Türkçe Dersinde Uygulanan Yazı Yazma Etkinliklerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, yazma becerilerini geliştirme sürecinde sınıf öğretmenlerinin Türkçe dersi içerisinde öğretim zamanını nasıl kullandıklarını belirlemeyi ve betimlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2023-2024 eğitim öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir ilkokulda görev yapan 12’si kadın, 4’ü erkek olmak üzere 16 sınıf öğretmeni ve 1,2,3 ve 4. sınıflarda öğrenim gören 1213 öğrenci oluşturmaktadır. Durum çalışması olarak desenlenen çalışmada veri toplama aracı olarak gözlem tekniği kullanılmış, gözlem sonuçlarından elde edilen verilerle içerik analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulguları gözlem formundan elde edilen veriler doğrultusunda 9 başlık altında toplanmıştır. Araştırmada ulaşılan sonuçlar şu şekildedir; sınıf öğretmenleri Türkçe dersinde yazı yazma çalışmalarından en fazla dikte (%46,78) en az metin oluşturma (%12,50) çalışmalarını kullanmıştır. Bu çalışmaları yaparken ders materyali olarak en fazla Türkçe defteri (%71,87) en az ise akıllı tahta ve çalışma kağıdı (%6,25) kullanılmıştır. Yapılan çalışmaların amacı en çok okunaklı yazma (%68,75) olurken en az metin oluşturma (%12,50) olmuştur. Yazı yazma çalışmaları sırasında öğrenci öğretmen etkileşimi ise %18.79 oranında gerçekleşmiştir. Araştırmanın bir diğer önemli sonucuna göre gözlem yapılan 32 ders saatinin 17’sinde (%53,12) yazma çalışmaları ile ilgili öğretmenlerden öğrencilere herhangi bir geribildirim verilmemiştir. Araştırma sonuçları, yazma becerilerini geliştirme sürecinde ders süreci ile öğrenci ve öğretmen arasındaki etkileşimin yazma başarısına etkisi bağlamında literatüre bağlı olarak tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yazma Becerileri
• Yazma Eğitimi
• İlkokul Öğrencileri
• Sınıf Öğretmenleri

Examination of Writing Activities Applied in Turkish Lesson Title of Article

Abstract

This research aims to identify and describe how primary school teachers in Turkish lessons during the process of developing writing skills. The study group included 1213 students and 16 primary school teachers who served in a primary school in the 2023-2024 academic year. In the study patterned as a case study, observation technique was used as a data collection tool. The findings of the study were collected under 9 headings in line with the data obtained from the observation form. The results of the study are as follows; primary school teachers used the most dictation (46.78%) from writing studies in Turkish class and the least text creation (12.50%). While doing these studies, the most Turkish notebooks (71.87%) and the least working paper (6.25%) were used as the course materials. The aim of the these studies was the most legible writing (68.75%) and the least text creation (12.50%). According to another important result of the research, no feedback was given to the students from the teachers about the writing studies in 17 of the 32 class hours (53.12%) observed. The results of the research were discussed depending on the relevant literature.

Keywords

• Writing Skills
• Writing Training
• Primary School Students
• Primary School Teachers

Kaynakça

1. Ateş, S. (2011). İlköğretim beşinci sınıf Türkçe dersi öğrenme-öğretme sürecinin anlama öğretimi açısından değerlendirilmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
2. Bağcı, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım derslerine yönelik tutumları ile yazma becerileri üzerine bir araştırma. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
3. Başaran, M. & Akyol, H. (2019). Dördüncü sınıf öğrencilerinin yazmanın ergonomik unsurları açısından incelenmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(1), 1-14. Doi: https://doi.org/10.35233/oyea.519944
4. Baştuğ, M. (2014). Öğrencilerin Türkçe dersi başarı notu oluşturulma şeklinin dil becerileri açısından incelenmesi: Bir eksiklik olabilir mi? K. İşeri, G. Çetinkaya, T. Çelik, S. Demirgüneş, T. Daşöz, Y. Gençer (Ed.). Türkçe eğitiminde kuramsal ve uygulamalı çalışmalar içinde (s. 449-458). Pegem Akademi Yayınları.
5. Birk, L.B. (2013). The sounds of silence: A structural analysis of academic ‘writer’s block’. Doktora tezi, Boston College University, Boston.
6. Boice, R. (1993). Writing blocks and tacit knowledge. Journal of Higher Education, 64(1), 19-54. Erişim adresi: https://eric.ed.gov/?id=EJ457701
7. Chaudron, C. (1984). The effects of feedback on students’ composition revisions. RELC Journal, 15(2), 1-14. Doi: https://doi.org/10.1177/003368828401500201
8. Cohen, M.R. (1998). The pause that represses: The experience of working through writer’s block during the dissertation writing process. Doktora tezi, Massachusetts School of Professional Psychology, Boston.

9. Coşkun, E. & Tamer, M. (2015). Yazma eğitiminde geri bildirim türleri ve kullanımı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(32), 337-372. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/mkusbed/issue/19578/209046#article_cite
10. Çelik, T. (2015). Evaluation of private writing from the student’s viewpoint. International Journal of Social Sciences & Education, 5(2), 269-279. Erişim adresi: https://www.ijsse.com/
11. Çiftçi, M. (2006). Türkçe öğretiminin sorunları. G. Gülsevin ve E. Boz (Ed.), Türkçenin çağdaş sorunları içinde (s. 77-134). Gazi Kitabevi.
12. Dağtaş, A. (2012). Kelime ve kavram havuzundan seçerek yazma tekniğinin öğrencilerin yazma becerilerine etkileri. Turkish Studies, 7(3), 845-869. Doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.3357
13. De Smedt, F., Merchie, E., Barendse, M., Rosseel, Y., De Naeghel, J. & Van Keer, H. (2017). Cognitive and motivational challenges in writing: Studying the relation with writing performance across students’ gender and achievement level. International Literacy Association Reading Research Quarterly, 0(0), 1-24. Doi: 10.1002/rrq.193
14. Elbow, P. (2000). Everyone can write. Essays toward a hopeful theory of writing and teaching writing. Oxford University Press.
15. Graham, S., Berninger, V. & Fan, W. (2007). The structural relationship between writing attitude and writing achievement in first and third grade students, Contemporary Educational Psychology, 32(3), 516-536. Doi: 10.1016/j.cedpsych.2007.01.002
16. Graham, S. & Perin, D. (2007). What we know, what we still need to know: Teaching adolescents to write. Scientific Studies in Reading, 11, 313-336. Doi: 10.1080/10888430701530664
17. Hyland, K. (2003). Second language writing. Cambridge University Press. İşeri, K. & Ünal, E. (2010). Yazma eğilimi ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Eğitim ve Bilim, 35(155), 104- 117. Erişim adresi: https://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/564
18. Kantemir, E. (1991). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
19. Karadağ, R. & Kayabaşı, B. (2013). Neden yazı yazmıyoruz?: Sınıf öğretmeni adaylarının yazmayı engelleyen etmenlere ilişkin görüşler. Adıyaman Üniversitesi örneği. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 1-32. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/erziefd/issue/6010/80181#article_cite
20. Karatay, H. (2013). Süreç temelli yazma modelleri: 4+1 planlı yazma ve değerlendirme modeli. M. Özbay (Ed.), Yazma eğitimi içinde (s. 21-48). Pegem Akademi Yayınları. Kiuhara, S., Graham, S. & Hawkin, L. (2009). Teaching writing to high school students: A national survey. Journal of Educational Psychology, 101, 136-160. Doi: 10.1037/a0013097
21. Küçük, S. (2006). Türkçe öğretiminde yazılı anlatım çalışmalarının sorularla yönlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 181-198. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/tebd/issue/26120/275169#article_cite
22. McGrath, A.L., Taylor, A. & Pychyl, T.A. (2011). Writing helpful feedback: The influence of feedback type on student’s perceptions and writing performance. The Canadian Journal fort he Scholarship of Teaching and Learning, 2(2), 1-14. Doi: http://dx.doi.org/10.5206/cjsotl-rcacea.2011.2.5 MEB, (2015). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı. Milli Eğitim Yayınları. MEB, (2017). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Milli Eğitim Yayınları.
23. MEB, (2018). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Milli Eğitim Yayınları. MEB, (2019). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Milli Eğitim Yayınları. MEB, (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli: İlkokul Türkçe dersi öğretim programı (1, 2, 3 ve 4. sınıflar). Milli Eğitim Yayınları.
24. Overall, L. & Sangster, M. (2006). Assessment: a practical guide for primary teachers. Continum Publishing.
25. Özbay, P. D. M. & Melanlıoğlu, A. G. D. (2008). Türkçe eğitiminde kelime hazinesinin önemi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 30-45. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/yyuefd/issue/13713/166023#article_cite
26. Piazza, C.L. & Siebert, C.F. (2008). Development and validation of a writing dispositions scale for elementary and middle school students. The Journal of Educational Research, 101(5), 275-286. Doi: 10.3200/JOER.101.5.275-286.
27. Rose, M. (1984). Writer's block: The cognitive dimension. Studies in Writing ve Rhetoric. Composition Communication’nda sunulan bildiri. Urbana I. L. Erişim adresi: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED248527.pdf
28. Şimşek, Ş. (2015). Yazma eğitiminde konu seçiminin önemi, UDES, Special issue, 2557-2568. Doi: 10.18298/ijlet.212
29. Tağa, T. & Ünlü, S. (2013). Yazma eğitiminde karşılaşılan sorunlar üzerine bir inceleme. Turkish Studies, 8(8), 1285-1299. Doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.5175
30. Ungan, S. (2007). Yazma becerisinin geliştirilmesi ve önemi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 461-462. Erişim adresi: https://www.academia.edu/45158311/YAZMA_BECER%C4%B0S%C4%B0N%C4%B0N_GEL%C4%B0%C5%9ET%C4%B0R%C4%B0LMES%C4%B0_VE_%C3%96NEM%C4%B0
31. Walker, B., Shippen, M.E., Alberto, P., Houchins, D.E. & Cihak, D.F. (2005). Using the expressive writing program to improve the writing skills of high school student with learning disabilities. Learning Disabilities Research & Pratice, 20(3), 175-183. Doi: 10.1111/j.1540-5826.2005.00131.x