Mevlevi Âyinlerinin Yüzyıllara Göre Dağılımı
Öz
It is important that preschool education develops the skills because children Mevlevi Rites are classified as mystical musical forms that were composed to be performed during the Sema rituals and they are one of the lenghtiest musical forms of Turkish music. The earliest Mevlevi Rites in history were composed in pençgâh, dügâh ve hüseynî maqams and their composers are unknown. These earliest rites, known as beste-i kadim, were composed in the 16th century and since then this form has been attracting the interest of many composers. After examining the literature about the form that existed for centuries, it can be said that many examples composed after the 20th century did not have the chance to be performed and recognized. The aim of this study is to identify the all the composers of Mevlevi Rite up until now and to determine the numbers, maqams, and composers of the works in order to reveal the present situation. The data collected were examined and evaluated in the frame of the determined subject headings resulting in this descriptive study.
Mevlevî âyinleri, Tasavvuf Mûsikîsi başlığı altında değerlendirilen, Mevlevî
tekkelerinde semâ töreni esnasında icrâ edilmek üzere bestelenmiş olan, Türk
Müziği’nin uzun formlu türlerindendir. Tarihte bilinen ilk Mevlevî âyinleri,
pençgâh, dügâh ve hüseynî makamlarında bestelenmiştir ve bestekârları
bilinmemektedir. Beste-i Kadîm olarak anılan bu ilk Mevlevî âyinleri 16.
Yüzyılda bestelenmiş ve o günden bu yana Mevlevî âyini formu bestekârlarca
ilgi görmeye devam etmiştir. Yüzyıllardan beri varlığını sürdüren Mevlevî
âyinlerine yönelik ilgili literatür incelendiğinde, 20. yüzyıl itibariyle bestelenmiş
âyinlerin birçoğunun meydan görmediği, yani icra şansı bulamadığından
dolayı açığa çıkmadığı söylenebilir. Bu araştırmanın amacı, bugüne kadar
yaşamış Mevlevî âyini bestekârlarını tespit etmek ve bestelemiş oldukları
Mevlevî âyinlerini sayıları, makamları ve bestekârları açısından belirleyerek
mevcut durumu ortaya koymaktır. Araştırma betimsel yöntem çerçevesinde
yürütülen bir tarama (survey) çalışmasıdır. Araştırmanın evreni, Türk din
musikisinin tasavvuf müziği başlığı altında değerlendirilen Mevlevî âyinleridir.
Araştırmada herhangi bir örnekleme yöntemine gidilmemiş olup evrenin tümü
araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın verileri; millî kütüphâne, çeşitli
üniversite kütüphâneleri, Süleyman Demirel Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi
Öğretim Görevlisi Erdoğan Ateş özel arşivi, İzmir Devlet Klâsik Türk Müziği
Korosu ses sanatkârı Ümit Yazıcı özel arşivi, bazı web sayfaları, makâle ve
kitap taramaları sonucunda elde edilen veriler belirlenen konu başlıkları
çerçevesinde incelenerek betimsel olarak analiz edilmiş ve değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adar, Ç. (2015). Mevlevî Âyinlerinde Kullanılan Makamların Dönemsel Değişiklikleri Üzerine Bir İnceleme: “Hicaz Mevlevî Ayini Örneği”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 1394-1405.
- Akdoğan, B. (2010). Türk Din Mûsikîsi Dersleri. Ankara: Bilge Ajans & Matbaa.
- Akdoğu, O. (1996). Türler ve Biçimler. İzmir: Ege Üniversitesi Basım Evi.
- Ateş, E. (2015). Türk Din Mûsikîsi. İstanbul: Rağbet Yayınları.
- Bayrakçı, Ö.F. (2012). 19.yy. Sonrası Mevlevî Âyini Besteciliği ve Besteci Zeki Atkoşar’ın Katkılar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Behar, C. (1992). Zaman, Mekân, Müzik. İstanbul: AFA Yayınevi.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
- Çevikoğlu, T. (2011). Mevlevî âyinleri Usûller ve Aruz (Cilt I). İstanbul: T.C. Konya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Muattar Demet Doğruöz
MUĞLA SITKI KOÇMAN ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Aralık 2016
Gönderilme Tarihi
23 Haziran 2017
Kabul Tarihi
14 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 6 Sayı: 14
Cited By
Tolga Bektaş'ın Kürdîlihicazkâr Makamında Mevlevî Âyini
Turkish Academic Research Review - Türk Akademik Araştırmalar Dergisi [TARR]
https://doi.org/10.30622/tarr.1023761