Research Article

Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri

Volume: 19 Number: 1 April 30, 2018
TR EN

Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri

Öz

Üniversiteden mezun olduktan sonra psikolojik danışmanların çoğu okul psikolojik danışmanı (rehber öğretmen) olarak okullarda çalışmakta ve çok farklı tarzlarda öğrenci sorunları ile karşılaşmaktadırlar. Okul psikolojik danışmanlarının okulöncesi/anaokulu ve ilkokul düzeyindeki çocuklarla çalışma konusunda öz yeterliklerine ilişkin görüşlerini incelemek, okul psikolojik danışmanlarının bu eğitim kademelerinde kendilerinden beklenilen rol ve görevlerini yerine getirmede kendilerini nasıl algıladıklarını belirlemek açısından önemlidir. Çalışmanın amacı anaokulu ve ilkokullarda görev yapan okul psikolojik danışmanlarının yeterlik algılarını, kendilerini yetersiz hissettikleri alanlarda başvurdukları ve faydalı buldukları çözüm yollarını ve çocuklarla çalışırken güçlük yaşadıkları konuları belirlemektir. 2013-2014 eğitim-öğretim yılı güz ve bahar döneminde ulaşılan katılımcılarının 183’ü (%75) kadın, 61’i (%25) ise erkektir ve katılımcıların 73’ü (%29,9) anaokulunda çalışırken 171’i (%70,1) ilkokulda çalışmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilmiş olan anket formu kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre katılımcıların kendilerini en yetersiz hissettiği üç konu sırasıyla; riskli cinsel davranışlar, cinsel kimlik sorunları ve cinsel istismardır. En yeterli hissedilen sorun alanları ise; okula uyum, akran ilişkileri ve ebeveynlerle yaşanan sorunlardır. Literatür ışığında sonuçlar tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Anaokulu,ilkokul,çocukla psikolojik danışma,okul psikolojik danışmanı öz-yeterliği

References

  1. Adelman, H. S., & Taylor, L. (2003). Toward a comprehensive policy vision for mental health in schools. In M. D. Weist, S. W. Evans, & N. A. Lever (Eds.), Handbook of school mental health: Advancing practice and research (pp. 23–44). New York: Kluwer Academic/Plenum.
  2. Aksoy, V. ve Diken, İ. H. (2009). Examining school counselors’ sense of self-efficacy regarding psychological counsultation and counseling in special education. Elementary Education Online, 8(3), 709-719.
  3. Allen, M., Jerome, A., White, A., Marston, S., & et al. (2002). The preparation of school psychologists for crisis intervention. Psychology in the Schools, 3, 4, 427– 439.
  4. Arman, J. F. ve Scherer, D. (2002). Service learning in school counselor preparation: A qualitative analysis. Journal of Humanistic Counseling Education and Development, 41, 69-86.
  5. Asarlı, Z. (2012). Okullarda çalışan psikolojik danışmanların okul psikolojik danışmanı öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
  6. ASCA (2015). 21 Ekim 2015 tarihinde https://www.schoolcounselor.org/administrators/role-of-the-school-counselor adresinden ulaşılmıştır.
  7. Atıcı, M. (2014). Examination of school counselors’ activities: From the perspectives of counselor efficacy and collaboration with school staff. Educational Sciences: Theory & Practice, 14(6), 2107-2120.
  8. Aydemir-Sevim, S. ve Hamamcı, Z. (1999). Psikolojik danışmanların mesleki doyumları ile mesleki yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi,12, 39-46.
  9. Barbee, P. W., Scherer, D. ve Combs, D. C. (2011). Prepracticum service-learning: Examining the relationship with counselor self-efficacy and anxiety. Counselor Education and Supervision, 43(2), 108-119.
  10. Cashwell, T. H. ve Dooley, K. (2001). The impact of supervision on counselor self-efficacy. The Journal of Supervision in Psychotherapy and Mental Health, 20(1), 39–47.
APA
Aktaş, E. F., & Demirtaş Zorbaz, S. (2018). Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 19(1), 245-256. https://doi.org/10.17679/inuefd.416003
AMA
1.Aktaş EF, Demirtaş Zorbaz S. Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri. INUJFE. 2018;19(1):245-256. doi:10.17679/inuefd.416003
Chicago
Aktaş, Emine Feyza, and Selen Demirtaş Zorbaz. 2018. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 19 (1): 245-56. https://doi.org/10.17679/inuefd.416003.
EndNote
Aktaş EF, Demirtaş Zorbaz S (April 1, 2018) Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri. İnönü University Journal of the Faculty of Education 19 1 245–256.
IEEE
[1]E. F. Aktaş and S. Demirtaş Zorbaz, “Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri”, INUJFE, vol. 19, no. 1, pp. 245–256, Apr. 2018, doi: 10.17679/inuefd.416003.
ISNAD
Aktaş, Emine Feyza - Demirtaş Zorbaz, Selen. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education 19/1 (April 1, 2018): 245-256. https://doi.org/10.17679/inuefd.416003.
JAMA
1.Aktaş EF, Demirtaş Zorbaz S. Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri. INUJFE. 2018;19:245–256.
MLA
Aktaş, Emine Feyza, and Selen Demirtaş Zorbaz. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri”. İnönü University Journal of the Faculty of Education, vol. 19, no. 1, Apr. 2018, pp. 245-56, doi:10.17679/inuefd.416003.
Vancouver
1.Emine Feyza Aktaş, Selen Demirtaş Zorbaz. Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri. INUJFE. 2018 Apr. 1;19(1):245-56. doi:10.17679/inuefd.416003