Türkçe Öğrenicilerinin Kültürel Tutumları ile Türkçe Öğrenme Başarısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Abstract
Dil ve kültür, birbirini tamamlayan ve ayrılmaz iki temel unsurdur. Yabancı dil öğrenimi, yalnızca iletişimsel yetilerin geliştirilmesiyle sınırlı kalmayan; aynı zamanda hedef toplumun kültürünün de içselleştirildiği çok boyutlu bir süreçtir. Bu bağlamda araştırma, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen bireylerin Türk kültürüne yönelik bilişsel, duygusal ve davranışsal tutumları ile Türkçe öğrenme başarıları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca katılımcıların kültürel tutumlarının çeşitli kişisel ve demografik değişkenler bağlamında nasıl farklılaştığının ortaya konması hedeflenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeliyle desenlenen bu çalışma, 2024-2025 akademik yılında Türkiye’nin batısındaki bir şehirde yer alan iki farklı üniversitenin dil öğretim merkezlerinde öğrenim gören uluslararası öğrencilerin katılımıyla yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak “Türk Kültürüne Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi sonucunda, katılımcıların Türk kültürüne yönelik tutumlarının genel anlamda orta-üstü seviyede olduğu tespit edilmiştir. Alt boyutlar incelendiğinde ise duygusal tutum puanlarının, bilişsel ve davranışsal tutumlara kıyasla daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmada, öğrencilerin kültürel tutumları ile Türkçe başarıları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Buna karşın cinsiyet, Türkiye’de ikamet etmeye devam etme isteği, önceki Türkçe öğrenme deneyimleri, güncel medya tüketimi, Türk arkadaş edinme ve Türklerle bir arada yaşama durumları gibi değişkenlerin kültürel tutumlar üzerinde anlamlı düzeyde etkili olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, yabancılara Türkçe öğretiminde kültürel entegrasyonun önemini vurgulamaktadır. Gelecekte yapılacak araştırmalarda, hedef kültüre yönelik tutumları destekleyecek uygulamalar test edilebilir. Ayrıca, materyallerdeki kültürel içeriklerin katkısı ve tutumları etkileyen faktörlerin çeşitli çalışmalarla incelenmesi alan yazına önemli katkılar sunacaktır.
Keywords
- Demografik değişkenler
- dil başarı seviyesi
- kültürlerarası iletişim
- kültürel tutumlar
- Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi
Ethical Statement
References
- Aksan, D. (1995). Her yönüyle dil (Ana çizgileriyle dilbilim). Türk Dil Kurumu.
- Allport, G. W. (1967). Attitudes. M. Fishbein (Ed.), Readings in attitude theory and measurement içinde (ss. 1-13). John Wiley & Sons.
- Altıparmak, İ. B. (2022, 16-18 Kasım). Ziya Gökalp’te bir toplum meselesi olarak “kültür” [Bildiri sunumu]. 3. Uluslararası Kapadokya Bilimsel Araştırmalar Kongresi, Nevşehir, Türkiye.
- Aydın, G. ve Avaroğlu, H. Ö. (2023). Attitudes toward Turkish culture and social cohesion of Turkish learners as a second language. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 13(2), 249-277.
- Bennett, M. J. (1993). How not to be fluent fool: Understanding the cultural dimension of language. The Language Teacher, 27(9), 15-21.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, K. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (16. baskı). Pegem Akademi.
- Byram, M. (1988). Foreign language education and cultural studies. Language, Culture, and Curriculum, 1(1), 15-31.
- Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (4. baskı). Pearson Education.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Language Studies (Other)
Journal Section
Research Article
Publication Date
June 30, 2026
Submission Date
June 30, 2025
Acceptance Date
December 5, 2025
Published in Issue
Year 2026 Volume: 9 Number: 1