İnsan Kaynakları Yetkinliklerinin Kurumların Örgüt İçi Etkileşimleri Üzerine Etkisinde Stratejik Değişim Becerilerinin Aracılık Rolü

Organizations operate in changing and dynamic environments; thus, they need change in order to sustain their existence and development, and these rapidly occurring changes require quite different new methods, knowledge, skills, and strategies. With the realization that advanced physical resources and technological equipment are not sufficient to provide sustainable competitive advantage; the importance of human resources, which process information and create value and difference, within the organization has begun to change. Organizational change depends on positive interaction within the organization and the transformation of employees. The best method for this is to create an organization that constantly learns and develops with human resources equipped with competencies. The aim of this study was to determine whether human resources competencies have a significant effect on intra-organizational interaction, and whether strategic change skills have a mediating role in this effect. The universe of the research consists of all employees of a public university established in 2018. The scanning model was used for this research in which the organizational culture was tried to be explained in terms of human resources competence level, strategic change skills, and organizational interaction dimensions. With the research, whether the core, functional, and managerial competence levels of the employees have positive and significant effects on strategic change skills and intra-organizational interaction was tested, and ten hypotheses were tested to determine whether strategic change skills of each competency level had a mediating role in intra-organizational interaction. Correlation, reliability, and regression analyses were performed, and then the Sobel test was performed to test the mediation effects. The analyses showed that strategic change skills and human resources competencies have an intermediary role in interactions within an organization.

Değişken ve dinamik bir çevrede faaliyet gösteren örgütler, varlıklarını ve gelişimlerini devamlı kılabilmek için değişime ihtiyaç duymakta, hızla meydana gelen bu değişimler ise çok daha farklı yeni yöntem, bilgi, beceri ve stratejileri gerektirmektedir. Gelişmiş fiziksel kaynaklar ve teknolojik donanımın sürdürülebilir rekabet avantajını sağlamaya yetmediğinin anlaşılmaya başlamasıyla birlikte; bilgiyi işleyip değer ve fark yaratan insan kaynağının örgüt içindeki yeri ve önemi farklılaşmaya başlamıştır. Örgütsel değişim, örgüt içi pozitif etkileşime, çalışanların değişim ve dönüşümüne bağlıdır. Bunun için en iyi yöntem yetkinliklerle donatılmış insan kaynağı ile sürekli öğrenen ve gelişen bir örgüt yaratmaktır. Araştırmanın amacı insan kaynakları yetkinliklerinin örgüt içi etkileşimi üzerinde anlamlı bir etkisinin olup olmadığını ve bu etkide stratejik değişim becerilerinin aracılık rolünün bulunup bulunmadığını belirlemektir. Araştırmanın evrenini 2018 yılında kurulmuş bir devlet üniversitesi çalışanlarının tamamı oluşturmaktadır. Örgüt kültürünün insan kaynakları yetkinlik düzeyi, stratejik değişim becerileri, örgüt içi etkileşim boyutlarıyla açıklanmaya çalışıldığı bu araştırmada tarama modelinden faydalanılmıştır. Araştırma ile çalışanların temel, fonksiyonel ve yönetsel yetkinlik düzeylerinin stratejik değişim becerileri ve örgüt içi etkileşim üzerinde pozitif ve anlamlı etkilerinin olup olmadığı; yine her bir yetkinlik düzeyinin örgüt içi etkileşimde stratejik değişim becerilerinin aracılık rolünün olup olmadığının belirlemesine yönelik on hipotez test edilmiştir. Verilerin analizinde korelasyon, güvenirlik ve regresyon analizleri kullanılmış, aracılık etkilerini tespit için ise Sobel testlerinden yararlanılmıştır. Bulgulara göre; stratejik değişim becerilerinin, insan kaynakları yetkinliklerinin örgüt içi etkileşime katkı sağlamada aracılık rolünün olduğu tespit edilmiştir.