Araştırma Makalesi

Drenaj Havzalarındaki Morfotektonik Özelliklerin Jeomorfik Analizlerle İncelenmesi: Delibekirli (Kırıkhan / Hatay) Havzası Örneği

Sayı: 11 15 Ekim 2023
PDF İndir
EN TR

Drenaj Havzalarındaki Morfotektonik Özelliklerin Jeomorfik Analizlerle İncelenmesi: Delibekirli (Kırıkhan / Hatay) Havzası Örneği

Öz

Bu çalışmada temel amaç Anadolu’nun güneyinde, Amanos Dağları’ nın orta kesiminde (Orta Amanoslar) yer alan Delibekirli Havzası’nın morfotektonik özellikleri jeomorfik indislerle açıklamaktır. Delibekirli Havzası ve yakın çevresi, tektonik açıdan Ölü Deniz Fayı, Karasu Fayı ve Kıbrıs-Antakya Transform Fayı’nın karşılaştığı bölgeye yakın bir konumdadır. Ortalama eğim değeri 20,1° olan havzanın en yüksek noktası Amanoslar’da yer alan Daz Tepesi (1795 m)’dir. Kırıkhan Meteoroloji İstasyonu verilerine göre havzanın ortalama sıcaklık değeri 21,1 °C; yıllık yağış miktarı 579 mm; yıllık ortalama rüzgar hızı 1.5 m/sn ‘dir. Çalışmanın amacı kapsamında, akarsuyun hem aşındırma gücünü hem de aşındırdığı malzemelerin taşıma gücünü tespit için geliştirilen SL (Akarsu uzunluk-Boy Gradyan İndisi) indisi; sahanın jeomorfolojik gelişim evrelerinin belirlenmesi ve yorumlanmasında kullanılan Hc (Hipsometrik Eğri) ve Hi (Hipsometrik İntegral); sahanın morfolojik açıdan gençlik evresine yaklaşıp yaklaşmadığını anlamak için Vf (Vadi taban uzunluğu-Yükseklik Oranı) indisi; yerşekillerini faylar ile ilişkisini sayısal bir şekilde ortaya çıkarmaya yarayan Smf (Dağönü Sinüsitesi) indisi; sahanın yapısal unsur deformasyonlarını belirlemek ve tektonik yapıyı anlayabilmek için çizgisellik analizi; aktif tektonik deformasyonun şiddeti ve yönünü anlayabilmek için ise T (Topoğrafik Simetri) ve Af (Asimetri Faktörü) uygulanmıştır. Farklı litolojik birimlerden oluşan çalışma sahasının jeomorfolojik gelişimi tektonik hareketler, iklim, karstlaşma ve akarsu aşındırmasının etkisi altında sürdürmektedir. Havzadaki çizgisellikler tektonik yapı tarafından denetlenmektedir. Tektonik süreçler aktif olarak etkinliklerini sürdürüp sahayı yükseltmeye (uplift) devam ederken diğer yandan flüvyal süreçlerin de etkinliklerini sürdürdüğü ve tektonik aktiviteden etkilendiği anlaşılmaktadır. Yükselen sahada akarsuların yataklarını derine doğru kazıdığı, sahasının tektonik manada çarpıldığı ve ana akarsu kolunun, akış istikametine göre sol yönlü olduğu (tilt) sonucuna varılmıştır. Yine akarsu ötelenmeleri ve çizgisellikler sahaya sol yönlü oblik fayların yerleştiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Jeomorfik İndis , Flüvyal Jeomorfoloji , Havza , Morfotektonik , Amanos Dağları

Kaynakça

  1. Akhir, J.M. and Abdullah, I. (1997) Geological Application of Landsat TM Imagery: Mapping and Analysis of Lineament in NW Penisula Malaysia. https://a-a-r-s.org/proceeding/ACRS1997/Papers/GEO97-1.htm
  2. Altınlı, İ.E. (1978). Amanos Dağları ve Anadolu'nun Levha Tektoniği ile İlişkileri. Türkiye Dördüncü Petrol Kongresi, Nisan 1978, Ankara, 51-62.
  3. Arslan, O. ve Akyürek, Ö. (2015). Landsat 7 Etm+ Görüntüleri Üzerinden Çizgiselliklerin Otomatik Çıkarımı ve Analizi: Van Depremi Örneği, 5. Uluslararası Deprem Sempozyumu (10-12 Haziran), Kocaeli.
  4. Atalay, İ. (1988). Toros Dağlarında Karstlaşma ve Karstik Alanların Ekolojisi. Jeomorfoloji Dergisi, Sayı: 16: 1-8.
  5. Avcı, V. ve Günek, H. (2015). Uludere Havzası’nın (Bingöl) Jeomorfolojik Özelliklerinin Belirlenmesinde Morfometrik Analizlerin Kullanımı. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi ISSN:1308-9196, Sayı:21, 745-770. https://dergipark.org.tr/tr/pub/adyusbd/issue/27003/283850
  6. Aydın, O. ve Çiçek, İ. (2013). Ege Bölgesi’nde Yağışın Mekânsal Dağılımı. Coğrafi Bilimler Dergisi, 11 (2), 101-120. Ankara. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aucbd/issue/44465/551155
  7. Azor Pérez, A., Keller, E. A., & Yeats, R. S. (2002). Geomorphic Indicators of Active Fold Growth: South Mountain - Oak Ridge Anticline, Ventura Basin, Southern California. Geological Society of America Bulletin, 114(6), 745-753. doi: 10.1130/0016-7606(2002)114<0745:GIOAFG>2.0.CO;2.
  8. Bakış, R., Bayazıt, Y. ve Uyguçgil, H. (2013). Porsuk Havzasındaki Yağış, Sıcaklık ve Buharlaşma Dağılımlarının Uzaklığa Bağlı Tahminleme Yöntemleri ile Haritalanması. İnşaat Mühendisleri Odası Taşkın ve Heyelan Sempozyumu, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon, 24-26 Ekim.
  9. Bayrakdar, C. (2012). Akdağ Kütlesi’nin (Batı Toroslar) Jeomorfik Evrimine Morfometrik Yaklaşım. Ankara Üniversitesi Türkiye Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÜCAUM) VII. Coğrafya Sempozyumu, Ankara Üniversitesi Coğrafya Bölümü, Ankara, 18-19 Ekim, 48-56.
  10. Bekaroğlu, E. (2014). Jeomorfolojide Temel Araştırma Yöntemleri. İçinde: ARI, Y., KAYA, İ. (2014). Coğrafya Araştırma Yöntemleri. Coğrafyacılar Derneği Yayını, ss: 315-341, Balıkesir.