Acının Ortasında Acısız: Didem Madak Şiirinde Biyografik Etki ve Acının Biçimlenişi

Abstract

Modern şiirleri, şairin biyografisini ve duygularını odağa alarak yorumlamak çok tercih edilen bir yöntem değildir. Modern metotlar, şairin hayatını ve tecrübelerini şiirden ayrı bir düzlemde konumlandırır. Oysa şairin veya yarattığı şiirsel personanın, bizzat kendi yaşamı ve “acı” ile arasında çok güçlü bir ilişki mevcuttur ve bu ilişki şiire yansır. 1990’lı yılların sonundan 2000’li yılların başına kadar, edebî bağlamda kısa ve verimli dönemini yaşayan Didem Madak, şiirlerinde modern ifade yöntemlerinden yararlanmasına rağmen, kendi dönemindeki şiir anlayışından oldukça farklı bir şiir oluşturmuştur. Biyografik etkinin ve “acı”nın yoğun olduğu gözlemlenen Madak şiiri, çağına göre ayrıksı ve isyankâr bir konumdadır. Biçimsel tercihleri, kelime kadrosu ve duyguların yansıtılması açısından özgün bir şair olan Madak, şiirlerinde, yaşamı boyunca edindiği tüm izlenim ve deneyimleri “acı” perspektifinden yansıtır. Bu perspektifin yoğunluğunu seyreltmek için ironi en çok başvurduğu söyleyiş biçimidir. İlk şiirlerini 1995’te yayımlayan Didem Madak’ın üç şiir kitabı bulunmaktadır. İlk kitap olan Grapon Kâğıtları 2000 yılında ilk baskısını yapar. Bu kitapta yazarın çocukluğuna dair hatıralar, anne özlemi ve mutsuz geçen bir gençlik şiirlerdeki acının kaynağını oluşturur. 2002’de basılan ikinci kitap Ah’lar Ağacı ismini taşır. Ah’lar Ağacı’nda Madak’ın acısını yoğun biçimde şiirine taşıdığı gözlemlenir. Bu dönemde acıları ile baş etmek için tercih ettiği 3 yıllık inançlı ve münzevi yaşam biçimi de şiirlerine etki eder. Son kitabı olan Pulbiber Mahallesi de 2007 yılında basılır. İlk kitaplara göre daha iyimser şiirler içerek Pulbiber Mahallesi’nde ironik söyleyiş baskındır. Madak’ın tüm şiirlerinde baskın bir unsur olarak acı kavramını görmek mümkündür.

Keywords

• Didem madak
• Grapon Kağıtları
• Ah'lar Ağacı
• Pulbiber Mahallesi
• Acı

Painless Within The Midst of Pain: Biographical Influence and the Structuring of Pain in Didem Madak’s Poetry

Abstract

Didem Madak, who had a brief yet productive literary period in literary context from the late 1990s to the early 2000s, despite utilizing modern expressive techniques extensively, developed a poetic style that significantly differed from the dominant literary approach of her time. Madak’s poetry, in which biographical influence and “pain” are intensely present, occupies a distinctive and rebellious position within its era. As an original poet who diverged from the conventions of her contemporaries in terms of formal choices, vocabulary, and the representation of emotions, Madak reflects all her life impressions and experiences through the lens of “pain.” To dilute the intensity of this perspective, irony is the rhetorical device she employs most frequently. Didem Madak, who published her first poems in 1995, has three poetry books. The first book, Tissue Papers, was first published in 2000. In this book, memories of the author's childhood, longing for her mother and an unhappy youth constitute the source of the pain in the poems. The second book, published in 2002, is titled The Tree of Sighs. In The Tree of Sighs is observed that Madak carries his pain intensely into his poetry. His last book, Pulbiber Neighborhood, was published in 2007. Containing more optimistic poems than the first books, Pulbiber Neighborhood is dominated by ironic discourse. It is possible to see the concept of pain as a dominant element in all of Madak's poems.

Keywords

• Didem Madak
• Tissue Papers
• The Tree of Sighs
• Red Pepper Flakes Neighborhood
• Pain

References

1. Akdik, H. M., Aydoğan, M. (2015). Unutma-hatırlama: Didem Madak şiirlerinde bellek inşası. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak (s. 259-268). İstanbul: Metis Yayınları.
2. Alper, Y. (2020). Psikodinamik açıdan Didem Madak ve şiiri. https://www.gercekedebiyat.com/haber-detay/psikodinamik-acidan-didem-madak-ve-siiri-prof--dr--yusuf-alper/5836
3. Aras, B. (2001). Didem Madak: Obur bir şiirim var, hayatımı yiyor durmadan. Varlık, 1121, 63-65. Arslan, F., Baytimur, N. M. (2021). Didem Madak/ Grapon Kâğıtları özelinde biyopolitik girdap, besleyen soru imgesi ya da “baba”. IJOESS International Journal of Eurasia Social Sciences, 12(46), 985-995.
4. Atay, O. (2023). Tutunamayanlar. İstanbul: İletişim Yayınları. Bergson, H. (2022). Manevi enerji. (Batmankaya, M. Çev.). İstanbul: Şule Yayınları.
5. Bilir, M. (2015). Didem’den efsunlu izler. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak (s. 23- 32). İstanbul: Metis Yayınları. Birkan, T. (2020). Sol: evin reddi. İstanbul: Metis Yayınları.
6. Boym, S. (2010). Tırnak içinde ölüm: Modern şairle ilgili kültürel mitler. İstanbul: Metis Yayınları.
7. Doymuş, A. S., Yıldız, S. (2025). Kaybetmenin zarafeti: “Ah’lar Ağacı” şiirinde Didem Madak’ın poetikasının izlerini sürmek. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(48), 243- 275. https://dx.doi.org/10.21550/sosbilder.1474139
8. Ergül, A. (2015). Didem Madak şiirinde kadının eylem alanlarına yakından bakma denemesi. Zelyüt, S. (Ed). Didem Madak’ı okumak. (s. 290-298). İstanbul: Metis Yayınları.

9. Gürbilek, N. (2008). Mağdurun dili. İstanbul: Metis Yayınları.
10. Han, B. C. (2022). Palyatif toplum: Günümüzde acı. (Barışcan, H. Çev.). İstanbul: Ketebe Yayınları.
11. Han, B. C. (2024). Anlatının krizi. (Erşen, M. Çev.). İstanbul: Ketebe Yayınları.
12. Kanter, B. (2019). Kurmaca bedenler-Türk romanında bir söylem biçimi olarak beden. İstanbul: Kesit Yayınları.
13. Konuk, O. (2015). Mahallenin kayıp kızı: Didem Madak şiirinde üç benlik. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak (s. 61-70). İstanbul: Metis Yayınları.
14. Le Breton, D. (2010). Acının antropolojisi. (Yerguz, İ. Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
15. Madak, D. (2015). Son söz. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak (s. 355-358). İstanbul: Metis Yayınları.
16. Madak, D. (2016). Grapon kâğıtları. İstanbul: Metis Yayınları.
17. Madak, D. (2017). Ah’lar ağacı. İstanbul: Metis Yayınları.
18. Madak, D. (2018). Pulbiber mahallesi. İstanbul: Metis Yayınları.
19. Özel, İ. (2011). https://www.haber7.com/kultur/haber/686315-ismet-ozel-parasizliktan-sair-oldum
20. Özer, N. (2015). Bir kadın deneyimi olarak şiir: Didem Madak’ın şiirlerinde dilin örgütlenişi, biçim ve içerik üzerine. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak. (s. 172-197). İstanbul: Metis Yayınları.
21. Sarlo, B. (2012). Geçmiş zaman, bellek kültürü ve özneye dönüş üzerine bir tartışma. İstanbul: Metis Yayınları.
22. Kabalcı, E. S. (2019). Anne arketipinin Didem Madak’ın şiirlerindeki izleri. Folklor/Edebiyat, 25(97), 167-182. https://doi.org/10.22559/folklor.847
23. Temizyürek, M. (2017). Didem zamanı. İstanbul: Edebi Şeyler Eleştiri Kitaplığı
24. Tunç, G. (2020). Şiir ve bellek: modern Türk şiirinde bellek metaforları. İstanbul: Ötüken Yayınları.
25. Turgut, H. (2024). Didem Madak şiirinin üç hâli. https://www.k24kitap.org/didemDidem-madakMadak-siirinin-uc-hali-4888
26. Umran, S. (1997). Şiirde metafizik gerçek. İstanbul: Timaş Yayınları.
27. Yıldırım, G. (2024). Defolu bir kelebek: Didem Madak’ın poetikasında çocukluk. Emer, F. K. ve Aras, İ. (Ed.). Edebiyat ve Çocuk(luk) (s. 207-233). Ankara: Nisan Kitabevi
28. Zelyüt, S. (2015). Platon Didem’i severdi. Zelyüt, S. (Ed.). Didem Madak’ı okumak (s. 15-23). İstanbul: Metis Yayınları.