Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri

Rüştü Yeşil; Özgen Korkmaz

EN TR

Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite sınavlarına giriş aşamasına gelen öğrencilerin öz algıları çerçevesinde çoklu zeka profillerini belirlemektir. Bu araştırma, betimsel nitelikte olup tarama modelinde yürütülmüş bir çalışmadır. Bu araştırmanın çalışma grubunu 490 on ikinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri Yeşil ve Korkmaz (2010) tarafından geliştirilen Çoklu Zeka Öz Algı Ölçeği kullanılarak kaynak gruplardan toplanmış ve şu sonuçlar elde edilmiştir: Öğrencilerin sosyal zeka algıları, tüm liselerde genel olarak yüksek; müziksel-ritmik zeka ile görsel uzamsal zeka algıları ise genel olarak daha düşüktür. Mesleki ve akademik eğitim veren liseler gruplanarak incelendiğinde; genel olarak anadolu-fen liselerinde öğrenim gören öğrencilerin mantıksal-matematiksel, görsel-uzamsal, içsel ve doğacı zeka özalgıları; genel lise öğrencilerinde sözel-dilsel ve sosyal zeka; meslek lisesi öğrencilerinde ise müziksel-ritmik ve bedensel-kinestetik zeka düzeyleri diğerlerine göre daha yüksektir

Anahtar Kelimeler

Çoklu zeka, ortaöğretim, yöneltme-yönlendirme, kendini tanıma

References

Açıkgöz, M. (2003). Çoklu Zeka Kuramına Uygun Hazırlanan Alıştırma Yazılımının İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersindeki Akademik Başarısına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Allen, D. (1997). The Effectiveness of multiple Intelligence Approach In A Gifted Social Studies Clasroom. Georgia College & State University.
Armstrong, T. (1994). Educational Leadership. November. Alexandria: ASCD publishing.
Balcı, A. (2000). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. TDFO Yayıncılık Ltd: Ankara.
Başaran,I.(2004). Etkili Öğrenme ve Çoklu Zeka Kuramı: Bir İnceleme. Ege Eğitim Dergisi, (5) 1, ss.5–12
Bilgili, A., E. (2001). Bir Orta Öğretim Formatı Olarak Sosyal Lise. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı 14, Sayfa : 53-62
Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. PegemA Yayıncılık: Ankara.
Campbell, B. (1989). Multiple Intelligence in the Classroom, 10.10.2009’da http://www. newhorizons.org /strategies/mi/campbell/3.htm adresinden indirilmiştir.
Canoğlu, İ. (2004). Eğitim Teknolojilerinden Yararlanarak Çoklu Zekanın Öğretimde Kullanımı Üzerine Bir Uygulama. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, Volume 3 Issue 4: 102-109
Çevik, K. (2007). İlköğretim İkinci Kademede Çoklu Zekâ Kuramına Dayalı Yönlendirme Etkinliklerinde Öğrenciyi Çok Yönlü Tanıma Sürecinde Karşılaşılan Sorunlar. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları Merkezi Dergisi, Cilt 6, Sayı 1: 73-81

Demirel, Ö. (2000). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. PegemA Yayıncılık: Ankara.
Ebezener, J.,Sharon, H.(1991). Becoming A Secondary Science Teacher. Merril Prentice Hall Imprint. New Jersey:
Gardner, H. (1993a). Multiple Intelligences: The Theory in Practice. Basic Boks: New York.
Gardner, H. (1993b). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences 10 th Anniversary Edition. Basic Boks: New York.
Gardner, H. (1997). Multiple Intelligences as a Partner in School Improvement. Educational Leadership, 55(1): 20–21
Gardner, H. (1999). Intelligences Reframed: Multiple Intelligences for the 21. Century. Basic Boks: New York.
Gömleksiz, M., N., Kan, A., Ü. ( 2007). Yeni İlköğretim Programlarının Dayandığı Temel İlke ve Yaklaşımlar. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları Merkezi Dergisi, 3: 60-66.
Gündeşli, F. (2006). Çoklu Zeka Kuramı ve İlköğretim Kurumlarının Yönetim Yapısına Potansiyel Etkileri. Yayınlanmamın Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
Gürçay, D., Eryılmaz A. (2002). Lise 1. Sınıf Öğrencilerinin Çoklu Zeka Alanlarının Tespiti Ve Fizik Eğitimi Üzerine Etkileri. V. Ulusal Fen Bilimleri Ve Matematik Eğitimi Kongresi. 16-17 Eylül, OTDÜ: Ankara
Hoffmann, K. (1996). The Dilemma of Didactic Paradigms and The Practitioner’s Challenges in İntegrative Planning. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12: 95-99
Hürşen, Ç., Özçınar, Z. (2008). Çoklu Zeka Kuramı Çalışmalarının İçerik Analizi Bakımından Değerlendirilmesi. Cypriot Journal of Educational Sciences, Volume 1, Issue 5
İlhan, A., Mirzeoğlu, D.E., Aktaş, İ., Demir, V. (2005). Çoklu Zeka Uygulamaları Doğrultusunda İşlenen Jimnastik ve Voleybol Ünitelerinin Öğrencilerinin Bilişsel ve Devinişsel Yönden Gelişimlerine Olan Etkisi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, III (1) 5-10
Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Nobel Yayınevi: Ankara.
Kepçeoğlu, M. (1992). Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara: GÜ Gazi Eğitim Fakültesi.
Korkmaz, Ö. ve Yeşil, R. (2010). The Effect of Groups Created on the Basis of Different Variables upon Success and Attitudes toward the Use of Technology, and Student Opinions. Procedia Social and Behavioral Sciences. 2, 3500–3505. 05.05.2010’da www.sciencedirect.com adresinden indirilmiştir.
Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik Durumlarında Karar Verme ve Problem Çözme. Yayınlanmamış Doktora Tezi: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Psikoloji Anabilim Dalı.
Kuzgun, Y. (1986). Meslek Seçiminde Kararsızlık. Ankara Ün. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt 19, sayı 1: 217-223
Kuzgun, Y. (1996). Akademik Benlik Kavramı Ölçeği. MEB Talim ve Terbiye Kurul: İstanbul
MEB. (2012a). Okullarımızın 2011 YGS Karneleri. 12.09.2012’de http://www.arge40.com/ girisarge.asp?sayfa=diger&tur=2 adresinden indirilmiştir.
MEB (2012b). 2011 SBS 8 değerlendirmesi. 12.09.2012’de http://www.arge40.com/ girisarge.asp?sayfa=diger&tur=2 adresinden indirilmiştir.
Özgüven, İ.E. (1998). Bireyi Tanıma Teknikleri. Psikolojik Danışma, Rehberlik ve Eğitim Merkezi (PDREM): Ankara.
Saban, A. (2002). Çoklu Zeka Teorisi ve Eğitim. Nobel Yay. Geliştirilmiş II. Baskı: Ankara.
Semerci, Ç. (2009). Ölçme ve Değerlendirme. Edit: E. Karip. Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: PegemA Yayınevi.
Turan, M., Akpınar, B. (2008). İlköğretim Türkçe Dersi İlk Okuma-Yazma Öğretiminde Kullanılan Ses Temelli Cümle ve Bitişik-Eğik Yazı Yöntemlerinin Değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18, Sayı: 1 Sayfa: 121-138.
Uysal, E., Eryılmaz, A. (2006). Yedinci ve Onuncu Sınıf Öğrencilerinin Kendini Değerlendirmesiyle Bulunan Çoklu Zeka Boyutları Üzerine Bir Çalışma. Hacettepe Ün. Eğitim Fak. Dergisi, 30: 230-239.
Yavuz, E. K. (2001). Eğitim-Öğretimde Çoklu Zeka Teorisi ve Uygulamaları. Özel Ceceli Okulları Yayınları. Ankara.
Yeşil, R. ve Korkmaz, Ö. (2010). Reliability And Validity Analysis Of The Multiple Intelligence Perception Scale. Education, 131(1), 8-32.
Yeşil, R. (2004). Demokrasi Eğitiminde Tartışmanın Yeri ve Önündeki Engeller. Uluslararası Demokrasi Eğitimi Sempozyumu, 295-302, Çanakkale: Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 20-21 Mayıs 2004.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Rüştü Yeşil This is me

Özgen Korkmaz This is me

Publication Date

June 1, 2011

Submission Date

February 1, 2014

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2011 Volume: 12 Number: 3

IZ

https://izlik.org/JA45DD79FT

APA

Yeşil, R., & Korkmaz, Ö. (2011). Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 12(3), 117-135. https://izlik.org/JA45DD79FT

AMA

1.Yeşil R, Korkmaz Ö. Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri. INUJFE. 2011;12(3):117-135. https://izlik.org/JA45DD79FT

Chicago

Yeşil, Rüştü, and Özgen Korkmaz. 2011. “Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 12 (3): 117-35. https://izlik.org/JA45DD79FT.

EndNote

Yeşil R, Korkmaz Ö (June 1, 2011) Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri. İnönü University Journal of the Faculty of Education 12 3 117–135.

IEEE

[1]R. Yeşil and Ö. Korkmaz, “Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri”, INUJFE, vol. 12, no. 3, pp. 117–135, June 2011, [Online]. Available: https://izlik.org/JA45DD79FT

ISNAD

Yeşil, Rüştü - Korkmaz, Özgen. “Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 12/3 (June 1, 2011): 117-135. https://izlik.org/JA45DD79FT.

JAMA

1.Yeşil R, Korkmaz Ö. Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri. INUJFE. 2011;12:117–135.

MLA

Yeşil, Rüştü, and Özgen Korkmaz. “Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education, vol. 12, no. 3, June 2011, pp. 117-35, https://izlik.org/JA45DD79FT.

Vancouver

1.Rüştü Yeşil, Özgen Korkmaz. Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri. INUJFE [Internet]. 2011 Jun. 1;12(3):117-35. Available from: https://izlik.org/JA45DD79FT

Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri

Multiple Intelligence Profiles of Senior High School Students within the Framework of Their Self Perceptions

Abstract

Keywords

Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Öz Algıları Çerçevesinde Çoklu Zeka Profilleri

Öz

Anahtar Kelimeler

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

IZ

Cite