Reflections of Political Polarization in COVID-19 News: A Study on Hürriyet and Gazete Pencere

Abstract

In this study, it is aimed to investigate the what extent and how the COVID-19 pandemic process is presented in Turkey’s mainstream and alternative press based on the concept of political polarization. The COVID-19 pandemic is an issue that concerns public health. Therefore, news texts about COVID-19 are expected to be independent of the political orientation of newspapers. In this context, two newspapers whose political orientations are relatively “central media” were selected as research objects in this study. Hürriyet and Gazete Pencere, two different newspapers that can be defined as mainstream and alternative media in the political economy context, were analyzed using quantitative and qualitative analysis methods. According to the results of the research, Gazete Pencere frames the news about COVID-19 mostly on the subjects of “not giving the correct number of cases and deaths” and “state officials’ failure to comply with measures”, while Hürriyet reflects the COVID-19 news on the axis of “citizens’ failure to comply with the measures”. This situation is compatible with the arguments of the ruling and opposition actors in Turkey. At the same time, it is seen that politicians appear more frequently than scientists in both newspapers. In this study, it was concluded that the power and struggle in the polarized political and social sphere -despite the fact that health is at the forefront and newspapers are relatively central media- also manifested itself in the media field.

Keywords

• COVID-19
• Polarization
• Mainstream Media
• Alternative Media
• Politicization

COVID-19 Haberlerinde Siyasi Kutuplaşmanın Yansımaları: Hürriyet ve Gazete Pencere Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Bu çalışmada, Türkiye’yi etkisi altına alan COVID-19 pandemi sürecinin alternatif ve ana akım basında, siyasi kutuplaşma kavramından hareketle ne ölçüde ve nasıl sunulduğunun araştırılması amaçlanmıştır. COVID-19 pandemisi halk sağlığını ilgilendiren bir mesele olduğu için, sürece ilişkin üretilen haber metinlerinin gazetelerin siyasi yönelimlerinden bağımsız olması beklenmektedir. Bu bağlamda, çalışmada araştırma nesnesi olarak ideolojik yönelimi görece “merkez medya” konumundaki iki gazete seçilmiştir. Ekonomi politik anlamda ana akım ve alternatif medya olarak tanımlanabilecek iki farklı gazete olan Hürriyet ve Gazete Pencere, nicel ve nitel analiz yöntemleri kullanılarak incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, Gazete Pencere, COVID-19’a ilişkin haberleri daha çok “Vaka ve ölüm sayılarının doğru verilmemesi” ve “Devlet yetkililerinin kısıtlamalara uymaması” konuları üzerinden çerçevelerken, Hürriyet gazetesi COVID-19 haberlerini, “yurttaşların tedbirlere uymaması” ekseninde yansıtmaktadır. Bu durum, Türkiye’deki iktidar ve muhalefet kanadındaki aktörlerin argümanları ile uyumluluk taşımaktadır. Aynı zamanda iki gazetede de politikacıların bilim insanlarından daha sık yer aldığı görülmektedir. Çalışmada, kutuplaşmış politik ve toplumsal alandaki güç ve iktidar mücadelesinin -sağlık konusu ön planda olmasına ve gazetelerin görece merkez medya konumlarına rağmen- medya alanında da kendisini gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• COVID-19
• Kutuplaşma
• Ana Akım Medya
• Alternatif Medya
• Siyasallaşma

References

1. Adorno, T. (2016). Negatif diyalektik. (Ş. Öztürk, Çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
2. Ağırdır, B. (2010). Siyasette ve toplumda kutuplaşma KONDA verileriyle kutuplaşmanın fotoğrafı. İstanbul: Konda Araştırma ve Danışmanlık.
3. Aksoy, G., & Nisan, F. (2001). Türkiye’deki terör olayları çerçevesinde Ankara patlamaları üzerine bir ççerik analizi çalışması. TRT Akademi, 2(3), 134-158.
4. Bauman, Z. (2012). Küreselleşme: Toplumsal sonuçları. (A. Yılmaz, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
5. Benoit, W. (2010). Content analysis in political communication. E. Bucy, & R. Holbert (Dü) içinde, Sourcebook for Political Communication Research (s. 268-278). New York and London: Routledge.
6. Berelson, B. (1952). Content analysis in communication research. Free Press.
7. Bolsen, T., Druckman, J., & Cook, F. (2014). How frames can undermine support for scientific adaptations: Politicization and the status-quo bias. Public Opinion Quarterly, 78(1), 1-26.
8. Campante, F., & Hojman, D. (2013). Media and polarization: Evidence from the introduction of broadcast TV in the United States. Journal of Public Economics, 100, 79-92.

9. Carpini, M. (2004). Mediating democratic engagement: The impact of communicationson citizens involvement in political and civic life. L. Kaid (Dü.) içinde, Handbook of Political Communication Research (s. 413-452). London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
10. Chinn, S., Hart, P., & Soroka, S. (2020). Politicization and polarization in climate change news content, 1985-2017. Science Communication, 42(1), 112-129.
11. Çarkoğlu, A., & Hinich, M. (2006). A spatial analysis of Turkish party preferences. Electoral Studies, 25(2), 369-392.
12. Druckman, J., Peterson, E., & Slothuus, R. (2013). How elite partisan polarization affects public opinion formation. American Political Science Review, 107(1), 57-79.
13. Entman, R. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51-58.
14. Fiske, J. (2003). İletişim çalışmalarına giriş. (S. İrvan, Çev.) Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
15. Golding, P., & Murdock, G. (1991). Culture, communications and political economy. J. Curran, & M. Gurevitch (Dü) içinde, Mass media and society (s. 15-32). London: Edward Arnold.
16. Güdekli, A. (2016). Gündem belirleme kuramı bağlamında yazılı basın ile twitter gündeminin karşılaştırmalı analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 151-163.
17. Habermas, J. (2001). İletişimsel eylem kuramı. 2.Cilt: İşlevselci aklın eleştirisi üzerine. (M. Tüzel, Çev.) İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
18. Hart, P., Chinn, S., & Soroka, S. (2020). Politicization and polarization in COVID-19 news coverage. Science Communication, 42(5), 679-697.
19. Huberman, A., & Miles, M., B. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed). London and New Delhi: SAGE Publication.
20. İnal, A. (1996). Haberi okumak. İstanbul: Temuçin Yayınları.
21. Keyman, F. (2008). Türkiye’nin iyi ve adaletli yönetimi ve sosyal demokrasi. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 2(2), 1-13.
22. Koçak, A., & Arun, Ö. (2006). İçerik analizi çalışmalarında örneklem sorunu. Selçuk İletişim Dergisi, 4(3), 21-28.
23. Levi-Strauss, C. (1994). Yaban düşünce. (T. Yücel, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
24. Lévi-Strauss, C. (1995). Irk, Tarih ve Kültür. (H. Bayrı, R. Erdem, A. Oyacıoğlu, & I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
25. Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü. (O. Akınhay, & D. Kömürcü, Çev.) Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
26. Marx, K. (1979). Ekonomi politiğin eleştirisine katkı. (S. Belli, Çev.) Ankara: Sol Yayınları.
27. Mayring, P. (2004). Qualitative content analysis. F. Uwe , v. Ernst , & I. Steinke (Dü) içinde, A Companion to Qualitative Research (s. 266-275). London-Thousand Oaks-New Delhi: SAGE Publications.
28. McCarty, N. (2019). Polarization: What everyone needs to know®. New York: Oxford University Press.
29. Murdock, G., & Golding, P. (1973). For a political economy af mass communications. Socialist Register, 10, 205-234.
30. Mutz, D. (2006). How the mass media divide us. P. Nivola, & D. Brady (Dü) içinde, Red and Blue Nation? Characteristics and Causes of America’s Polarized Politics. Washington, DC: Brookings Institution Press.
31. Nadler, A., & Bauer, A. (2019). News on the Right: Studying conservative news cultures. USA: Oxford University Press.
32. NewsLabTurkey. (2020). Yavuz Oğhan Gazete Pencere'yi anlatıyor. Eylül 30, 2020 tarihinde https://www.youtube.com/watch?v=8Z8A7gRgu2I&ab_channel=NewsLabTurkey adresinden alındı
33. Öğüt, P. (2013). Türkiye’de sağlık haberciliğinin tarihsel gelişimi ve Hürriyet Gazetesi örneği. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
34. Özkır, Y. (2013). Hürriyet Gazetesi'nin kimliği. Iğdır University Journal of Social Sciences, 3, 45-70.
35. Prior, M. (2013). Media and political polarization. Annual Review of Political Science, 16, 101-127.
36. Saussure, D. (1985). Genel dilbilim dersleri. (B. Vardar, Çev.) Ankara: Birey ve Toplum Yayınları.
37. Sayarı, S. (2007). Towards a new Turkish party system? Turkish Studies, 8(2), 197-210.
38. Scheufele, D. (1999). Framing as a theory of media effects. Journal of Communication, 49(1), 103-122.
39. Sözcü. (2020). Fahrettin Koca: Birinci dalganın ikinci pikini yaşıyoruz. Eylül 26, 2020 tarihinde https://www.sozcu.com.tr/2020/saglik/fahrettin-koca-diyarbakirda-durum-kontrol-altinda-6022353 adresinden alındı
40. Stroud, N. (2010). Polarization and partisan selective exposure. Journal of Communication, 60(3), 556-576.
41. Talisse, R. (2019). Overdoing democracy: Why we must put politics in its place. New York: Oxford University Press.
42. Uzun, R. (2014). Medya-siyaset ilişkileri: Türkiye’de savunucu gazetecilik olgusunun incelenmesi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 39, 129-147.
43. Ülken, H. (1969). Sosyoloji sözlüğü. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
44. Vona Kurt, E. (2015). Medya ve kutuplaşma: Kutuplaşmanın medyaya yansımalarının, ‘Gezi Parkı Eylemleri’ üzerinden değerlendirilmesi. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 9(19-20), 193-223.
45. Wayne, M. (2003). Marxism and media studies: Key concepts and contemporary trends. London, Sterling, Virginia: Pluto Press.
46. Yaylagül, L., & Çiçek, C. (2012). 12 Haziran 2011 seçimlerinin gazetelerde sunumu. Erciyes İletişim Dergisi, 2(4), 2-22.
47. Zizek, S. (2011). İdeoloji hayaleti. Z. Slavoj (Dü.) içinde, İdeolojiyi haritalamak (S. Kibar, Çev.).