KENT PARKLARINDAKİ ÇOCUK OYUN ALANLARININ KULLANICI İSTEKLERİ AÇISINDAN BELİRLENMESİ
Öz
Çocuk oyun alanları, çocukların hem sosyal, fiziksel ve zihinsel olarak gelişimine katkı sağlayan hem de doğa ile ilişki kurabildikleri alanlardır. Ancak gelişen teknolojik olanaklar, hızlı ve düzensiz bir şekilde büyüyen kentler ile birlikte çocuk oyun alanları kullanıcıların taleplerine cevap veremez hale gelmiştir. Bu bağlamda çocuk oyun alanlarının tasarım ve planlamasında kullanıcı isteklerinin dikkate alınması önem taşımaktadır. Bu noktadan hareketle çalışmada Kahramanmaraş kenti çocuk oyun alanları örneğinde kullanıcı görüş ve isteklerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmanın amacına uygun olarak 4 ana başlıkta toplam 33 adet sorudan oluşan anket formları hazırlanmıştır. Anket formları Kahramanmaraş kenti Onikişubat, Aslanbey ve Kılavuzlu mesire alanı içerinde yer alan çocuk oyun alanlarında toplam 150 kişiye yüz yüze metodu ile uygulanmıştır. Anket formlarının analizi SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda kullanıcıların mevcut çocuk oyun alanları hakkındaki görüşleri ve talepleri belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ASTM, 2016. Standard Guide for ASTM Standards on Playground Surfacing. ASTM International, www.astm.org (Erişim tarihi: 10.05.2017).Bal, A. 2005. Zonguldak Kenti Yeşil Alan Sistemindeki Çocuk Oyun Alanlarının Durumunun Peyzaj Mimarlığı İlkeleri Açısından İrdelenmesi, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Bartın, 172 s.Cihangiroğlu, C. 1994. Çocuk Oyun Alanlarındaki Oyun Aletlerinde Uyulması Gereken Kriterler Üzerine Bir Araştırma.(Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı, Ankara.CPSC, 2010. Public playground safety handbook: Government Printing Office. http://www.cpsc.gov/pagefiles/122149/325.pdf (Erişim tarihi: 10.01.2018).Cunningham, C., Jones, M., Taylor, N. 1994. The Child-Friendly Neighbourhood: Some Questions and Tentative Answers from Australian Research. International Play Journal: 279-295.Ergen, S. 2000. Sokakların çocuk oyun alanı olarak kullanılabilirliğine ilişkin bir yöntem denemesi: Süleymaniye örneği. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.Duman, G., Koçak, N. 2013. Çocuk oyun alanlarının biçimsel özellikleri açısından değerlendirilmesi (Konya ili örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 11(1): 64-81.Ergen, S. 2000. Sokakların çocuk oyun alanı olarak kullanılabilirliğine ilişkin bir yöntem denemesi: Süleymaniye örneği. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.Günal, B. ve Esin, N. 2007. İnsan – Mekân İletişim Modeli Bağlamında Konutta Psiko-Sosyal Kalitenin İrdelenmesi. İTÜ Dergisi/a, Mimarlık-Planlama-Tasarım Serisi, 6,1: 19-30.Kellert, S.R. 2002. Experiencing nature: affective, cognitive, and evaluative development in children. In: Kahn, P.H and Kellert S.R. (Eds.), Children and Nature: Psychological, Sociocultural, and Evolutionary Investigations. The MIT Pres. USA.Likert, R. 1932. A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, Vol. 22, 5-55.Özgen, Y., Aytuğ, A., 1992. Kullanıcı Eğilimleri̇ Açısından Çocuk Oyun Alanları Ve Araçlari Üzeri̇ne Bi̇r İnceleme. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi. Vol. 42/2 s:99-118.Özgüner H., Ergin Ş., Gül A., Çukur D., Küçük V., Akten M. 2007. Günümüz Kültürel Yapısı içinde Kentsel Alanda Doğa Korumanın Olanak ve Sınırları İle Sosyalizasyon Sürecinde Çocuklarda Doğa Bilinci Gelişimini Destekleyici Kentsel Tasarım Yaklaşımlarının Saptanması. Süleyman Demirel Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi Raporu, Proje No: 01018-m-05, Isparta.Tezbaşaran, A.A. (2008). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu (e-kitap). http://www.academia.edu/1288035/Likert_Tipi_Ölçek_Hazırlama_Kılavuzu (Erişim tarihi: 10.12.2017).Tranter, P., Doyle, J. 1996. Reclaiming the residential street as playspace. International Play Journal: 481-97.Valentine, G., McKendrick, J.H. 1997. Children's outdoor play: exploring parental concerns about children's safety and the changing nature of childhood. Geoforum 28: 219-235.Yılmaz, H, Yılmaz, S, Demircioğlu Yıldız, N. (2010). Kars Kent Halkının Rekreasyonel Talep ve Eğilimlerinin Belirlenmesi / Determination Of The Recreational Demands And Tendencies Of The People In The City Center Of Kars. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 34 (4).Yılmaz, S., Bulut, Z. 2003. Kentsel Mekanlarda Çocuk Oyun Alanlarının Yeri ve Önemi: Erzurum Örneği. Milli Eğitim Dergisi, Sayı:158.Yücel, G.F. 2005. Çocuk oyun alanları tasarımı. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 55(2):99-110.Tranter, P., Pawson, E. 2001. Children's access to local environments: a case-study of Christchurch, New Zealand." Local Environment 6(1): 27-48.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mühendislik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Şule Kısakürek
*
Türkiye
Müge Külahlıoğlu
Bu kişi benim
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Orman Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü
Türkiye
Emine Ardıç
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
28 Şubat 2018
Kabul Tarihi
26 Eylül 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 17
Cited By
Çocuk Oyun Alanlarının Farklı Değişkenler Açısından Değerlendirmesi Üzerine Bir Alan Çalışması
Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.31680/gaunjss.1074597Bilecik ilinde yer alan çocuk oyun parklarının niteliğinin incelenmesi
Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi
https://doi.org/10.33400/kuje.1411981Çocuk Oyun Alanlarının Ebeveynler Açısından Değerlendirilmesi (Gaziantep İli Örneği)
Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi
https://doi.org/10.52974/jena.1499332