A Framework Program for Conjunctions in Teaching Turkish as a Foreign Language

Öz

In this research, the frequency of processing of conjunctions in the course books used in teaching Turkish as a foreign language according to levels and the type of teaching activities were examined and a framework program for teaching them has been developed. In addition the frequency of the conjunctions in TS Corpus were taken to strengthen the accuracy of the conjunctions determined teaching order of these topics. Thus, the aim was to determine which conjunctions should be taught at each level of proficiency in teaching Turkish as a foreign language. In order to collect data for the research, the content analysis of the course books of four publishers were conducted. The distributions of the obtained data according to the levels were calculated. Then, teaching strategies and techniques used in the teaching of conjunctions were described. Lastly the frequency of conjunctions in TS Corpus were determined. Accordingly, conjunctions were given at most C1, at least A1 level in the course books. In addition, in the course books, the most additive and contrast, the least probability and hypothesis were taught conjunctions. In TS Corpus the most commonly used conjunctions are: additive and coordinating, the least used are conjunctions for sampling and hypothesis. It is determined that a total of 12 techniques were used in the course books for teaching conjunctions. The most common techniques used in the teaching of conjunctions are: fill in the blanks, following sentence, matching, multiple choice. The least used techniques are: making sentences with words, choosing the right word, making sentences, pool by selecting the word, guessing meaning from context, spelling, guidance (speaking about visuals)speaking and guidance (clue sentences) speaking.

Anahtar Kelimeler

• Teaching Turkish as a foreign language (TTFL)
• conjunctions
• Turkish teaching course books
• TS Corpus.

Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Bağlaçlar için Çerçeve Program

Öz

Bu araştırmada, Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitaplarındaki bağlaçların düzeylere göre işlenme sıklıkları ve öğretim etkinliklerinin türü incelenmiş, bunların öğretimine yönelik bir çerçeve program geliştirilmiştir. Ayrıca bu konuların öğretim sırasının doğruluğunu sağlamlaştırmak için bağlaçların TS Corpus’taki sıklıkları alınmıştır. Böylelikle Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde bağlaçların hangi düzeyde verilmesi gerektiği belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmaya veri toplamak için dört yayınevine ait ders kitaplarının içerik analizi yapılmıştır. Elde edilen verilerin düzeylere göre dağılımları hesaplanmıştır. Daha sonra bağlaçların öğretiminde kullanılan öğretim strateji ve teknikler betimlenmiştir. Son olarak bağlaçların TS Corpus’taki sıklıkları belirlenmiştir. Buna göre, ders kitaplarında bağlaçlara en çok C1, en az A1 düzeyinde yer verilmiştir. Ayrıca ders kitaplarında en çok ekleyici, zıtlık; en az olasılık bağlaçları ve varsayım bildiren bağlaçlar öğretilmiştir. TS Corpus’ta ise en çok ekleyici ve ayırt edici; en az örnekleme ve varsayım bildiren bağlaçlar geçmektedir. Ders kitaplarında bağlaçların öğretimi için toplam 12 tekniğe yer verildiği belirlenmiştir. En çok kullanılan teknikler: boşluk doldurma, cümle tamamlama, eşleştirme ve çoktan seçmelidir. En az kullanılan teknikler: kelimelerden cümle kurma, doğru kelimeyi seçme, cümle kurma, kelime havuzundan seçerek yazma, bağlamdan anlamı tahmin etme, yazım yanlışı düzeltme, güdümlü (görselden hareketle) konuşma, güdümlü (cümleden hareketle) konuşmadır

Anahtar Kelimeler

• Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi (TYDÖ)
• bağlaçlar
• Türkçe öğretimi ders kitapları
• TS Corpus.

Kaynakça

1. Banguoğlu, T. (2007). Türkçenin Grameri, Türk Dil Kurumu Yayınları: Ankara. Coşkun, E. (2005). İlköğretim Öğrencilerinin Öyküleyici Anlatımlarında Bağdaşıklık, Tutarlılık ve Metin Elementleri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Council of Europe (2018). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment, Strasbourg Cedex.
3. Demirci, K. (2015). Kelime Bilgisi El Kitabı, Anı Yayıncılık:Ankara.
4. Halliday M.A.K., Hassan, R. (1976). Cohesion in English. NewYork: Longman Group UK Limited. İşsever, S. (1995). Türkçe Metinlerdeki Bağlantı Öğelerinin Metinbilim ve Kullanımbilim Açısından İşlevleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Kalfa, M. (2018). İşlevsel Dil Bilgisi. İstanbul: Yds Yayıncılık. Karaağaç, G. (2013). Türkçenin Dilbilgisi, Akçağ Yayınları:Ankara.