Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüs
Abstract
Suçun temel şekli, “cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi” biçiminde tanımlanmıştır (TCK m.102/1, cümle 1). Cinsel davranış, sarkıntılık düzeyinde kaldığında suçun daha az cezayı gerektiren nitelikli hali oluşacaktır (TCK m.102/1, cümle 2). Fiilin, vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi; suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halini teşkil etmektedir (TCK m.102/2). Suç tanımında, “cinsel davranış” kavramı esas alınmıştır. Cinsel davranış, cinsel amaçlı veya cinsel arzuları tatmine yönelik harekettir. Suç, sırf hareket suçudur. Cinsel davranış veya davranışların, mağdurun rızası olmaksızın bedenine temas etmesi suçun oluşumu için yeterlidir. Ayrıca harekete bağlı olarak bir neticenin meydana gelmesi de gerekmemektedir. Bu itibarla cinsel saldırı suçuna ilişkin birçok olayda, kural olarak teşebbüsün en tartışmalı koşulu olan elverişli hareketlerle icraya başlanılıp başlanılmadığının tartışılması gerekmemektedir. Cinsel saldırı suçunun gerek temel şekli gerekse nitelikli halleri bakımından birçok olayda kural olarak teşebbüsün ikinci koşulunun tartışılmasının gerekmemesi, bu suça teşebbüste failin kastının önemini ortaya koymaktadır. Bu itibarla suçun temel şekline mi yoksa nitelikli hallerinden birisine mi teşebbüs edildiğinin saptanmasında birincil ölçütün, failin kastı olduğu söylenebilir. Cinsel saldırı suçuyla ilgili hazırlık hareketleri-icra hareketleri ayrımının tartışılmasını gerektiren bir olayla karşılaşılması az da olsa olanak dahilindedir. Bu takdirde anılan ayrımla ilgili maddi objektif teoriyi benimseyen TCK m.35’in gerekçesinde dolaylı olarak belirtildiği üzere işlenmek istenen suçla belirli bir yakınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin de icra hareketi olarak kabul edilmesi gerekir. Gerçekleştirilen hareketin; işlenmek istenen suçla belirli bir yakınlık ve bağlantı içinde olup olmadığı, genel yaşam deneyimleri ve olayların olağan akışına göre belirlenecektir.
Keywords
Attempt at Offence of Sexual Assault
Abstract
The basic form of the offence is defined as “violating a person’s bodily integrity through sexual conduct” (Turkish Penal Code, Art. 102/1, sentence 1). When the sexual conduct remains at the level of sexual importunity, the offence will constitute a qualified form requiring a lesser penalty (Art. 102/1, sentence 2). That the act is committed by inserting an organ, or other object, into the body renders it a qualified form requiring a heavier penalty (Art. 102/2) The definition of the offence is posited on the concept 'sexual conduct'. Sexual conduct is an act carried out with a sexual purpose or with the purpose of satisfying sexual desires. Just the conduct is sufficient for the offence to be constituted. That is, for the offence to be constituted, it is sufficient that the sexual conduct or conducts come into contact with the victim’s body without consent. It is not required that an outcome arises from the conduct. As such, in many cases concerning the offence of sexual assault, it is often not necessary to discuss whether the perpetrator has begun execution with suitable acts, which is, generally speaking, the most contentious condition of the attempt. That in many cases, with regard to both the basic form and the qualified forms of sexual assault, it is not necessary to discuss the second condition of attempt asserts the importance of the perpetrator’s intent in terms of attempting at this offence. In this respect, it can be said that the the primary criterion for determining whether there was an attempt at the basic form of the offence or one of its qualified forms is the perpetrator’s intent. It is within possibility to encounter a case which requires the discussion of the distinction between preparatory acts and acts of execution in relation to the offence of sexual assault although this is rare. In that case, as indirectly stated in the reasoning of Art. 35 of the Turkish Penal Code, which adopts the material-objective theory regarding the said distinction, acts that bear a certain affinity and connection to the offence intended to be committed should also be regarded as acts of execution. Whether the executed act holds a certain affinity and connection to the intended offence will be determined according to general life experiences and the ordinary course of events.
Keywords
