İlkokul Öğrencilerinde Görünüşsel Edim
Öz
Smith’in “iki bileşenli görünüş kuramı”na göre, görünüş bir eylem, olay ya da durumun içkin zamansal yapısı ve konuşucu tarafından nasıl sunulduğu hakkında bilgi aktarır. Hâl türü görünüşü ve bakışaçısı görünüşü olmak üzere iki tipi vardır. Hâl türü görünüşü eylemin zamansal iç yapısı, başlama ve bitiş noktaları, süresi, anlık olarak gerçekleşip gerçekleşmemesi, varsa gerçekleşme evreleri gibi bilgiler içerir. Bakışaçısı görünüşü ise eylemin “bitmiş” veya “sürüyor olma” ekseninde konuşucunun tanık olduğu kısmının aktarılmasını sağlar. Eylemin hâl ve bakışaçısı türü gerek birbirleri ile gerekse zaman belirteçleri ile etkileşimde bulunurlar. Smith’in “iki bileşenli görünüş kuramı” temel alınarak yapılan bu deneysel çalışmada, ilkokul çağı çocuklarında görünüşsel edim gelişiminin ne tür görünümler sergilediğini betimlemek amacıyla ilkokul birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıflardan oluşan 220 kişilik araştırma grubuna bir test uygulaması yapılmıştır. Katılımcılardan, anadillerine (Türkçe) ait sezgisel bilgilerini kullanarak,
formlarda verilmiş olan tümcelerin “anlamsal kuruluş” olarak DOĞRU veya YANLIŞ olduğuna karar vermeleri istenmiştir. Formlarda, hâl ve bakışaçısı görünüş türlerini içeren 59 tümceye yer verilmiştir. Tümceler, eylem-zaman belirteci uyumu sergileyen (örn.“Canan bazen hasta bazen değil) ve sergilemeyen (örn. “Erol bazen satranç biliyor”) örnekler içermektedir. Sonuçlar, katılımcıların DOĞRU/YANLIŞ karalarındaki isabetliliğin sınıf kademesindeki yükselişe koşut olarak arttığını, yani görünüşsel edimin gelişim sergilediğini göstermiştir. Katılımcıların durumsal ve edimsel hâl türü-zaman belirteci uyumunu değerlendirmede diğer hâl türlerine göre daha fazla zorlandığı görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksan, D. (2007). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK Yayınları.
- Aksan, Y. (2003). “Kılınış Ulamına Yaklaşımlar ve Türkçe’de Kılınış”. Günümüz Dilbilim Çalışmaları. s.68-81.
- Comrie, B. (1976). Aspect. Cambridge Textbooks in Linguistics, Cambridge University Press. Gökmen, S. (2003). “Görünüş Kuramı Çerçevesinde Zaman Belirteci-Hâl Türü Etkileşimi. Günümüz Dilbilim Çalışmaları. s.82-97.
- Güven, M. (2008). “Görünüş Terimlerinin Türkçeleştirilmesi Üzerine Bazı Gözlem ve Öneriler”. Boğaziçi Üniversitesi Dilbilim Araştırmaları, s.125-137.
- Önal, Ö. (2017). “İlkokul, Ortaokul ve Lise Öğrencilerinde Ulamsal Örgütleme Bağlamında Taksonomik Farkındalık”. AÜ. DTCF Dergisi.
- Önal, Ö. (2016). 2, 4, 6 ve 8.Sınıf Öğrencilerinde Ulamlaştırma Eğilim Becerilerinin Gelişimi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi.
- Smith, C. (1991). The Parameter Of Aspect. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers
- Taylan, E.E. (1992). “The Parameter Of Aspect in Turkish”. (Ed.) Ahmet Konrot. Modern Studies In Turkish Linguistics. Anadolu Üniversitesi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Dilbilim, Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özay Önal
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
28 Aralık 2017
Kabul Tarihi
28 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 1 Sayı: 1