A Small Software Company, Journal of Knowledge Management, 5(4), 349-357.
20. Kılıç, S. (2013). İnovasyon ve İnovasyon Yönetimi, Ankara: Seçkin Yayınları.
21. Koç, T. ve Ceylan, C. (2007). Factors Impacting The Innovative Capacity in Large-Scale Companies, Technovation, 27(1), 105-114.
22. Koza, M. (2008). Bilgi Yönetimi, İstanbul: Kum Saati Yayınları.
23. Leug, C. (2001). Information, Knowledge, and Networked Minds, Journal of Knowledge Management, 5(2), 151-159.
24. Ling, F. Y., Hartmann, A., Kumaraswamy, M. ve Dulaim, M. (2007). Influences on Innovation Benefits During Implementation: Client’s Perspective, Journal Of Construction Engineering and Management, 133(4), 306-315.
25. Man, J. (2001). Creating Innovation, Work Study, 50(6), 229-233.
26. Sağsan, M. (2007). Uygulamadan Disipline Bilgi Yönetimi ve Bir Alan Çalışması, Amme İdaresi Dergisi, 40(4), 103-131.
27. Sosa, M. E. ve Mıhm, J. (2008). Organization Design for New Product Development. C. Loch, & S. Kavadias içinde, Handdbook of New Product Development Management (s. 165-197). Oxford, UK: Butterworth-Heinemann Publications.
28. Şendoğdu, A. (2005). Hizmet İşletmelerinde Stratejik Planlama Sürecinde Bilgi Yönetimi: Turizm Sektörüne Yönelik Bir Araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Sezgin, F. H. ve Kınay, B. (2010). A Dynamic Factor Model for Evaluation of Financial Crises in Turkey, Bulletin De la Societe des Sciences Medicales, No: 1/10, 109-117.
30. Sezgin, F. H. (2016). Bayesci Faktör Analizi ve Maslach Tükenmişlik Envanteri Uygulaması, International Conference on Scientific Cooperation for the Future in the Social Sciences (USAK) Bildiriler Kitabı, 1283-1296.
31. Uzkurt, C. (2008). Pazarlamada Değer Yaratma Aracı Olarak Yenilik Yönetimi ve Yenilikçi Örgüt Kültürü, İstanbul: Beta Yayınları.
32. Yeksan, Ö. (2012). Bilgi Yönetiminde Liderlerin Rolü: İzmir ve Çevresindeki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Zaim, H. (2005). Bilginin Artan Önemi ve Bilgi Yönetimi, İstanbul: İşaret Yayınları.
34. Zhang, J. C., Anthony, D. B. ve Hoenig, S. (2009). Product Development Strategy, Product Innovation Performance, and the Mediating Role of Knowledge Utilization: Evidence from Subsidiaries in China, Journal of International Marketing, 17(2), 42-58.