Epistemolojik Dönüş ve Bilim Felsefesinin Ontolojisi -Bilimsel Dünya Kavrayışı’ndan Eleştirel Realizme Ontolojinin Epistemoloji ile Temellendirilmesi-
Abstract
‘Bilim problemi’, fiilen dünyayı değiştirmiş olan bilimin, bunu nasıl başarmış olduğunun açıklanmasına ve / veya modellenmesine dairdir. Eğer bilimsel araştırmanın mantığı açık biçimde anlaşılabilir ve açıklanabilirse bilgi-kuramsal bir modelleme de olanaklı olacaktır. Bu modellemeyi yapabilecek teorik konumlanma olanağı tarihsel olarak felsefeye aittir. Ancak bu modelin, gerçekliği bilme ve açıklama konusunda daha önceki başarısızlığın nedeni olarak görülen metafizikten özgürleşme için de şematik bir ölçüt sunacağı öne sürüldüğünde, bilim problemini konu edinen felsefe kendi içinde bir kopuş yaşamaktadır. Bilim problemi, epistemolojik bir problem olarak konumlandırıldığında metafizikten özgürleşme hamlesi problemin ontolojik boyutunu da epistemolojiye indirgemektedir. Böylece epistemoloji ilk ve neo-pozitivizm ile birlikte tek felsefe haline dönüşmektedir. Bu, ‘epistemolojik dönüş’ olarak adlandırılmaktadır. Buna karşın Kıta Avrupası ekolünde ontoloji halen ilk felsefedir ve bilimi de ontolojik konumlanıştan, bir modelleme olarak değil, eleştirel olarak ele almaktadır. Burada açığa çıkan meta-problem, epistemolojik dönüş ile ele alınabilen bilim problemi ile ontolojik konumlanıştan konu edinilen problemin örtüşüp örtüşmediği, yani aynı problem olup olmadığıdır. Makalenin temel hipotezi, farklı konumlanışların aynı problemi konu edindiğidir. Bu hipotez ışığında izi sürülen içsel perspektif Viyana Çevresi’nden Popper’a ve Hacking’e kat edilen yolda bilgi kuramının içkin bir biçimde ve evrimsel olarak tekrar ontolojiyle, pragmatik bir ölçüt üzerinden buluştuğunu göstermektedir. Dışsal perspektif ise Kıta Avrupa’sından Adorno, Horkheimer, Heidegger’in bilim üzerine ontolojik eleştirilerinin epistemolojik problem tespiti ile örtüştüğünü göstermektedir. Bu örtüşmenin odağında ise Bhaskar’ın eleştirel realizmi bulunmaktadır. Bu iki farklı (uzlaşmaz görünen) konumlanışın kesişimin gösterilebilmesi, bilim probleminin ‘gerçekliği’ni ve şu sonucun kaçınılmazlığını gösterir: Bilim felsefesi yeni epistemolojiyle geri dönemez. Ancak yeni bir ontoloji olmaksızın ileri de gidemez.
Keywords
References
- Adorno, T.W. & Horkheimer, M. (2010). Aydınlanmanın diyalektiği. (N. Ülner – E. Öztarhan Karadoğan, çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
- Adorno, T.W. (2017). Metafizik kavram ve sorunlar. (İ. Serin, çev.). İstanbul: İthaki Yayınları.
- Anlı, Ö. F. (2016). Bilim savaşları –modern bilim imgesinin dönüşümü-. Ankara: Phoenix Yayınevi.
- Ayer, A. J. (1998). Dil, doğruluk ve mantık. (V. Hacıkadiroğlu, çev.). 2. Basım. İstanbul: Metis Yayınları.
- Bacon, F. (2012), Novum organum. (S. Önal, çev.). İstanbul: Say Yayınları.
- Bernal, J. D. (2009). Tarihte bilim –cilt 2-. (T.Ok, Çev.). 2. Baskı. İstanbul: Evrensel Basım Yayın.
- Bhaskar, R. (2008). A Realist theory of science. New York: Routledge.
- Bhaskar, R. (2015). Gerçekliği geri kazanmak. (B. Sumer Aydaş, çev.). Ankara: NotaBene Yayınları.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Philosophy
Journal Section
Research Article
Authors
Ömer Faik Anlı
*
0000-0002-5621-5145
Türkiye
Publication Date
April 1, 2019
Submission Date
November 25, 2018
Acceptance Date
March 14, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 18 Number: 2