Öğretmenlerin Kullandıkları Öğretim Yaklaşımları İle Öğrencilerin Çoklu Zeka Türleri Arasındaki Uyum

Abstract

Bu araştırmanın amacı; öğrencilerin çoklu zeka türleri ile öğretmenlerin kullandıkları öğretim yaklaşımları

arasındaki ilişkinin tespit edilmesidir. Bu amaç için betimleme yöntemi kullanılmıştır. Doğu Anadolu Bölgesindeki

bir ilde 294 lise öğrencisinin zeka türleri Özden (2003)’ün hazırladığı bir anketle tespit edilmiştir. 39 lise öğretmeninin

ise hangi zeka türüne göre öğretim yaklaşımını kullandıkları tespit etmek için ise Ekici (2003)’ün hazırlamış

olduğu bir anket uygulanmış olup öğrencilerin zeka türleri ile öğretmenlerin kullandıkları öğretim yaklaşımları

arasında bir ilişki olup olmadığına korelasyon testi ile bakılmıştır. Sonuçta öğretmenlerin en çok sözel zekaya hitap

edecek öğretim yaklaşımını kullandıkları, öğrencilerin ise en çok kişiler arası zeka türüne sahip oldukları açığa

çıkmıştır. Korelasyon analizinde öğrencilerin zeka türleri ile öğretmenlerin kullandıkları öğretim yaklaşımları arasında

çok zayıf bir ilişki olduğu gösterilmiştir.

Keywords

• Çoklu zeka, öğrencilerin zeka türleri, öğretim yaklaşımına göre zeka türleri, lise

Instruction Approaches Used by Teachers and Multiple Intelligence Types of Students Between Harmony

Abstract

Aim of this study is to determined multiple intelligence types of students and instruction approaches

used by teachers between correlation. For this aim, description method was used. The intelligence types of the 294

high school students in a city of East Anatolia region was determined by a questionnaire that prepared by Özden

(2003). It was also determined by a questionnaire, prepared by Ekici (2003), that 39 high school teachers used the

instruction approach according to which intelligence type. It was looked whether there was a relation between the

intelligence types of students and the instruction approaches used by the teachers with correlation test. As the result,

it was appeared that the teachers have used the instruction approach which address to linguistic-verbal intelligence

at most and also students had interpersonal intelligence at most. According to correlation analysis, there

was a weak relation between the intelligence types of students and the instruction approaches used by the teachers.

Keywords

• Multiple intelligence,intelligence types of students,intelligence types according to instruction approach,secondary school

References

1. Akamca, G., Hamurcu, H., 2005. Çoklu zeka kuramı tabanlı öğreti- min öğrencilerin fen başarısı, tutumları ve hatırda tutma üze- rindeki etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Der- gisi, 28: 178-187.
2. Brualdi, C., 1996. Multiple intelligences: gardner’s theory. Retrie- ved from http://ericae.net/digests/tm9601.htm.
3. Demirel, Ö., 2000. Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliş- tirme. Ankara, Pegem A Yayınları.
4. Demirtaş, Z., Duran, A., 2007. İlköğretim Okulu 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin çoklu zeka alanlarının gelişmişlik düzeyleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(20): 208-220.
5. Ekici, G., 2003. Çoklu zeka kuramına dayalı biyoloji öğretiminin analizi. Çağdaş Eğitim dergisi, 300: 27- 36.
6. Gardner, H., 1983. Frames of mind. The Theory of Multiple Intelli- gences (Second Edition) London, Harper Collins Publishers.
7. Gök, D., 2006. Çoklu zeka kuramına göre hazırlanmış ses ve ışık ünitesinin öğrenci başarısına, hatırlama düzeylerine, fen bil- gisine karşı tutumlarına ve öğretmen ve öğrenci görüşlerine etkisi.Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Muğla.
8. Gürçay, D., Eryılmaz, A., 2005. Çoklu zeka alanlarına dayalı öğre- timin öğrencilerin fizik başarısına etkisi. Hacettepe Üniversi- tesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29:103-109.

9. Gürçay, D., Eryılmaz, A., 2008. Çoklu zeka alanlarına dayalı fi- zik öğretimine ilişkin dokuzuncu sınıf öğrencilerinin ve öğ- retmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 179: 138-152.
10. Hamurcu, H., Günay, Y., Özyılmaz, G., 2002. Buca eğitim fakülte- si fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin çok- lu zeka kuramına dayalı profilleri. Ortadoğu Teknik Üniversi- tesi, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 16-18 Eylül 2002. Ankara.
11. Hoşgörür, V., Katrancı, M., 2007. Sınıf ve beden eğitimi ve spor öğ- retmenliği öğrencilerinin baskın zeka alanları (Kırıkkale Üni- versitesi Eğitim Fakültesi Örneği). Ondokuz Mayıs Üniversi- tesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24: 33-42.
12. Kalaycı, Ş., 2005. SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknik- leri. Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
13. Kaptan, S., 1991. Bilimsel araştırma teknikleri. Tek Işık Veb Of- set. Ankara.
14. Kaptan, F., 1999. Fen bilgisi öğretimi. Milli Eğitim Basımevi, İs- tanbul.
15. Karakoç, İ., Sezer, A., 2007. İlköğretim II. kademe sosyal bilgiler dersi coğrafya konularının öğretiminde çoklu zeka uygulama- larının akademik başarıya etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2: 9-20.
16. Köksal, M.S., 2006. Kavram öğretimi ve çoklu zeka teorisi. Kasta- monu Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2): 473-480.
17. Oral, B., Öner, M., 2005. Tam öğrenme destekli çoklu zeka kura- mının fen bilgisi öğretimine uygulanması, XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Cilt1, s. 968-972, Denizli.
18. Öngören, H., Şahin, A., 2008. Çoklu zeka kuramı tabanlı öğretimin öğrencilerin fen bilgisi başarılarına etkileri. Pamukkale Eğitim Fakültesi Dergisi, 23: 24-35.
19. Özden, Y., 2003. Öğrenme ve öğretme. Pegem Yayıncılık, Ankara.
20. Saban, A.,2002. Çoklu zeka teorisi ve eğitim. Nobel Yayın Dağı- tım, İstanbul.
21. Selçuk, Z., Kayılı, H.,Okut, L., 2004. Çoklu zeka uygulamaları. No- bel Yayın Dağıtım, Ankara.
22. Tuğrul, B., Duran, E., 2003. Her çocuk başarılı olmak için bir şansa sahiptir: zekanın çok boyutluluğu çoklu zeka kuramı. Hacette- pe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24: 224-233.
23. Vural, B., 2004. Öğrenci merkezli eğitim ve çoklu zeka. Hayat Ya- yıncılık, İstanbul.
24. Yılmaz, G., Fer, S., 2004. Çok yönlü zeka alanlarına göre düzenle- nen öğretim etkinliklerine ilişkin öğrencilerin görüşleri ve ba- şarıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25: 235-245.