Çocukların Çevrimiçi Ortamda Karşılaştıkları Risk Türleri İle Aracılık Uygulamaları Arasındaki İlişki
Öz
İnternet, Web 2.0 ile
birlikte etkileşimsel yapısı, kullanıcı türevli içerik üretimi ve çoklu ortam
özellikleri ile iletişim, eğlence, bilgi edinme gibi olanakları her yaş ve
statüden bireyin kullanımına sunmaktadır. Bu özelliklerin ve olanakların
internet kullanıcısı olan çocuklara birçok fırsat sunması ile birlikte onları
birtakım risklerle de karşı karşıya getirdiği görülmektedir. Bu bağlamda
çocukların çevrimiçi ortamlarda karşılaştığı risk türleri ile ailelerinin
gerçekleştirdiği aracılık uygulamaları arasındaki ilişkinin nasıl olduğu bu
çalışmanın problemini oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı ise anne-babaların
uyguladığı aracılık türleri ile çocukların karşılaştığı risk türleri arasındaki
ilişkinin belirlenmeye çalışılmasıdır. Çalışma kapsamında seçilen aileler ve
çocukları ile nitel yöntem kapsamında yarı yapılandırılmış görüşme
gerçekleştirilmiştir. Bulgulardan hareketle
her bir aracılık türü uygulamaya koyulsa da çocukların internette
çeşitli risklerle karşılaşabildiği sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Austin, W. E. (2001). Effects of family communication on children’s interpretation of television.
- Binark, M., Bayraktutan, G. (2013). Ayın karanlık yüzü: yeni medya ve etik. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
- Binark, M., Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E., Börekçi, S. ve Çomu, T. (2014). Toplumsal paylaşım ağı facebook: “görülüyorum öyleyse varım!” İstanbul: Kalkedon Yayınları.
- Cauberghe, V., Hudders, L., Panic, K. (2015). An experimental study on the effects of age on brand placement effectiveness: the impact of parental mediation. Universiteit Gent, Center for Persuasive Communication, Gent.
- Chen, H. H. V., Chng, S. G. (2016). Active and restrictive parental mediation over time: effects on youths’ self-regulatory competencies and impulsivity. Computers & Education, 98, 206-212.
- Clark, S. L. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Communication Theory, 21, 323-343.
- Coleman, B. (2012). Hello avatar: dijital neslin yükselişi. (Çev. E. Bilge). İstanbul: MediaCat Kitapları.
- Collier, M. K. (2015). Does parental mediation of media influence child outcomes? A meta-analysis on Media time, content, aggression, substance use, sexual behavior and health outcomes. Brigham Young University: Master Of Science.
- Çakır, M. (2013). Sosyal medya ve gösteri. A. Büyükaslan ve A. M. Kırık (Edt.). Sosyal medya araştırmaları 1 içinde (ss. 11-68). Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- Çakır, M. (2015). İnternette gösteri ve gözetim: eleştirel bir okuma. Ankara: Ütopya Yayınevi.