İşe Adanmışlığın Güçlendirme İklimi ve Bireysel Performans İle İlişkisinin İncelenmesi: Hizmet Sektöründe Bir Araştırma
Öz
İşe adanmışlık, psikolojik bir güç olarak işgören performansını etkileyebilmektedir. İşgörenlerin davranışlarını şekillendiren uygulamalar seti olarak güçlendirme iklimi de işe adanmışlık üzerinde etkili olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, işe adanmışlığın güçlendirme iklimi ve bireysel performans ile ilişkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, çeşitli hizmet sektörü kurumlarında görev yapan 234 işgören oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri kolayda örnekleme yöntemiyle toplanarak yapısal eşitlik modellemesi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, güçlendirme ikliminin işe adanmışlık üzerinde pozitif bir etkiye sahip olduğunu ve işe adanmışlığın da bireysel performansı pozitif yönde etkilediğini ortaya koymuştur. Araştırma bulguları aynı zamanda, işe adanmışlığın güçlendirme iklimi ile bireysel performans arasında aracılık rolü oynadığını da ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Güçlendirme,Güçlendirme İklimi,İşe Adanmışlık,Bireysel Performans,Hizmet Sektörü
References
- Akturan, A. (2015). Algılanan Güçlendirme İklimi, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Yaratıcı Performans Arasındaki İlişkilerin Saptanması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Kocaeli Üniversitesi, SBE, Kocaeli.
- Allen, N. J. ve Meyer, J. P. (1990). The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance, and Normative Commitment to the Organization. Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
- Appelbaum, S. H., Hébert, D. ve Leroux, S. (1999). Empowerment: Power, Culture and Leadership – A Strategy or Fad For The Millennium?. Journal of Workplace Learning, 11(7), 233-254.
- Ariani, D. W. (2013). The Relationship between Employee Engagement, Organizational Citizenship Behavior, and Counterproductive Work Behavior. International Journal of Business Administration, 4(2), 46-56.
- Arslan, E. T. ve Demir, H. (2017). İşe Angaje Olma ve İş Tatmini Arasındaki İlişki: Hekim ve Hemşireler Üzerine Nicel Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 24(2), 371-389.
- Ashforth, B. E. ve Humphery, R. H. (1995). Emotion in the Workpkace: A Reappraisal. Human Relations, 48, 97-125.
- Attridge, M. (2009). Measuring and Managing Employee Work Engagement: A Review of the Research and Business Literature. Journal of Workplace Behavioral Health, 24, 383-398.
- Aybas, M. (2014). İnsan Kaynakları Uygulamalarının Çalışanların İşe Adanmışlığı Üzerindeki Etkisi ve Pozitif Psikolojik Sermayenin Aracı Rolü, Konuya İlişkin Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi, SBE, İstanbul.
- Bakker, A. B., Demerouti. E. ve Verbeke, W. (2004). Using The Job Demands-Resources Model to Predict Burnout and Performance, Human Resource Management,43(1), 83-104.
- Bakker, A. B. ve Demerouti, E. (2008). Towards a Model of Work Engagement. Career Development International, 13(3), 209-223.