SANAT ALANINDA ANDY WARHOL HADİSESİ

Abstract

Andy Warhol, sanat alanına girdiği andan itibaren hem en çok konuşulan, en çok tartışılan isimlerden biri hem de hakkında ki bunca söyleme karşın çizgisini değiştirmemiş, iddialı açıklamalarından geri adım atmamış bir isim olma özelliğiyle sanat algımızın kırılma noktasında duruyor. Kimilerine göre “sanat’ ın sonu” kimilerine göre “yeni sanat’ ın başlangıcı” olarak nitelendiriliyor. Çoğu söyleminde derdinin sanat olmadığını beyan etmesine karşın, sanat alanında böylesine yankı uyandırması artık hiçbir şeyin aynı olmayacağının göstergesiydi.

Bu çalışmada, Sanatta kırılma noktaları genel hatlar üzerinde ele alınmakta ve Andy Warhol’ un sanat alanına girişinden itibaren sanata karşı duruşu, “fabrika” sı, işleri ve tüm bu süreç içerisinde genel sanat algısının ne yönde değiştiği ele alınmaktadır.

Keywords

• Andy Warhol,Pop –Art,fabrika,tüketim kültürü

ANDY WARHOL INCIDENT IN THE ART SCENE

Abstract

Andy Warhol brakes our perception about the art because despite the fact that he was one of the most talked-about and most controversial names since his very first entrance to the art scene, he neither changed his attitudes, nor stepped backed from his assertive statements. For some, he was “the end of the art”, for others he was “the beginning of the new art”. Although he claimed that his intend was not making art, his impact on the art world indicated that nothing will have ever been the same again.

In this essay, the milestones of the art history are described in general and Andy Warhol’s point of view about the art, his “factory”, his works and how the common perception of the art has changed after his appearance in the art scene are discussed.

Keywords

• Andy Warhol,Pop-Art,factory,consumer culture

References

1. Baudrillard, J. 2012. Trans Estetik, çev. Işık Ergüden, Erişim: Eylül 20, 2017, [http://www.eskop.com/skopbulten/cagdas-estetik-trans-estetik/996].
2. Baudrillard, J. 2014. Sanat Komplosu/ Yeni Sanat Düzeni ve Çağdaş Estetik 1, çev: Elçin Gen–Işık Ergüden, İstanbul: İletişim.
3. Baudrillard, J. 2014. Makineleşmiş Züppelik:Andy Warhol, çev. Ayşe Boren, Erişim: Eylül 20, 2017,[http://www.e-skop.com/skopbulten/cagdas-estetik-makinelesmis-zuppelik-andywarhol/1978].
4. Boratav, O. ve Gürdal, N. 2016. “Kültür Endüstrisi Bağlamında Sanat Eserinin Tecimselleşmesi ve Metanın Estetize Edilişi”, Yıldız Journal Of Art And Design: 3 (2), 96-109.
5. Danto, A.2013. Sanat Nedir, çev. Zeynep Baransel, İstanbul: Sel
6. Danto, A. 2014. Sanatın Sonundan Sonra/ Çağdaş Sanat ve Tarihin Sınır Çizgisi, çev. Zeynep Demirsü, İstanbul: Ayrıntı.
7. Danto, A. 2016. Brillo Kutusu/ Post –Tarihsel Perspektiften Görsel Sanatlar, çev. Can Kayaş, İstanbul: Ayrıntı.
8. Gompertz, W. 2015. Pardon Neye Bakmıştınız ?, çev. Süreyya Evren, İstanbul: Yapı Kredi.

9. Kuspit, D. 2010. Sanatın Sonu, çev. Yasemin Tezgiden, İstanbul: Metis.
10. Lotringer, S. 2014. “Sanat Korsanlığı“, Sanat Komplosu/ Yeni Sanat Düzeni ve Çağdaş Estetik 1 içerisinde sunuş, çev. Elçin Gen – Işık Ergüden, İstanbul: İletişim, 9 -24.
11. Şahiner, R. 2008. Sanatta Postmodern Kırılmalar ya da Modernin Yapıbozumu, İstanbul: Yeni İnsan.
12. Warhol, A. 2016. Andy Warhol Felsefesi, çev. Elif Gökteke, İstanbul: Sel.