EĞİTSEL OYUN ENTEGRE EDİLMİŞ İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME MODELİNİN ÖĞRENCİLERİN FEN ÖĞRENİMİ MOTİVASYONLARI VE SOSYAL BECERİLERİ ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı; 7. sınıf Fen Bilimleri dersi “Denetleyici ve Düzenleyici Sistemler” konusunun eğitsel oyun entegre edilmiş işbirlikli öğrenme modeli ile öğretiminin öğrencilerin fen öğrenimine yönelik motivasyonları ve sosyal beceri düzeyleri üzerine etkisini tespit etmeye yöneliktir. Araştırmanın örneklemi, 2015-2016 eğitim-öğretim yılında Erzurum ilinin bir ilçe merkezinde MEB’e bağlı bir ortaokulun yedinci sınıfının iki şubesinde öğrenim görmekte olan toplam 54 öğrenciden oluşmaktadır. Bu şubelerden biri eğitsel oyun entegre edilmiş işbirlikli öğrenme modelinin uygulandığı Deney Grubu n=27 ; ikincisi MEB tarafından önerilen programa dayalı öğretimin uygulandığı Kontrol Grubu n=27 olarak belirlenmiştir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Fen Öğrenimi Motivasyon Ölçeği FMÖ ve Sosyal Beceri Ölçeği SBÖ uygulanmıştır. Verilerin analizi aşamasında bağımsız gruplar t-Testinden yararlanılmıştır. Öğrencilerin FMÖ ve SBÖ öntest puanları arasında anlamlı bir farkın olmadığı; uygulama sonunda eğitsel oyun entegre edilmiş işbirlikli öğrenme modelinin uygulandığı öğrencilerin fen öğrenimine yönelik motivasyonlarının ve sosyal beceri düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• işbirlikli öğrenme,eğitsel oyun,grup araştırması,fen motivasyonu,sosyal beceri

Effect of Educational Games Integrated Cooperative Leraning Model on Students’ Motivation Toward Science Learning and Social Skills

Abstract

This research was carried out to detect the effect of educational games integrated cooperative learning model on students’ motivation toward science learning and social skills in the teaching of the seventh grade science course “Supervisory and Regulatory Systems” subject. The sample of research consisted of 54 students educational games integrated copperative learning model N= 27 program based instruction recommended by MEB N=27 who continued seventh grade in Ministry of Education 2015-2016 academic years in Erzurum. Pretest-posttest quasi-experimental design located in experimental research models was used in this research. As data collection instruments in the research Students’ Motivation toward Science Learning Questionnaire MTSQ and Social Skills Scale SSS were performed. Independent samples t-Test were benefitted in data analysis process. It was reached that there is not a significant difference between students’ MTSQ and SSS pretest scores. It was found that students’ motivation toward science learning and social skills in educational games integrated cooperative learning are significantly higher at the end of application

Keywords

• cooperative learning,educational game,group research,motivation toward science,social skills

References

1. Akar, S. (2012). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme modeli hakkında bilgilendirilmesi, bu modeli sınıfta uygulamaları ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi: kars il örneği. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
2. Baleghizadeh, S. (2012). Comparing traditional with cooperative pairs: The case of Iranian EGAP students. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 66, 330- 336.
3. Baydan, Y., Tagay, Ö., ve Voltan Acar, N. (Güz 2010). Sosyal beceri programının (BLOCKS) ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin sosyal beceri düzeyleri üzerindeki etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (Elektronik Version). (Erişim Tarihi: 17.12.2015). ISSN: 1309-1387, 2 (3), 19-28.
4. Bayırtepe, E., ve Tüzün, H. (2007). Oyun-tabanlı öğrenme ortamlarının öğrencilerin bilgisayar dersindeki başarıları ve öz-yeterlik algıları üzerine etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 41-54.
5. Carpenter, S.R. (2003). Incorporation of a cooperative learning technique in organic chemistry. Journal of Chemical Education, 80, 330-332.
6. Christison, M.A. (1990). Cooperative learning in the EFL classroom. English Teaching Forum, 28.6-9.
7. Cira, N. J., Chung A. M., Denisin, A. K., Rensi, S., Sanchez, G. N., Quake, S. R., & Riedel Kruse, I. (2015). A biotic game design project for ıntegrated life science and engineering education. Public Library of Science, 13(3).e1002110
8. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Earlbaum Associates.

9. Cooper, J., Prescott, S., Cook, L., Smith, L., Mueck, R., & Cuseo, J. (1984). Cooperative learning and college ınstruction- effective use of student learning teams. California State University Foundation Publication, 41-65.
10. Coşkun, H., Akarsu, B. ve Karaiper, A.İ. (2012). Bilim öyküleri içeren eğitsel oyunların fen ve teknoloji dersindeki öğrencilerin akademik başarılarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 13(1), 93- 109.
11. Çalışkan, F. (2005). İlköğretim 4. sınıf Sosyal Bilgiler dersinde aktif öğrenme yöntemlerinden çözümlemeli öykü yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına, tutumlarına ve aktif öğrenme düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Çavuş, R., Kulak, B., Berk, H. ve Öztuna Kaplan, A. (2011). Fen ve teknoloji öğretiminde oyun etkinlikleri ve günlük hayattaki oyunların derse uyarlanması. İGEDER Fen ve Teknoloji Öğretmenleri Zirvesi’nde sunulmuş bildiri, İstanbul, Türkiye.
13. Çepni S. (Ed.). (2011). Fen ve teknoloji öğretimi.(9. Baskı). Ankara: Pegem.
14. Demirtaş, Z. (2010). Okul kültürü ile öğrenci başarısı arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 35 (158), 3-13.
15. Doymuş, K., Karaçöp, A., ve Şimşek, U. (2010). Effects of jigsaw and animation techniques on students’ understanding of concepts and subjects in electrochemistry. Educational Technology Research and Development, 58 (6), 671-691.
16. Doymuş, K., Şimşek, Ü. ve Şimşek, U., (2005). İşbirlikli öğrenme yöntemi üzerine derleme: işbirlikli öğrenme yöntemi ve yöntemle ilgili çalışmalar. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 59-83.
17. Dönmez N. B. (1999). Oyun kitabi. İstanbul: Esin Yayınevi.
18. Genç, M., ve Şahin, F. (2015). İşbirlikli öğrenmenin başarıya ve tutuma etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9(1), 375-396.
19. Gençer, S., ve Karamustafaoğlu, O. (2014). “Durgun elektrik” konusunun eğitsel oyunlarla öğretiminde öğrenci görüşleri. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi (ATED), 4(2), 72-87.
20. Hazne, M. & Berger, R. (2007). Cooperative learning, motivational effects, and student characteristics: An experimental study comparing cooperative learning and direct instruction in 12th grade physics classes. Learning and Instruction, 17(1), 29-41.
21. Hennessy, D. & Evans, R. (2006). Small-group learning in the community college classroom. The Community College Enterprise,12(1), 93-110.
22. Hsiung, C. M (2010). An experimental investigation into the efficiency of cooperative learning with consideration of multiple grouping criteria. European Journal of Engineering Education, 35 (6), 679-692.
23. Hsu, C. Y., & Tsai, C. C. (2013). Examining the effects of combining self-explanation principles with an educational game on learning science concepts. Interactive Learning Environments, 21(2), 104-115.
24. Johnson, D.W., & Johnson R.T. (1999). Making cooperative learning work. Theory Into Practice, 38(2), 67-73.
25. Karamustafaoğlu, O., ve Kaya, M:. (2013). Eğitsel oyunlarla “yansıma ve aynalar” konusunun öğretimi: yansımalı koşu örneği. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi, 3(2), 41-49.
26. Kaya, S., ve Elgün, A. (2015). Eğitsel oyunlar ile desteklenmiş fen öğretiminin ilkokul öğrencilerinin akademik başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 329-342.
27. Kocayörük, A. (2000). İlköğretim öğrencilerinin sosyal becerilerini geliştirmede dramanın etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. Koç, Y. (2014). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme modeli hakkında bilgilendirilmesi, bu modeli sınıfta uygulamaları ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi: Ağrı il örneği. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
29. Koç, Y., Şimşek, Ü., ve Fırat, M. (2013). Işık ünitesinin öğretiminde okuma-yazma- uygulama yönteminin etkisi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 204-225.
30. Korkmaz, H., Tatar, N., Kıray, A., ve Kibar, G. (2010). İlköğretim 6. Sınıf fen ve teknoloji öğretmen kılavuz kitabı. Pasifik: Ankara.
31. Leikin, R., & Zaslavsky, O. (1997). Facilitating student interactions in mathematics in a cooperative learning setting, 350. Journal of Research in Mathematics Education, 28(3), 331-359.
32. McMillan, J. H., & Schumacher, S. (2006). Research in education: evidence-based. ınquiry. Sixth Edition. Boston, MA: Allyn and Bacon.
33. National Academy of Sciences. (2006). Rising above the gathering storm: Energizing andemploying America for a brighter economic future. Washington, DC: National Academy of Sciences/ National Academy of Engineering/Institute of Medicine.
34. Nelson-Legall, S. (1992). Children's ınstrumental help-seeking. ıt's role in the social acquisition and construction of knowledge. In Lazarowitz Ed. Interaction In cooperative groups: theoretical anatomy of group learning,120-141, NY,NY: Cambridge University Press.
35. Önder, F., ve Sılay, İ. (2015). İşbirlikli öğrenme yönteminin farklı öğrenme stillerine sahip öğrencilerin fizik dersi başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(2), 843-860.
36. Önen, F. (2005). İlköğretimde basınç konusunda öğrencilerin sahip olduğu kavram yanılgılarının yapılandırmacı yaklaşım ile giderilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
37. Önen, F., Demir, S., ve Şahin, F. (2012). Fen öğretmen adaylarının oyunlara ilişkin görüşleri ve hazırladıkları oyunların değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 13(3), 299-318.
38. Özabacı, N. (2006). Çocukların sosyal becerileri ile ebeveynlerin sosyal becerileri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 16, Sayı.1, s.163-179.
39. Saracaloğlu, A. S. ve Aldan Karademir, Ç. (2009). Eğitsel oyun temelli fen ve teknoloji öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Bildiri Kitabı. 21-23 Mayıs 2009. Osmangazi Üniversitesi: Eskişehir. 1098-1107.
40. Savaş, E., ve Gülüm, K. (2014). Geleneksel oyunlarla öğretim yöntemi uygulamasının başarı ve kalıcılık üzerine etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 175-194.
41. Siegel, C. (2005). An ethnographic inquiry of cooperative learning implementation.
42. Journal of School Psychology, 43(3), 219–239.
43. Sökmen N., Bayram, H., Solan, Ü., Savcı, H., ve Gürdal, A. (1997). Kavram haritasının fen bilgisi başarısına etkisi. Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 142–149.
44. Şaşmaz Ören, F., ve Erduran Avcı, D. (2004). Eğitimsel oyunla öğretimin fen bilgisi dersi “güneş sistemi ve gezegenler” konusunda akademik başarı üzerine etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 67-76.
45. Şimşek, Ü. (2007). Çözeltiler ve kimyasal denge konularında uygulanan jigsaw ve birlikte öğrenme tekniklerinin öğrencilerin maddenin tanecikli yapıda öğrenmeleri ve akademik başarıları üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
46. Tuan, Chin & Sheh (2005). The development of a questionnaire to measure students’ motivation towards science learning. International Journal of Science Education, 27(6), 634-659.
47. Uzuntiryaki, E., Çakır, H., ve Geban, Ö. (2001). Kavram haritaları ve kavramsal değişim metinlerinin öğrencilerin “asit-bazlar” konusundaki kavram yanılgılarının giderilmesine etkisi. Yeni Bin Yılın Basında Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, (7–8 Eylül 2001), İstanbul. Bildiriler Kitabı, 281–284, 2001 Maltepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
48. Ün Açıkgöz, K. (1992). İşbirlikli öğrenme: kuram, araştırma ve uygulama. Malatya: Uğurel Matbaası.
49. Webb, N. M., Sydney, H., & Farivor, A.M. (2002). Theory in to practice, College of Education, 41(1) 13-20.
50. Yılmaz, H., ve Çavaş, P. H. (2007). Reliability and validity study of the Students’ Motivation toward Science Learning (SMTSL) Questionnaire. Elementary Education Online, 6(3), 430-440.
51. Yükselgün, Y. (2008). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerinin internet kullanım durumlarına göre saldırganlık ve sosyal beceri düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.