New Media Applications in Turkish Mainstream Televisions

Abstract

With the onset of the digital age, the position of television has undergone change and transformation with the internet and social media becoming an indispensable part of life. This development has led to an intense interaction between traditional media and new media. New media has transformed the passive position of the audience into an active position by integrating traditional mass media such as television, radio and newspapers with internet technology. Since the 2010s, Turkish television channels have started to have a presence on social media one by one and to publish their content on the internet. Now, the new episode trailer of a popular TV series reaches millions of viewers not only on the television screen but also on YouTube, Instagram, X etc. platforms; critical moments of news bulletins are discussed on X accounts; viewers vote on Instagram during competition programmes. These phenomena are indicators that new media elements have become an integral part of mainstream television broadcasting. Therefore, new media components are considered as a comprehensive concept that enables both the evolution of communication technologies and different forms of cultural and social participation. mainstream Turkish television channels are taking serious steps towards adapting to the requirements of the new media age. This process, which transforms the passive viewer of traditional broadcasting into an active user through digital media, has changed the definition and function of television

Keywords

• Television
• New Media
• Social Media
• Digital Publishing
• New Media Usage

Türk Ana Akım Televizyonlarında Yeni Medya Uygulamaları

Abstract

Dijital çağın başlamasıyla internetin ve sosyal medyanın hayatın vazgeçilmez bir parçası olmasıyla birlikte televizyonun konumu değişime ve dönüşüme uğramıştır. Bu gelişme geleneksel medya ile yeni medya arasında yoğun bir etkileşim doğurmuştur. Yeni medya televizyon, radyo ve gazete gibi geleneksel kitle iletişim araçlarının internet teknolojisiyle bütünleşmesiyle izleyicinin pasif konumunu aktif konuma dönüşmesini sağlamıştır. 2010’lu yıllardan itibaren Türk televizyon kanalları birer birer sosyal medyada varlık göstermeye, içeriklerini internet ortamında da yayınlamaya başlamışlardır. Artık popüler bir dizinin yeni bölüm fragmanı, sadece televizyon ekranında değil, aynı anda YouTube, instagram, X vb. platformlarda milyonlarca izleyiciye ulaşmakta; haber bültenlerinin kritik anları X hesapları üzerinden tartışılmakta; yarışma programları sırasında izleyiciler Instagram üzerinden oy vermektedir. Bu olgular, yeni medya unsurlarının ana akım televizyon yayıncılığının ayrılmaz bir parçası haline geldiğinin göstergeleridir. Dolayısıyla yeni medya bileşenleri hem iletişim teknolojilerinin evrimi hem de kültürel ve toplumsal katılımın farklı biçimlerini mümkün kılan kapsamlı bir kavram olarak değerlendirilmektedir. ana akım Türk televizyon kanalları, yeni medya çağının gerekliliklerine uyum sağlama yönünde ciddi adımlar atmaktadır. Geleneksel yayıncılığın pasif izleyicisini, dijital mecralar aracılığıyla aktif bir kullanıcıya dönüştüren bu süreç, televizyonun tanımını ve işlevini dönüştürmektedir. Dijital platformlar ve sosyal medya entegrasyonu, izleyici deneyimini zenginleştirirken; içerik üreticilerine yeni fırsatlar ve gelir kaynakları sunmaktadır.

Keywords

• Televizyon
• Yeni Medya
• Sosyal Medya
• Dijital Yayıncılık
• Yeni Medya Kullanımı

References

1. Atalay, G. E., Yeniçeri, Z., ve Muratoğlu Pehlivan, B. (2021). Bağlam çöküşü: Sosyal psikoloji ve yeni medya perspektifleri. Nesne-Psikoloji Dergisi, 9(20), 466-480. https://www.nesnedergisi.com/makale/pdf/1619694332.pdf
2. Aydoğan, F. (2009). Eleştirel Perspektiften Yeni Medya. Marmara İletişim Dergisi, 15, 184–194. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/233513
3. Başlar, G. ve Tüzün Ateşalp, S. (Der.) (2022). Eleştirel Perspektiften Platform Çalışmaları. DORA Yayınları.
4. Castells, M. (1996). The Rise of the Network Society (The Information Age: Economy, Society and Culture, Vol. 1). Oxford, UK: Blackwell.
5. Dikmen, E. Ş. (b.t.). Türkiye’de televizyon yayıncılığının yeni medya stratejileri (Bildiri). https://inet￾tr.org.tr/inetconf21/bildiri/37.pdf
6. Dönmez, E. (2019). Yeni Medya İle Değişen Televizyon Yayıncılığında İçerik Üretimi: Küresel ve Yerel Ölçekli Platformlar (Yayın No. 28244387) (Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
7. Dönmez, E. (2019). Yeni medya ile değişen televizyon yayıncılığında içerik üretimi: Küresel ve yerel ölçekli platformlar (Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi). https://www.researchgate.net/publication/336370732 researchgate.net
8. Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York, NY: New York University Press.

9. Karabulut, N. (2008). Yeni medya teknolojileri ve halkla ilişkiler (Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi). https://acikbilim.yok.gov.tr/handle/20.500.12812/314293
10. Kayış, H. H. (2024). Yeni medya araştırmalarında araştırma etiği: Türkiye’de iletişim dergilerinde yayınlanan makaleler (Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi). https://dspace.ankara.edu.tr/items/b856d159-cfd0- 4c0a-8d1a-c245c1369f59 dspace.ankara.edu.tr
11. Kırık, A. M. (2013). Yeni Medya Çağı Çerçevesinde Türkiye’de Televizyondan İnternete Dönüşüm ve Sosyal Paylaşım Ağlarında Gençlerin Konumu (Yayın No. 28532002) (Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
12. Kırık, A. M. (2013). Yeni medya çağı çerçevesinde Türkiye’de televizyondan internete dönüşüm ve sosyal paylaşım ağlarında gençlerin konumu (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi). https://www.researchgate.net/publication/330039868 researchgate.net
13. Kuyucu, M. (2021). Geleneksel Televizyon Mecrasının Yaşadığı Dijital Dönüşüm ve Bunun Mecraya Olan Etkileri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 8(3), 272–291. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1806259
14. Kuyucu, M. (2023). Y kuşağının bakış açısıyla tematik televizyon yayıncılığı ve müzik televizyonları. Proceedings of ADVED 2019 (s. 689-700). https://www.ocerints.org/adved19_e￾publication/papers/174.pdf
15. Küçükvardar, M. (2023). TV kanallarının sosyal medya gazeteciliği açısından incelenmesi. Yeni Medya, 14, 197-216. https://doi.org/10.55609/yenimedya.1244071
16. Mesutoğlu, N. (2020). Yeni medya haber okuma alışkanlığı ve yeni okur tipolojisinde farklılıklar. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya ve İletişim Araştırmaları E-Dergisi, 7, 31-58. https://dergipark.org.tr/en/pub/egemiadergisi/issue/57586/735812
17. Özcan, A. (2013). Yerel basında yeni medya uygulamaları (Bildiri). https://www.inet￾tr.org.tr/inetconf18/bildiri/14.pdf
18. Özsu, G. (2020). Uluslararası ilişkiler disiplininin internet çalışmalarıyla olan ilişkisinin 20 yılı: Türkiye’de yapılan lisansüstü tezlerin içerik analizi (1999-2019). Yeni Medya, 2019(7), 34-49. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1304559
19. Öztürk (2013). Dijital İletişim ve Yeni Medya (Yayın No. 2956). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
20. Şen, A. F. (2020). Bir dijital gazetecilik uygulaması olarak video gazeteciliği ve çevrimiçi haber videoları. https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/63682712
21. Topçu, Z. ve Türk, M. S. (2016). Dijital Çağ Okuryazarlığı Bağlamında Yeni Medya Becerileri. Yeni Türkiye, 89, 459-466
22. Törenli, N. (2003). İletişim ve teknoloji: Uluslararası birikim düzeninde yeni medya politikaları. Kültür ve İletişim, 6(2), 123-126.