Türk Ceza Kanunu’nda (TCK) etkin pişmanlık başlığı altında yer alan, ancak mahiyeti gereği itirafçı tanıklığa yer veren düzenlemelere, özellikle örgütlü suçlarda yaygın bir şekilde başvurulmaktadır. Ancak itirafçı tanıklıktan doğan beyan delilinin sahip olduğu riskler ve ceza muhakemesi ilkeleriyle çelişkiler, bu delil üzerinde ciddi bir a priori şüphe oluşturmakta ve bu delile dayanılarak verilen mahkûmiyet kararları bakımından sorun teşkil etmektedir. Gerek kanuni düzenlemelerde gerekse de Türk yargı içtihatlarında bu delilin bir ceza yargılamasında mahkûmiyet hükmüne esas alınabilmesinin şartlarının, ölçüsünün ve bu delil aracına yönelik güvencelerin belirlenmemiş olması ve aksine bu a priori şüphe dikkate alınmadan bu delilin mahkûmiyet kararlarında daha çok kullanılması, itirafçı tanık beyanlarının delil değerini tetkik etmeye bizi itmiştir. Çalışmada ilk olarak itirafçı tanık beyanlarının hukuki niteliği ve Türk hukukundaki ve karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeler incelenecektir. Ardından yargı kararlarında itirafçı tanık beyanlarına yaklaşım üzerinde durulacaktır. Son olarak itirafçı tanık beyanlarının ceza muhakemesinde kullanımının anayasal haklar ve ceza muhakemesi ilkeleri ile çelişkisi üzerinde durulacak ve örgütlü suçlarda itirafçı tanıklığı düzenleyen maddede yapılması gereken değişiklik önerileri ile çalışma sonlanacaktır.
Provisions under the heading of effective remorse in the Turkish Penal Code, which by their nature also encompass the concept of collaborating (or crown) witness, are widely applied, particularly in cases involving organized crime. However, the inherent risks associated with statements made by such witnesses, and their tension with the fundamental principles of criminal procedure, give rise to serious a priori doubts about the reliability of this type of evidence and pose problems for convictions based upon it. The absence of clear legal standards or safeguards governing the conditions and scope under which these statements may serve as the basis for conviction, either in statutory law or in Turkish judicial practice, has led to their extensive use in conviction decisions without sufficient consideration of these inherent doubts. This situation necessitates an inquiry into the evidentiary value of collaborating witness statements. Accordingly, this study first analyzes the legal nature of collaborating witness statements and the relevant regulations in Turkish and comparative law. It then examines the approach adopted by Turkish courts. Finally, the study explores the conflict between the use of collaborating witness statements in criminal proceedings and the constitutional rights and procedural principles, and concludes by proposing legislative amendments to the provision regulating collaborating witnesses in organized crime cases.
Collaborating witness Preaccusation Law of Evidence Constitutional Rights Principles of Criminal Procedure
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Criminal Law |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | October 13, 2025 |
| Acceptance Date | January 9, 2026 |
| Early Pub Date | March 27, 2026 |
| Publication Date | March 27, 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA76KW36NG |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD), ISSN 2148-6883 ve e-ISSN 2687-6663, hukuk ve hukukla bağlantılı disiplinler arası makale, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi şeklindeki akademik çalışmaları yayımlayarak hukuk literatürüne katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) TR Dizin (ULAKBİM), SOBİAD ve Index Copernicus International dizinleri ile HeinOnline, ICI World of Journals ve EBSCO veri tabanları tarafından taranan, senede iki sayı yayımlanan (Aralık, Haziran), çift kör hakemli ve açık erişimli bir dergidir. Dergiye hukuk ve hukuk ile ilişkili diğer akademik disiplinlerde Türkçe, İngilizce, Almanca ve Fransızca dillerinde akademik makaleler, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi kabul edilmektedir.
İSTANBUL MEDİPOL ÜNİVERSİTESİ HUKUK FAKÜLTESİ DERGİSİ YAZIM KURALLARI
A. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) hakemli dergi statüsünde yılda iki sayı olarak (Haziran, Aralık) olarak yayımlanmakta ve TR Dizin (ULAKBİM), SOBİAD ve Index Copernicus International dizinleri ile HeinOnline, ICI World of Journals ve EBSCO veri tabanları tarafından taranmaktadır. Eserlerin değerlendirmesi çift kör hakem sürecine uygun olarak yapılır.
B. Dergiye Türkçe, İngilizce, Fransızca ve Almanca dillerinde makale, karar incelemesi ve mevzuat değerlendirmesi şeklindeki akademik çalışmalar kabul edilmektedir.
C. Dergiye gönderilen eserler, başka bir yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Yazar, eser göndererek bu hususu taahhüt etmiş sayılır. Eser, DergiPark (https://dergipark.org.tr/tr/pub/imuhfd) üzerinden veya “hukukfakultesidergisi@medipol.edu.tr” adresine Word formatında (.doc, .docx) gönderilebilir.
D. Dergiye değerlendirilmek üzere gönderilen bütün çalışmalarda eser sahiplerinin ORCID numarası (Bilimsel Araştırmacı Kimlik Numarası) alması ve çalışmalarında ORCID numaralarını belirtmeleri gerekir.
E. Dergide yayımlanan yazıda ileri sürülen görüşler yazara aittir. Bu hususta, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Editör Kurulu herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir.
Dergide yayımlanmak üzere gönderilecek tüm akademik çalışmalar aşağıda verilen şekil şartlarına göre hazırlanmalıdır.
1. Gönderilen makaleler Times New Roman karakterinde; ana metin 1,5 satır aralığı, 12 punto ve iki yana yaslı; dipnotlar 10 punto, tek satır aralığı ve iki yana yaslı olarak hazırlanmalıdır. Dipnotların sayfa altında gösterilmesi gerekmektedir.
2. Gönderilen makalelerin başlıkları Türkçe ve İngilizce olarak yazılmalıdır. Makale başka bir dilde yazılmış ise makalenin yazıldığı dildeki başlığı da eklenmelidir. Başlıklar, 12 punto, tek satır aralığı ve iki yana yaslı olarak hazırlanır.
3. Başlık numaralandırmaları I. – A. – 1. – a. sistemini takip etmelidir. Giriş ve Sonuç/Değerlendirme bölümlerinde numaralandırma yapılmamalıdır. Ayrıca, makale içi başlıklandırmalar dahil olmak üzere paragraf başlarında herhangi bir girinti olmamalıdır.
4. Başlık kısmının altında iki yana yaslı olarak yazarın ismi ve büyük harflerle soy ismi yer almalıdır. Soy ismin sonuna “*” koyularak dipnotta yazarın unvanı, görevi, ORCID numarası ve iletişim bilgileri yazılmalıdır.
5. Yazarın bilgilerinin altında “Öz” (Türkçe özet) yazılmalıdır. “Abstract” (İngilizce özet) ise Öz kısmından sonra yer almalıdır. Makalenin dili Fransızca veya Almanca ise Abstract kısmından sonra “Résumé” (Fransızca özet) veya “Zusammenfassung” (Almanca özet) yazılmalıdır. Bu kısımlar, 150-200 kelime arasında ve makaleyi özetler mahiyette olmalıdır. Öz kısmının sonunda “Anahtar kelimeler” kısmı yer almalıdır. “Keywords” ise Abstract kısmının sonuna yazılmalıdır. Fransızca veya Almanca özet yazılması halinde sonuna “Mots-clés” veya “Schlüsselwörter” eklenmelidir. Makalelerde en az 5 farklı anahtar kelimeye yer verilmelidir.
6. Yazı içerisinde kullanılan kısaltmalar, ilk kullanımlarında açık şekilde yazılmalı ve sonunda kısaltma parantez içinde belirtilmelidir. Yazının sonuna ayrıca bir kısaltmalar cetveli eklenmemelidir.
7. Referans ve ek açıklamalar için dipnotlar tek satır aralığı ile 10 punto ile metin içinde ilgili yerde satır üstüne küçük rakamla (1,2,3…) sıra numarası konarak verilir. Dipnotları sayfa altında gösterilir.
8. Makale boyunca soy isimlerin yalnızca ilk harfi büyük yazılmalıdır. Yazarın birden fazla soy ismi bulunması halinde soy isimleri arasına “-” koyulmalıdır.
9. Dipnotlarda kitaplara atıf için [yazarın adı soyadı, kitap adı, (varsa) cilt no., eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Mehmet Akif Aydın, Türk Hukuk Tarihi, 16. Bası, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2019, s. 45.
10. Dipnotlarda kitap bölümlerine atıf için [yazarın adı soyadı, “bölüm adı”, Ed. editör adı, kitap adı, (varsa) cilt no., eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü izlenmelidir.
Ör.: Andrea Atteriano, Maria Beatrice Deli, “An Overview of International Sanctions’ Impact on Treaties and Contracts”, Ed. Natalino Ronzitti, Coercive Diplomacy, Sanctions and International Law, Brill | Nijhoff, Leiden, 2016, s. 210.
11. Dipnotlarda makalelere atıf için [yazarın adı soyadı, “makale adı”, dergi adı, cilt no., sayı no., yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Cevdet Yavuz, “Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde Yasal Önalım Hakkının Kullanılması Sorununa Dair Görüşler”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, 2017, s. 110.
12. Dipnotlarda online kaynaklara atıf için [(varsa) yazarın adı soyadı, (varsa) sayfa başlığı, açık adres parantez içinde erişim tarihi.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Chris McGreal, 70 Years and Half a Trillion Dollars Later: What Has the UN Achieved?, https://www.theguardian.com/world/2015/sep/07/what-has-the-un-achieved-united-nations (01.12.2019).
13. Dipnotlarda ansiklopedi maddelerine atıf için [yazarın adı soyadı, “madde başlığı”, ansiklopedi adı, (varsa) cilt no., (varsa) eserin kaçıncı bası olduğu, yayınevinin adı, (varsa) yayım yeri, yayım yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: F.V. Garcia-Amador, “Organization of American States”, Encyclopedia of Public International Law, Cilt 6, Elsevier Science Publishers B.V., Amsterdam, 1983, s. 277.
14. Dipnotlarda teze atıf için [yazarın adı soyadı, tezin adı, tezin niteliği, üniversite enstitü̈ ve anabilim dalı bilgileri, yılı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Halit Eyüp Özdemir, Kamu İhale Kanununda Düzenlenen İhale İşlemleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü̈ Kamu Hukuku Anabilim Dalı, 2005, s. 73.
15. Tercüme eserlerde mütercimin adı yazarın adının hemen ardından parantez içinde (Terc. mütercim adı ve soy adı) şeklinde yazılır.
Ör.: Klaus Tiedemann (Terc. Ayşe Nuhoğlu), Ekonomi Ceza Hukuku, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2017, s. 89.
16. Aynı esere yapılacak atıflarda [yazarın soyadı, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Aydın, s. 95.
17. Aynı yazarın birden fazla eseri kullanılacaksa bu eserlere yapılan ilk atıfların sonunda parantez içinde ilgili eserin kısaltması belirtilmeli ve tekrar eden atıflarda [yazarın soyadı, eserin kısaltması, sayfa numarası.] usulü̈ izlenmelidir.
Ör.: Cevdet Yavuz, “Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde Yasal Önalım Hakkının Kullanılması Sorununa Dair Görüşler”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, 2017, s. 110, (Görüşler).
Ör.-2: Yavuz, Görüşler, s. 110.
18. Eserlerin ilk basılarına atıf yapılması halinde bası bilgisi belirtilmeyecektir.
Ör.: Ergun Özbudun, 1924 Anayasası, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2012, s. 50.
19. Birden fazla yazarlı eserlerde yazar isimleri arasında “,” kullanılmalıdır.
20. Bir dipnot içerisinde birden fazla kaynağa atıf yapılması halinde kaynaklar arasında “;” kullanılmalıdır.
21. Kaynakça yazının sonunda yer almalıdır. Bu kısım; Türkçe makalelerde “Kaynaklar”, İngilizce makalelerde “Bibliography”, Fransızca makalelerde “Bibliographie”, Almanca makalelerde “Literatur” başlığını taşımalıdır. Faydalanılan kaynaklar soy isimlerine göre sıralanmalıdır.
22. Kaynakçada yer alan eserlerde önce yazar(lar)ın soy ismi sonrasında ise ismi yazılır. Soy isim ile isim arasına virgül koyulmalıdır. Birden fazla yazarlı eserlerde yazar isimleri arasında “;” kullanılmalıdır. Diğer hususlarda dipnotlar için belirtilen kurallar kaynakça için de geçerlidir.
Istanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (İMÜHFD) Makale Taslak Formatını buradan indirebilirsiniz.
Gönderilen tüm eserler, orijinal, yayımlanmamış ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde olmamalıdır. Her bir eser editörlerden biri ve en az iki hakem tarafından çift kör değerlendirmeden geçirilir. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık/inkar edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, makale dilimleme, dilimleyerek yayım, telif hakları ihlali ve çıkar çatışmasının gizlenmesi gibi durumlar etik dışı davranışlar olarak kabul edilir.
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Editör Kurulu aşağıda belirtilen etik değerlere uymayı taahhüt eder;
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi hakemleri aşağıda belirtilen etik değerlere uymayı taahhüt eder;
İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi’nin tüm giderleri, İstanbul Medipol Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır. Dergide makale yayımı ve makale süreçlerinin yürütülmesi için ücret talep edilmez. Dergiye gönderilen bir eserin değerlendirilmesi ve yayımlanabilmesi için herhangi bir ücret ödenmez.
Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk
Fransızca ve Almanca Dil Editörü
0000-0002-9308-7664
Ayşe Nur Aydın
İngilizce Dil Editörü
0000-0002-9353-2983