Üniversite Öğrencilerinin Diyanet İşleri Başkanlığı Hizmetlerine Yönelim Durumları: İnönü Üniversitesi Örneği
Öz
Diyanet İşleri Başkanlığı, Türkiye’de din hizmetleri ve yaygın din eğitimi sunan tek resmi kurumdur. Bir devlet kurumu olarak diğer dini gruplardan farklı olarak üyelik, bağlılık, mensubiyet istemeyen Diyanetin hizmetlerine yönelim daha çok ona duyulan güven ve memnuniyet ile ilgili bir husustur. Bu nedenle bu kuruma duyulan güven ve memnuniyet düzeyinin farklı örneklemlerde bilimsel olarak tespit edilmesi, bu kurumun hizmet planlamalarına katkı sunması açısından önem taşımaktadır.
Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin Diyanet hizmetlerine yönelim düzeylerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2015-2016 öğretim yılında İnönü Üniversitesi’nde 5 farklı fakültede lisans eğitimi alan toplam 302 öğrenci oluşturmuştur. Karşılaştırmalı ilişkisel tarama modelinde yürütülen araştırmada veri toplama aracı olarak Onay tarafından geliştirilen Diyanet İşleri Başkanlığı Hizmetlerine Yönelim Ölçeği (DİBYÖ) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin diyanet hizmetlerine yönelim düzeylerinin cinsiyet, fakülte, mezun olunan lise ve okul dışı din eğitimi alma durumu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Diyanet,Diyanet Hizmetlerine Yönelim,Üniversite Öğrencileri,Din
References
- Arslan, B. Z. (2015). “Aleviliği Tanımlamak: Türkiye’de Dinin Yönetimi, Sekülerlik ve Diyanet”, Mülkiye Dergisi, 39 (1), 135-158.
- Aşlamacı, İ. (2015). Din Hizmetleri ve Din Eğitimi Politikalarının Birlikte Yaşama Kültürüne Etkisi: Türkiye ve Pakistan Örneği Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme, Hz Peygamber ve Birlikte Yaşama Hukuku, 2015 Yılı Kutlu Doğum Haftası Sempozyumu, basılmamış bildiri metni, Mardin.
- Benzer, F. (2005). Din Görevlisinden Beklentiler ve Din Görevlilerinin Mesleki Yeterlikleri (Amasya- Sakarya – Sivas- Trabzon Örneği), Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
- Buyrukçu, R. ve Asri, S. (2007). “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Diyanet İşleri Başkanlığı Taşra Teşkilatı Din Hizmetlerine Bakışı: Süleyman Demirel Üniversitesi Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (2007/2), S. 19, s. 81-106;
- Çakır, R. ve Bozan, İ. (2005). Sivil, Şeffaf ve Demokratik Bir Diyanet İşleri Başkanlığı Mümkün mü?, İstanbul: Tesev Yayınları.
- Çekin, A. (2005). Din Görevlisinden Beklentiler ve Din Görevlilerinin Mesleki Yeterlikleri (Elazığ- Erzurum – Malatya- Urfa Örneği), Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
- Demir, Ç. (2015). Camilerdeki Dini Hizmetlerin yapılmasın Cami Cemaatinin Din Görevlilerinden Beklentilerinin Değerlendirilmesi (Altınyayla İlçe Örneği), Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
- Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, Kanun no. 6002, 1 Temmuz 2010.
- Döner, A. (2014). Cami hizmetlerinde Cemaatin Beklentileri Üzerine Sosyolojik bir Analiz (Sivas/Zara İlçesi Örneği), Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
- Görmez, M. (2007). “Türk Hukuk Mevzuatında Dini Kurumların Yeri Ve Uygulama”, Avrupa Birliği Sürecinde Dini Kurumlar Ve Din Eğitimi, İlyas Çelebi (Ed.), İstanbul: Ensar Yay.