KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE KILIÇ (15-16. YÜZYIL DİVANLARINA GÖRE)

Köklü bir savaş geleneğine ve edebî geleneğe sahip kültürümüzün yazılı ve sözlü numunelerinde, henüz bilimsel olarak varlığından haberdar olunmayan savaş aletlerine ve bu aletlerin çeşitli yapım ve kullanım özelliklerine, savaş taktik ve stratejisine, terminolojisine ulaşılmaktadır. Türk savaş literatürüyle ilgili bu unsurlar, divan şiirinin mecaz ve reel dünyasına da yansıyarak muazzam bir havza oluşturmuştur. Klasik şiirimizin asırlardır biriktirdiği bu havza, bu kültürel ve antropolojik arka plan, sahip olduğu bu zihnî derinlik gerek edebî metinlere gerek tarihi metinlere gerekse de diğer bütün disiplinlere kaynaklık etmektedir. Bu minvalde, çalışmamızın merkezinde yer alan “kılıcın” klasik şiirimize savaş sanatı ve estetiği içinde nasıl yansıdığını tespit etmek hedeflenmiştir. Kılıcın yapımı, kullanım özellikleri, süslemesi gibi hususiyetleri ele almak; maddi hususiyetlerinin yanı sıra dinden tasavvufa, tarihten mitolojiye, kültüre, şiirin merkezinde yer alan aşk ve savaşa, söyleme, ticarete nasıl yansıdığını ortaya koymak bir başka hedeftir. Çalışma alanımız divan şiiri olarak belirlenmiş olup 15-16. yüzyıllara ait yirmi altı şairle sınırlandırılmıştır.