İlkokul Öğrencilerinde Görünüşsel Edim
Abstract
Smith’in “iki bileşenli görünüş kuramı”na göre, görünüş bir eylem, olay ya da durumun içkin zamansal yapısı ve konuşucu tarafından nasıl sunulduğu hakkında bilgi aktarır. Hâl türü görünüşü ve bakışaçısı görünüşü olmak üzere iki tipi vardır. Hâl türü görünüşü eylemin zamansal iç yapısı, başlama ve bitiş noktaları, süresi, anlık olarak gerçekleşip gerçekleşmemesi, varsa gerçekleşme evreleri gibi bilgiler içerir. Bakışaçısı görünüşü ise eylemin “bitmiş” veya “sürüyor olma” ekseninde konuşucunun tanık olduğu kısmının aktarılmasını sağlar. Eylemin hâl ve bakışaçısı türü gerek birbirleri ile gerekse zaman belirteçleri ile etkileşimde bulunurlar. Smith’in “iki bileşenli görünüş kuramı” temel alınarak yapılan bu deneysel çalışmada, ilkokul çağı çocuklarında görünüşsel edim gelişiminin ne tür görünümler sergilediğini betimlemek amacıyla ilkokul birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflardan oluşan 220 kişilik araştırma grubuna bir test uygulaması yapılmıştır. Katılımcılardan, anadillerine (Türkçe) ait sezgisel bilgilerini kullanarak,
formlarda verilmiş olan tümcelerin “anlamsal kuruluş” olarak DOĞRU veya YANLIŞ olduğuna karar vermeleri istenmiştir. Formlarda, hâl ve bakışaçısı görünüş türlerini içeren 59 tümceye yer verilmiştir. Tümceler, eylem-zaman belirteci uyumu sergileyen (örn.“Canan bazen hasta bazen değil) ve sergilemeyen (örn. “Erol bazen satranç biliyor”) örnekler içermektedir. Sonuçlar, katılımcıların DOĞRU/YANLIŞ karalarındaki isabetliliğin sınıf kademesindeki yükselişe koşut olarak arttığını, yani görünüşsel edimin gelişim sergilediğini göstermiştir. Katılımcıların durumsal ve edimsel hâl türü-zaman belirteci uyumunu değerlendirmede diğer hâl türlerine göre daha fazla zorlandığı görülmüştür.
Keywords
References
- Aksan, D. (2007). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK Yayınları.
- Aksan, Y. (2003). “Kılınış Ulamına Yaklaşımlar ve Türkçe’de Kılınış”. Günümüz Dilbilim Çalışmaları. s.68-81.
- Comrie, B. (1976). Aspect. Cambridge Textbooks in Linguistics, Cambridge University Press. Gökmen, S. (2003). “Görünüş Kuramı Çerçevesinde Zaman Belirteci-Hâl Türü Etkileşimi. Günümüz Dilbilim Çalışmaları. s.82-97.
- Güven, M. (2008). “Görünüş Terimlerinin Türkçeleştirilmesi Üzerine Bazı Gözlem ve Öneriler”. Boğaziçi Üniversitesi Dilbilim Araştırmaları, s.125-137.
- Önal, Ö. (2017). “İlkokul, Ortaokul ve Lise Öğrencilerinde Ulamsal Örgütleme Bağlamında Taksonomik Farkındalık”. AÜ. DTCF Dergisi.
- Önal, Ö. (2016). 2, 4, 6 ve 8.Sınıf Öğrencilerinde Ulamlaştırma Eğilim Becerilerinin Gelişimi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi.
- Smith, C. (1991). The Parameter Of Aspect. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers
- Taylan, E.E. (1992). “The Parameter Of Aspect in Turkish”. (Ed.) Ahmet Konrot. Modern Studies In Turkish Linguistics. Anadolu Üniversitesi.
Details
Primary Language
English
Subjects
Linguistics, Studies on Education
Journal Section
Research Article
Authors
Özay Önal
*
Türkiye
Publication Date
December 27, 2017
Submission Date
December 28, 2017
Acceptance Date
December 28, 2017
Published in Issue
Year 2017 Volume: 1 Number: 1