Research Article

Çocukların Çevrimiçi Ortamda Karşılaştıkları Risk Türleri İle Aracılık Uygulamaları Arasındaki İlişki

Volume: 7 Number: 1 March 14, 2018
TR EN

Çocukların Çevrimiçi Ortamda Karşılaştıkları Risk Türleri İle Aracılık Uygulamaları Arasındaki İlişki

Öz

İnternet, Web 2.0 ile birlikte etkileşimsel yapısı, kullanıcı türevli içerik üretimi ve çoklu ortam özellikleri ile iletişim, eğlence, bilgi edinme gibi olanakları her yaş ve statüden bireyin kullanımına sunmaktadır. Bu özelliklerin ve olanakların internet kullanıcısı olan çocuklara birçok fırsat sunması ile birlikte onları birtakım risklerle de karşı karşıya getirdiği görülmektedir. Bu bağlamda çocukların çevrimiçi ortamlarda karşılaştığı risk türleri ile ailelerinin gerçekleştirdiği aracılık uygulamaları arasındaki ilişkinin nasıl olduğu bu çalışmanın problemini oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı ise anne-babaların uyguladığı aracılık türleri ile çocukların karşılaştığı risk türleri arasındaki ilişkinin belirlenmeye çalışılmasıdır. Çalışma kapsamında seçilen aileler ve çocukları ile nitel yöntem kapsamında yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Bulgulardan hareketle  ​her bir aracılık türü uygula​maya koyulsa da​ çocukların​ internette çeşitli risklerle karşılaşabildiği ​sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Yeni medya,İnternet,Çocuk,Aracılık,Risk

References

  1. Austin, W. E. (2001). Effects of family communication on children’s interpretation of television.
  2. Binark, M., Bayraktutan, G. (2013). Ayın karanlık yüzü: yeni medya ve etik. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  3. Binark, M., Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E., Börekçi, S. ve Çomu, T. (2014). Toplumsal paylaşım ağı facebook: “görülüyorum öyleyse varım!” İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  4. Cauberghe, V., Hudders, L., Panic, K. (2015). An experimental study on the effects of age on brand placement effectiveness: the impact of parental mediation. Universiteit Gent, Center for Persuasive Communication, Gent.
  5. Chen, H. H. V., Chng, S. G. (2016). Active and restrictive parental mediation over time: effects on youths’ self-regulatory competencies and impulsivity. Computers & Education, 98, 206-212.
  6. Clark, S. L. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Communication Theory, 21, 323-343.
  7. Coleman, B. (2012). Hello avatar: dijital neslin yükselişi. (Çev. E. Bilge). İstanbul: MediaCat Kitapları.
  8. Collier, M. K. (2015). Does parental mediation of media influence child outcomes? A meta-analysis on Media time, content, aggression, substance use, sexual behavior and health outcomes. Brigham Young University: Master Of Science.
  9. Çakır, M. (2013). Sosyal medya ve gösteri. A. Büyükaslan ve A. M. Kırık (Edt.). Sosyal medya araştırmaları 1 içinde (ss. 11-68). Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
  10. Çakır, M. (2015). İnternette gösteri ve gözetim: eleştirel bir okuma. Ankara: Ütopya Yayınevi.
APA
Bilgin Ülken, F., & Kılınç, F. (2018). Çocukların Çevrimiçi Ortamda Karşılaştıkları Risk Türleri İle Aracılık Uygulamaları Arasındaki İlişki. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(1), 124-145. https://doi.org/10.15869/itobiad.350599