Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Metin Taytaş; Fuat Tanhan

doi:10.18009/jcer.983718

TR EN

Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı, psikolojik danışmanların (rehber öğretmenler) yeterlik algılarını ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirmektir. Söz konusu çalışmaya Van ilinde 194 psikolojik danışman gönüllü katılmıştır. Ankete cevaplayıcı olarak katılan psikolojik danışmanların verileri SPSS 22 programına aktarılarak ölçeğin geçerlik ve güvenirlik değerleri analiz edilmiştir. Yapı geçerliliğini sınamak amacıyla açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Ayrıca iç tutarlılık katsayısı Cronbach’s Alpha (alfa) değeri ile ölçülmüştür. Analizler “Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği”nin rehber öğretmenler üzerinde yeterli düzeyde geçerli ve güvenilir değerlere sahip olduğunu göstermiştir.

Keywords

Psikolojik danışman, geçerlik, güvenirlik, yeterlik, algı

References

Aksoy, V. & Diken, İ. H. (2009). Rehber öğretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algılarının incelenmesi. İlköğretim Online, 8 (3), 709-719.
Arslan, A. (2019). Sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin sosyal kaygıları ve genel özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International e-Journal of Educational Studies (IEJES), 3 (6), 78-96. DOI: 10.31458/iejes.524860
Arslan, Ü. (2017). Türkiye’de ve dünyada psikolojik danışman eğitimi ve etik. F. E. İkiz (Ed.), Meslek etiği ve yasal konular içinde (s. 293-331). İstanbul: Lisans Yayıncılık.
Asarlı, Z. (2012). Okullarda çalışan psikolojik danışmanların okul psikolojik danışmanı öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Atıcı, M. (2006). İlköğretim öğrencilerinin davranış problemleriyle baş etme konusunda öğretmen-psikolojik danışman işbirliğine ilişkin görüşlerin karşılaştırılması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(25), 55-68.
Bandura, A. (1994). Self-Efficacy. Encyclopedia of human behavior. Newyork: Academic Pres. (pp. 71–81).
Barnes, K. (2004). Applying self-efficacy theory to counselor training and supervision: A comparison of two approaches. Counselor Education and Supervision, 44, 56-69.
Bıkmaz, F. (2004). Sınıf öğretmenlerinin fen öğretiminde öz yeterlik inancı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 161.
Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (10.Baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları: Pegem Akademi.

Hackney, H. & Cormier, S. (2008). Psikolojik danışma ilke ve teknikleri: Psikolojik yardım süreci el kitabı (çev. T. Ergene & S. Aydemir Sevim). Ankara: Mentis Yayıncılık.
İşmen-Gazioğlu, A. E. & Demir, İ. (2020). Psikolojik danışman adaylarının danışman öz-yeterliğini yordamada otantiklik ve dünyaya ilişkin varsayımların rolü. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(44), 827-844.
Karasar, N. (2009). Araştırmalarda rapor hazırlama. Ankara: Nobel Yayınevi.
Lu, C., Siu, O. & Cooper, C.L. (2005). Managers’ occupational stress in China the role of self- efficacy. Personality & Individual Differences, 38 (3), 569-579.
Matsunaga, M. (2010). How to factor analyze your data right: Do’s, don’ts, and how to’s. International Journal of Psychological Research, 3(1), 97-110.
Milli Eğitim Bakanlığı [MEB].(2001). Rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri yönetmeliği. Resmî Gazete: 17.04.2001, Sayı: 24376, Tebliğler Dergisi: Mayıs 2001/2524.
Özgün, M. S. (2007). Okul psikolojik danışmanlarının kişilik özellikleri ile mesleki yetkinlik beklentileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış̧ Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çukurova Üniversitesi, Adana.
Ratts, M. J., Singh, A. A., Nassar-McMillan, S., Butler, S. K., McCullough, J. R. & Hipolito Delgado, C. (2015). Multicultural and Social Justice Counseling Competencies. AMCD: Alexandria, VA.
Satıcı, B. (2014). Psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma öz-yeterlik algılarının mizah tarzları ve süpervizyon yaşantıları. Yayımlanmamış̧ Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Sipahi, B., Yurtkoru, E. S., & Çinko, M. (2008). Sosyal bilimlerde spss’le veri analizi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3 (6) 49-74.
Sutton, J. M. & Fall, M. (1995). The relationship of school climate factors to counselor self- efficacy. Journal of Counseling and Development, 73, 331-336.
Şahin, A. E. (2004). Öğretmen yeterliklerinin belirlenmesi. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 5, 58.
Tabachnick, G.B., & Fidell, L.S. (2001). Using multivariate statistics (fourth edition). USA: Allyon and Bacon Press.
Tokyürekli, E. (2020). Psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma yapmaya yönelik öz-yeterlik algıları. Yayımlanmamış̧ Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Yalçın, İ. (2006). 21. yüzyılda psikolojik danışman. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 117-133.
Yıldırım, F. & İlhan, İ. (2010). Genel öz-yeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301-308.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Other Fields of Education

Journal Section

Research Article

Authors

Metin Taytaş ^*
0000-0003-3585-7357
Türkiye

Fuat Tanhan
0000-0002-1990-4988
Türkiye

Publication Date

December 21, 2021

Submission Date

August 17, 2021

Acceptance Date

November 23, 2021

Published in Issue

Year 2021 Volume: 9 Number: 18

DOI

https://doi.org/10.18009/jcer.983718

IZ

https://izlik.org/JA65NK37PC

APA

Taytaş, M., & Tanhan, F. (2021). Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Journal of Computer and Education Research, 9(18), 1037-1058. https://doi.org/10.18009/jcer.983718

AMA

1.Taytaş M, Tanhan F. Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. JCER. 2021;9(18):1037-1058. doi:10.18009/jcer.983718

Chicago

Taytaş, Metin, and Fuat Tanhan. 2021. “Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Journal of Computer and Education Research 9 (18): 1037-58. https://doi.org/10.18009/jcer.983718.

EndNote

Taytaş M, Tanhan F (December 1, 2021) Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Journal of Computer and Education Research 9 18 1037–1058.

IEEE

[1]M. Taytaş and F. Tanhan, “Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, JCER, vol. 9, no. 18, pp. 1037–1058, Dec. 2021, doi: 10.18009/jcer.983718.

ISNAD

Taytaş, Metin - Tanhan, Fuat. “Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Journal of Computer and Education Research 9/18 (December 1, 2021): 1037-1058. https://doi.org/10.18009/jcer.983718.

JAMA

1.Taytaş M, Tanhan F. Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. JCER. 2021;9:1037–1058.

MLA

Taytaş, Metin, and Fuat Tanhan. “Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Journal of Computer and Education Research, vol. 9, no. 18, Dec. 2021, pp. 1037-58, doi:10.18009/jcer.983718.

Vancouver

1.Metin Taytaş, Fuat Tanhan. Psikolojik Danışman Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. JCER. 2021 Dec. 1;9(18):1037-58. doi:10.18009/jcer.983718