MUKHTAR’S MARKETING COMMUNICATION TOOL: THE ELECTION POSTERS

Abstract

The neighbourhood mukhtar, who plays an important role in the search for local democracy, is the smallest administrative unit manager in the city, which emerged as a result of the social dynamics of Turkish culture, unlike the West. However, the fact that other local administrators do not have the financial resources and communication facilities during the election process affects the communication of the mukhtars with their voters during the candidacy process. In this context, mukhtar candidates frequently communicate with the target audience through election posters. The study aims to determine which message strategies the headman candidates use on the election posters and what kind of information they include on the posters and to evaluate them within the scope of marketing communication in order to affect the target audiences more successfully and to develop suggestions for future candidates. The population of the research is mukhtar candidates’ election posters, the data were collected during the 2019 Local Election period and descriptive and inferential content analysis has been done. As result of the content analysis inferences have been made about he contact information, symbols, images and the message strategy.

Keywords

• Election poster
• marketing communication
• mukhtar
• message strategy
• content analysis

MAHALLE MUHTARININ PAZARLAMA İLETİŞİM ARACI: SEÇİM AFİŞLERİ

Öz

Yerel demokrasi arayışında önemli rollerden birini üstlenen mahalle muhtarı Batı’dakinden farklı olarak Türk kültürünün toplumsal dinamikleri sonucunda ortaya çıkmış kentteki en küçük idari birim yöneticisidir. Ancak seçim süreçlerinde diğer yerel yöneticilerin sahip olduğu maddi kaynağa ve iletişim olanağına sahip olmamaları muhtarların adaylık sürecinde seçmeni ile olan iletişimini etkilemektedir. Bu bağlamda muhtar adayları sıklıkla seçim afişleri aracılığı ile hedef kitle ile iletişim kurmaktadır. Çalışma muhtar adaylarının seçim afişlerinde hangi mesaj stratejilerini kullandıklarını ve afişlerde ne tür bilgilere yer verdiklerini belirleyerek, hedef kitleleri daha başarılı etkileyebilmek adına pazarlama iletişimi kapsamında değerlendirip gelecek dönemlerdeki adaylara yönelik öneriler geliştirme amacını taşımaktadır. Literatürde bu yönde çalışmaya rastlanmamış olması çalışmanın özgün değerini oluşturmaktadır. Araştırmanın ana kütlesi muhtar adaylarının seçim afişleridir, verileri 2019 Yerel Seçim döneminde toplanarak tanımlayıcı ve çıkarımsal içerik analizi yapılmıştır. Yapılan içerik analizi sonucunda afişlerde yer alan iletişim bilgileri, sembol ve görseller ile kullanılan mesaj stratejisine yönelik çıkarımlar yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Seçim Afişi
• Pazarlama iletişimi
• mahalle muhtarı
• mesaj stratejisi
• içerik analizi

References

1. Aaker, David A. ve Donald Norris (1982). Characteristics of TV commercials perceived as informative. Journal of Advertising Research, 22(2), 61–70.
2. Akgül, Merve (2018). “Basılı Siyasal Reklamların Analizi: Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) 2015 Cumhurbaşkanlığı Seçimlerinde “Mustafa Akıncı, Derviş Eroğlu, Sibel Siber Ve Kudret Özersay” Örneği”. Uluslararası İletişimde Yeni Yönelimler Konferansı Eğlence Ve Ürün Yerleştirme. http://acikerisim.ticaret.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11467/1890/M01150.pdf?seque nce=1& isAllowed=y (Erişim Tarihi: 04.05.2020).
3. Akyıldız, Ali (1991). “Muhtar”. İslam Ansiklopedisi. C. 31. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay. 51-53.
4. Arofah, Kurnia ve Susilastuti Dwi Nugrahajati (2014). “Political Marketing Conducted by Legislative Candidates in Indonesia: Study of Public Transportation as Transit Media in Medan on Presidential Election”. Procedia - Social and Behavioral Sciences 155: 153-158.
5. Baines, Paul vd. (2014). “Positioning in Political Marketing: How Semiotic Analysis Adds Value to Traditional Survey Approaches”. Journal of Marketing Management 30 (1‐2): 172 200.
6. Balcı, Şükrü ve Tuna Bor (2015). “Siyasal Bilgilenmede Televizyonun Önem Düzeyi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme”. Global Media Journal TR Edition 5(10), 47-70.
7. Baltacı, Cemal ve Erdal Eke (2012). “Siyasal Propaganda Araçlarının Seçmen Davranış Üzerindeki Etkisine Yönelik Seçmen Algısı: Isparta Örnek Olayı”. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi 4 (1): 115‐126.
8. Becer, Emre (2002). İletişim ve Grafik Tasarım. İstanbul: Dost Yay.

9. Bolu Belediyesi (2019). https://www.bolu.bel.tr/ (Erişim Tarihi: 05.03.2019).
10. Can, Numan Efe ve Hasan Güllüpunar (2020). “Olumlu ve Olumsuz Mesaj Stratejileri Bağlamında Siyasi Liderin Seçmen Algısı Üzerine Etkisi: 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Seçimi Örneği”. Erciyes İletişim Dergisi 7 (1): 557-578.
11. Clow, Kenneth E. ve Donald Baack (2016). Bütünleşik Reklam, Tutundurma ve Pazarlama İletişimi. Çev. Ed. Gülay Öztürk. Ankara: Nobel Yay.
12. Çağlar, İsmail ve Yusuf Özkır (2015). Türkiye’de Siyasal İletişim: 2007‐2015. İstanbul: Seta Yay.
13. Çalışkan, Osman (2019). “Siyasal Reklamlarda Görsel Argümantasyon”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 8 (1/1): 389-405.
14. Çılgın, Kumru ve Funda Yirmibeşoğlu (2019). “Yerel Demokrasi Arayışında Mahalle Yönetimi”. Planlama 29 (2): 102-114.
15. Çitci, Erol (2009). Görsel Kültür Elemanı Olarak 20. Yüzyılda Afişin Toplumsal Süreçlere Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi.
16. Çolakoğlu, Emre ve Ahmet Tan (2018). “Siyasal İletişim Araçlarının Oy Verme Davranışı Üzerindeki Etkisi: 2017 Referandumu Üzerine Bir Araştırma”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi 13 (3): 89-102.
17. Devran, Yusuf (2016). “Siyasal Iletişim Kampanyaları”. Marka İletişim Kampanyaları. Ed. Aydın Ziya ÖZGÜR ve Musa Kazım SEZGİN. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yay. 86-107.
18. Duman, Doğan ve Serçin Sun İpekşen (2013). “Türkiye’de Genel Seçim Kampanyaları”. Turkish Studies 8 (7): 117‐ 135.
19. Eraslan, Musa Can (2018). “Siyasal Reklam Aracı Olarak Afişler: 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Döneminde Milliyetçi Hareket Partisi Reklam Afişlerinin Analizi”. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6(12): 379-390.
20. Erten, Hayri (2012). “Neighborhood Consciousness as a Social Control Mechanism According to the Ottoman Judicial Records in the 17th and 18th Centuries (The Case of Konya)”. bilig. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi 62: 119-138.
21. Faucheux, Ron (1998). The Best of the Best from Campaigns & Elections: The Road to Victory 2000: The Complete Guide to Winning Political Campaigns- Local, State, and Federal. Indiana: Hunt Publishing.
22. Gülsünler, Evrim M. vd. (2017). “Kasım 2015 Genel Seçiminde Kullanılan Siyasal Afişlerin Göstergebilimsel Analizi”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 37: 32- 46.
23. Güneş, Mehmet (2009). Osmanlı Devleti’nde Muhtarlık Teşkilatının Kuruluşu ve Gelişimi (1829-1864). Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
24. Holsti, Ole R. (1969). Content Analysis for the Social Sciences and Humanities. Massachusetts: Addison Wesley.
25. Krippendorff, Klaus (2004). Content Analysis: An Introduction to Its Methodology. California: Sage.
26. Laskey, Henry A. vd. (1989). “Typology of Main Message Strategies for Television Commercials”. Journal of Advertising 18 (1): 36-41.
27. Lynch, Joanne ve Leslie de Chernatony (2004). “The Power of Emotion: Brand Communication in Business-to-business Markets”. J. Brand Manag 11: 403–419.
28. Munoz, Caroline Lego ve Terri L. Towner (2017). “The Image is the Message: Instagram Marketing and the 2016 Presidential Primary Season”. Journal of Political Marketing, 16 (3-4): 290-318.
29. Neuendorf, Kimberly A. (2002). Content Analysis: An Introduction to its Methodology. California: Sage.
30. Özdemir, Özge Gökbulut ve Deniz Özer (2016). “Siyasal Pazarlamada Bütünleşik Pazarlama İletişimi ve Siyasi Partilerce Algılanan Toplum: Göstergebilimsel Bir Analiz”. Pazarlama ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi 18: 31‐66.
31. Öztürk, Muammer (2014). “Seçim Sloganlarının Seçmen Hissiyatına Tercüman Olma Yarışı: 30 Mart 2014 Seçimlerinin Bir Analizi”. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 4: 91‐ 109.
32. Parsa, Alev (2007). “Göstergenin Gücü Gücün Göstergesi İmge Reklam Bildirilerinde Göstergebilimsel Yaklaşımla Durağan İmgeleri Çözümlemek”. VIII. Uluslararası Görsel Göstergebilim Kongresi, İstanbul.
33. Sayre, Shay (1992). “Content Analysis as a Tool for Consumer Research”. Journal of Consumer Marketing 9 (1):15-25.
34. Shea, Daniel M. ve Michael John Burton (2001). Campaign Craft: The Strategies, Tactics, and Art of Political Campaign Management. London: Praeger.
35. Sinav, Ahmet (2020). “Genç-Yaşlı, Orta-Yaşlı ve İleri-Yaşlı Bireylerin Sosyal Medya Kullanım Davranışlarının Karşılaştırmalı Analizi: Eskişehir İli Örneği”. Etkileşim 5: 116-145.
36. Şahin, Emine vd. (2019). “2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri Bağlamında Siyasal Reklamlar, Twitter ve Haber Gündemi Benzerlik Analizi”. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 10(17): 1262-1303.
37. Uluğkay, Serkan Rıza (2006). Türkiye’de Siyasi Afişin Gelişimi, 1990‐2000 Yılları Arası İki Parti (ANAP‐CHP) Seçim Afişlerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi.
38. Unat, Kadri (2017). “Seçim Afişleri Işığında Hürriyet Partisi’nin 1957 Genel Seçimi Kampanyası”. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 27: 267-291.
39. Wring, Dominic ve Stephen Ward (2011). “İngi¬ltere’de Medya ve 2010 Kampanyası: Televizyon Seç¬imi¬”. Seç-im Kampanyalarında Geleneksel Medya, Internet ve Sosyal Medyanın Kullanımı. Ed. Yusuf Devran. Çev. Al¬ Ser¬m. İstanbul: Başlık Yay. 95-120.
40. Yoo, Chan Yun vd. (2004). “Assessing the Effects of Animation in Online Banner Advertising: Hierarchy of Effects Model”, Journal of Interactive Advertising 4 (2):49-60.