Okul Psikolojik Danışmanlarının Çocukla Psikolojik Danışma Yeterliklerine İlişkin Görüşleri
Öz
Üniversiteden mezun olduktan sonra psikolojik
danışmanların çoğu okul psikolojik danışmanı (rehber öğretmen) olarak okullarda
çalışmakta ve çok farklı tarzlarda öğrenci sorunları ile karşılaşmaktadırlar.
Okul psikolojik danışmanlarının okulöncesi/anaokulu ve ilkokul düzeyindeki
çocuklarla çalışma konusunda öz yeterliklerine ilişkin görüşlerini incelemek,
okul psikolojik danışmanlarının bu eğitim kademelerinde kendilerinden
beklenilen rol ve görevlerini yerine getirmede kendilerini nasıl
algıladıklarını belirlemek açısından önemlidir. Çalışmanın amacı anaokulu ve
ilkokullarda görev yapan okul psikolojik danışmanlarının yeterlik algılarını,
kendilerini yetersiz hissettikleri alanlarda başvurdukları ve faydalı
buldukları çözüm yollarını ve çocuklarla çalışırken güçlük yaşadıkları konuları
belirlemektir. 2013-2014 eğitim-öğretim yılı güz ve bahar döneminde ulaşılan
katılımcılarının 183’ü (%75) kadın, 61’i (%25) ise erkektir ve katılımcıların
73’ü (%29,9) anaokulunda çalışırken 171’i (%70,1) ilkokulda çalışmaktadır.
Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilmiş
olan anket formu kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre katılımcıların
kendilerini en yetersiz hissettiği üç konu sırasıyla; riskli cinsel
davranışlar, cinsel kimlik sorunları ve cinsel istismardır. En yeterli
hissedilen sorun alanları ise; okula uyum, akran ilişkileri ve ebeveynlerle
yaşanan sorunlardır. Literatür ışığında sonuçlar tartışılmış ve öneriler
sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Anaokulu,ilkokul,çocukla psikolojik danışma,okul psikolojik danışmanı öz-yeterliği
References
- Adelman, H. S., & Taylor, L. (2003). Toward a comprehensive policy vision for mental health in schools. In M. D. Weist, S. W. Evans, & N. A. Lever (Eds.), Handbook of school mental health: Advancing practice and research (pp. 23–44). New York: Kluwer Academic/Plenum.
- Aksoy, V. ve Diken, İ. H. (2009). Examining school counselors’ sense of self-efficacy regarding psychological counsultation and counseling in special education. Elementary Education Online, 8(3), 709-719.
- Allen, M., Jerome, A., White, A., Marston, S., & et al. (2002). The preparation of school psychologists for crisis intervention. Psychology in the Schools, 3, 4, 427– 439.
- Arman, J. F. ve Scherer, D. (2002). Service learning in school counselor preparation: A qualitative analysis. Journal of Humanistic Counseling Education and Development, 41, 69-86.
- Asarlı, Z. (2012). Okullarda çalışan psikolojik danışmanların okul psikolojik danışmanı öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
- ASCA (2015). 21 Ekim 2015 tarihinde https://www.schoolcounselor.org/administrators/role-of-the-school-counselor adresinden ulaşılmıştır.
- Atıcı, M. (2014). Examination of school counselors’ activities: From the perspectives of counselor efficacy and collaboration with school staff. Educational Sciences: Theory & Practice, 14(6), 2107-2120.
- Aydemir-Sevim, S. ve Hamamcı, Z. (1999). Psikolojik danışmanların mesleki doyumları ile mesleki yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi,12, 39-46.
- Barbee, P. W., Scherer, D. ve Combs, D. C. (2011). Prepracticum service-learning: Examining the relationship with counselor self-efficacy and anxiety. Counselor Education and Supervision, 43(2), 108-119.
- Cashwell, T. H. ve Dooley, K. (2001). The impact of supervision on counselor self-efficacy. The Journal of Supervision in Psychotherapy and Mental Health, 20(1), 39–47.